Austur-Austari-Austastur

Herna kemur hann ta, Svanasongurinn

2006-08-22T04:24:00.000-07:00

Herna kemur hann ta, Svanasongurinn

1. Simtalid

Eg tok upp tolid, tad var i byrjun september, solin syndi minna af ser en kvoldid adur, veturinn bankadi a dyrnar og minnti mig a tad ad hann yrdi langur og dimmur.

Eg man ad mer var virkilega kalt, tar sem eg stod uti a svolunum og let mig dreyma, allt svo kalt. Eg man ekki eftir tvi ad hafa hugsad mikid ut i tetta, eg man ekki eftir tvi ad hafa tekid einhverja serstaka, rosalega akvordun, man ekki eftir neinni uppljomun, allt bara einhvernveginn var hljott og stillt tennan litla dag i september.

En tegar eg hugsa ut i tad, ta var eitthvad spesialt vid tennan dag, tad var eitthvad i loftinu, einhver orka sem var svo sterk, eitthvad sem sagdi mer hvad eg skyldi gera. Eg veit ekki hversvegna eg hringdi i numerid hans, hversvegna hann var sa eini sem kom upp i hugann, en eftir a ad hyggja ta virdist sem tetta hafi einfaldlega bara att ad gerast, hann svaradi mer.

"Siggi-San? Heyrdu eg var ad paela, herna getur tu ekki klarad skolann a tessu ari eda? Eg meina tu tekur bara fleiri einingar, baetir a tig drasli strax a morgun og klarar tetta bara naesta vor. Tetta verdur vissulega svoldid erfitt en tu veist hvernig tetta er i skolanum, tetta verdur ekkert mal ef tu paelir i tvi. Aftvi sko, ad eg var ad paela i tvi ad vid myndum bara fara tveir saman ut naesta haust, i lok sumars. Eg meina paeldu adeins i tvi, vid vinnum ut sumarid og tokum sidan bara eitthvad lan, og leggjum af stad eitthvert ut i rassgat. Sudur-Amerika, Siggi, hvernig hljomar tad? Eda ta Thailand, Vietnam og hvad ta Kina? Eg meina vid getum farid hvert sem er, vid leggjum bara af stad eitthvert og ferdumst i ar eda halft ar eda bara eins lengi og vid viljum ferdast."

"Ja va tetta hljomar ekkert sma vel, eg get farid uppa a skrifstofu a morgun og baett a mig einingum, eg verd bara ad gera tetta. Eg veit ad ef eg geri tetta ekki nuna ta a eg eftir ad sja eftir tvi alltaf, eg trui tessu varla. Og ja sjadu, vid verdum lagdir af stad innan ars, ef vid gerum tetta, veistu Jon, vid gerum tetta eg finn tad a mer, eg fer med ter."

"Mannstu eftir tvi tegar vid akvadum interreilid, tad var svipad samtal, tad tok ekki lengri tima ta, eg vissi ad tu vaerir madurinn, eg vissi ad tu myndir alltaf vera geim i tetta, tad er eflaust astaedan fyrir tvi ad eg hringdi i tig nuna."

Vid vorum a leidinni i heimsreisu, hvert myndum vid fara og hvad myndum vid gera i slikri ferd? Hvorugur okkar hafdi hugmynd, tad eina sem vid vissum var tad ad framundan var ovissa, aevintyri sem vid aetludum okkur ad lata verda ad veruleika. Eg leit nu til solar sem var vid tad ad setjast a bak vid hvitblau blokkina sem stod a moti, tannig myndi tad ta vera, mer var lett, nuna hafdi eg markmid ad stefna a. Og to ad solin myndi smam saman hverfa og algjort myrkur taka voldin, ta var ljosid handan vid hornid, glaetan sem atti svo sannarlega eftir ad verma hjarta mitt tennan langa vetur.

2. Siggi-San

Dagurinn kom, bakpokinn beid min, fullpakkadur og klar, hann var samt half tomur, gat eg virkilega ferdast i ar med svo litinn farangur? Jaja audvitad, hvada ahyggjur og eg haetti ad hugsa ut i tad. Solin skein tann 15. agust og siminn hringdi, eg svaradi, Jon var syngjandi hress i simanum, og samtalid vid hann vakti mig svo sannarlega upp, vid vorum ta ad leggja af stad. Eg hafdi aldrei hugsad tad mikid ut i tetta allt saman, timinn bara leid og eg gerdi ymislegt til ad stytta mer stundir, spiladi golf, drakk bjor, reyndi vid stelpur og klaradi skolann ju, eg var bara almennt upptekinn held eg.

Annad get eg sagt um hann Jon sem hugsadi teim mun meira um komandi ferdalag, skodandi kort og gerandi mig half gedveikann a stundum med planlagningu og breinstormi. Hann hugsadi um tetta allt saman fram og aftur og hringdi i mig med hinar ymsustu hugmyndir. Tad hafdi einmitt verid tannig sem vid hofdum akvedid ad fara fyrst i gegnum Russland og til Mongoliu. Jon hringdi eitt kvoldid, sagdi mer ad hann vaeri a internetinu og hann spurdi hvad mer fyndist um ad taka siberiuhradlestina til asiu. Eg vard hissa en spenntur a sama tima og tad var eins og alltaf med okkur tvo, slegid a stundinni.

Eg verd to ad vidurkenna ad hans paelingar og plon gerdu tad a d verkum ad vid voldum tad ad fara i gegnum Russland, eitthvad sem eg hefdi aldrei viljad missa af. Bjorsullid i mer og golfleikar gerdu tad ad verkum ad eg hafdi einfaldlega ekki tima i slika dagdrauma, en Jon hafdi gaman af ad lata huga sinn reika i att til austurs. Tessa manudi a undan ferdalaginu hafdi eg attad mig a tvi ad vid Jon vorum likari en eg adur hafdi haldid, og af forvitni minni vard eg svoldid spenntur ad fa ad kynnast honum betur.

3. Jonny Tansey

Tad er skritid til tess ad hugsa ad ef vid hefdum ekki lagt af stad tann 15. agust, ta hefdum vid ekki hitt piltinn fra Birmingham. Einnig ef vid hefdum ekki stoppad i auka dag i svortustu siberiunni i Novosibirsk ta hefdum vid aldrei fengid ad berja augum okkar a manninum teim mjoa og netta. Tad besta er tad ad vegna tess ad vid svafum yfir okkur i borginni Irkutsk og vorum svona svakalega rolegir i tidinni ta hittum vid tann vitra "the wise one" sem atti eftir ad verda svo stor partur i ferdasogunni okkar.

Hann var villtur, hann var treyttur og hann var svo breskur tar sem hann gekk inn i eldhusid og spurdi okkur hvort vid vissum hvad vatnid vaeri, tad dypsta i heimi, tetta sem teir kalla Bajkal. Tad vissum vid og Jonny flaut med okkur ad vatninu, tar sem vid raeddum malin yfir vodka staupi og reyktum omul (fiskur). Vid komumst ad tvi ad hann var einstaklingur sem vid hefdum ahuga atvi ad eyda tima med, vid vorum islendingar sem hann hafdi ahuga a ad kynnast betur.

I byrjun hafdi Jonny planad ferdina sina a annan hatt, hann atti lestarmida til Mongoliu og var a leidinni tangad daginn eftir. Hann breytti plonum sinum, henti lestarmidanum i holraesi Irkutsk borgar og kom aftur ad vatninu til okkar, eftir tad vorum vid saman, Siggi, Jon og Jonny, trir felagar a leidinni til Kinaveldis. I Kina misstum vid oll tok a raunveruleikanum, vid slepptum a honum takinu og sogdum blessbless, sjaumst seinna. Timinn leid, manudirnir lidu og tad kom ad tvi ad vid urdum ad kvedja manninn sem var nu svo godur vinur okkar. Vid attudum okkur lika a tvi ad fegurd ferdarinnar var folgin i teim mognudu vinum sem vid hofdum eignast, teir eru eitthvad sem vid viljum aldrei tyna.

4. Ar a flakki, folkid sem tu hittir og tad sem tad segir

Tau hetu Steven, Chris, Ryan, Andrew, Frasier, YaYa, Marvin, Tanja, Timon, Ursa, Soren, Claire, Laura, Caro, Rob, George Bush, Bucket- Bob, danska stelpan, Matt, Anton, Nina, astralska stelpan, Ingrid, Almitra, Alex, Theresa, Etta, Iris, Eyav, Yoal, Iranskur almenningur, Morgan, Arendse, Penirle, Susanne, Karen, Johanne, Jordan, Hrrrrrt, Karsten, John, Jonathan, Seattle-Ryan, Mat, Mia, Alix, Xanthoupolus, Jonny, Julia og David.

Tau voru vinir, vid attum ogleymanlega tima saman, tad rikti mikil ast, gledi, margar upplifanir, brandarar sem adeins vid tekkjum, hidden jokerar her og tar, og tau sogdu ymislegt:

"I am going to be The green turtle" "But you are jesus"

"Practical fun and the now is the most practical type of fun isnt it?" "But what is the fun in Practical?" "Iranium is on its way to Iceland with two little Icelanders and Bush doesnt know it" "I am just walking the world, I have been walking for 10 years" "Be Honest, Be Honest Jon" "Trust me, I am Honest Jon" "I passed out giving blood in Tianmen square"

"The thirteen santas from Iceland came to China this christamas to give presents to little Shaolin kids" "This is life in a bucket" "Beards and beers, the international band is playing in Tsakkanuur tonight" "Mani says: If there is a doubt, send the hand to the pussy" "You guys only talk gibberish there in Iceland, gubbli gubbli gubbl"

"I am part of the english empire, right? Wrong!" "I love Iceland and I am from Yorkshire, you guys are legends, give me a tattoo in Icelandic" "Lit ut eins og engill, lydur eins og djofli" "greyid Jordan" "Hrrrrt"

"The Rhopium wars were fought in a little appartment in Islamabad, everyone was flying" "Iran goes nuclear, dangerous country, nuclear energy, Iran goes nuclear, everything is bad in Iran, you will die if you go there, America is going to attack Iran"

"Guys so you went skiing with Claire?" "I want to write a book but i am scared" "You are like my sons, I play this for you, you aint nothing but a hound dog" "This is so cool!" "you know that the future is in solar panels, I mean it, this is what i want to do" "I love you man, another beer?"

"America fuck yeahh! We are only trying to bring peace and democracy to the world" "You know that he gave a blow job to a guy" "If you masturbate to much I hear that you can go blind" "I am going back to Beijing, this is shit"

"Jon! You boght a lamb! Why the fock did you do that?" "Tamut Nafshij Em Plistim"

Lifid er tad sem vid gerum ur tvi, vid verdum oll astfangin einhverntiman, tetta var frabaert folk, gledi, upplifanir, ogleymanlegir timar, tetta var ferdalagid.

"I think its time for me to go, to learn all the things I know, sometimes you gotta go to say hello, so I think its time for me to go."

5. Ari seinna....

...sit eg herna i Vin og hugsa til baka, um upphafid, um ferdina og alla ta sem eg hef hitt a leidinni. Tad er margt sem hefur verid skrifad a tessu sida en svo otal margt sem aldrei var skrifad, hlutir sem eiga kannski ekki heima a tessari sidu, hlutir sem sumir fa ad heyra seinna, hlutir sem kannski koma fram sidar meir i biomynd leikstyrdri af Sigga-San eda ta i bok skifadri af Jon. Vid hofum laert tad i tessari ferd ad tad er allt i lagi ad lata sig dreyma, ad setja ser takmark sem kannski hljomar fjarstaett i fyrstu, teir sem leyfa ser ad dreyma, haetta nefnilega aldrei ad reyna, draumorafolk er skemmtilegt folk.

Vid hofum hitt svo marga sem hafa haft svo mikil ahrif a okkur, og vonandi ad vid hofum haft einhver ahrif a tetta folk. Vid hofum haft oendanlegan tima til ad tala saman og vid hofum talad opinskatt um alla heimsins hluti, tad sem vid hraeddumst adur ad nefna vid hvorn annan, hraedumst vid hreinlega ekki lengur. Tad er gott ad geta sagt odru folki fra tvi sem tu hugsar an tess ad turfa ad ottast dom teirra, tegar tu attar tig a tvi ad vinur tinn daemir tig ekki verdur vinattan sterkari en tig gat nokkru sinni dreymt um.

Nu er svo komid ad vid erum a leid heim, a naestu dogum, bradum, skokkum vid um gotur Reykjavikur i rigningunni og litum i kaffi hja vinum og velunnurum. Tad verdur blautt og kalt, veturinn er ad koma a nyjan leik og eg veit ad hann verdur dimmur og drungalegur. I tetta skiptid faer hann to ekki ad fela solina fyrir neinum tvi ad Ztolen Job Azziztant er ad fara ad rokka i Reykjavik!!

Takk fyrir ad fylgjast med arinu okkar nuna tekur vid......

.....algjor togn, engin ord.....

Pestin a nyjan leik!

2006-08-15T00:29:00.000-07:00

Pestin a nyjan leik!

Ja tad eru undur og stormerki ad gerast herna hja strakunum okkar. Teir eru komnir alla leid til Ungverjalands til borgarinnar Budapest tar sem teir komu einmitt vid um arid med ferdafelaginu Fjarkanum. Seinustu 7 daga hafa teir teyst a ognarhrada fra landamaerum Tyrklands og Iran og alla leid i mid evropu. Leid teirra hefur legid i gegnum tvert og endilangt Tyrkland, i gegnum Bulgariu og svo til Rumeniu tar sem teir eyddu einni nottu, tadan toku teir svo naeturlest i gomlu Pestina. Langar rutu og lestarferdir hafa tekid sinn toll og er Jonsarinn nu naer dauda en lifi og heldur Siggi a honum a milli lesta. Maginn hefur eitthvad verid ad strida kallinum seinustu vikur eda allt fra tvi i drullunni i Pakistan og tvi var enginn onnur leid en ad teysa med kallinn til alvoru laekna i evropusambandinu. Tessvegna er skemmtilegt ad segja fra tvi ad i dag munu teir halda beinustu leid til Vinarborgar tar sem ad godvinir teirra Alex og Theresa munu hlua ad teim og sja vel um ta.

Grunur leikur a ad i Pakistan hafi Jon ordid svo tyrstur ad hann hafi sott se sot-drullugt vatn og i tvi vatni hafi snykjudyrid og paddan hun Lucy buid. Sidan ta hefur hun ognad jafnvaegi piltsins og snuid ollu a hvolf maganum. Serfraedingar i Vin bua yfir taeknikunnattu og getu til tess ad berja nidur barattutrekk tessarar ognvaenlegu poddu.

Og eitt i vidbot, i dag er arid lidid og okkur lidur alveg hreint svakalega vel, ad hugsa til tess ad fyrir nakvaemlega ari sidan hofum vid badir haldid af landi brott med bakpokana okkar og ad nu seum vid loks a leidinni heim, aeji tad er bara eitthvad svo hressandi ad hafa nad tessum afanga, vid brosum i dag og vonum ad tid gerid tad lika.

Iran goes nuclear

2006-07-27T10:08:00.000-07:00

Iran Goes Nuclear

Jaeja ta erum vid loksins komnir til Iran eftir um 4 daga stanslaust ferdalag um endilagt Pakistan i gegnum heitasta bae a jordunni (svo segja heimamenn) og i gegnum sjalft Balokistan herad.
Eg get nu litid sagt fra Iran tar sem vid hofum adeins verid her i 2 daga en eins og er ad ta litur tad vel ut. Eins og vera komin aftur til Evropu, allt hreint og fallegt.

Allavega ta vildi eg bara lata vita ad tad eru komnar inn nokkra myndir fra Pakistan, Jon var eitthvad ad kvarta yfir leti i mer, tvi engar myndir hefdu verid settar a netid i langan tima. Her eru taer to allavega komnar inn svo endilega skemmtid ykkur yfir teim.

Kvedja Siggi

Fock em and their law!!

2006-07-21T09:43:00.000-07:00

Fock em and their law!!

Til ad stikla a storu yfir tad sem hefur a daga okkar drifid herna tar sem vid hofum flakkad um fjollin i Pakistan hef eg akvedid ad hefjast handa vid skriftir. Eftir ad hafa eytt einhverjum fjorum dogum i landamaera borginni Lahore logdum vid af stad i leidangur upp til nordurs. Islamabad varallt odruvisi en vid hofdum ymindad okkur, nutimaleg og vel skipulogd borg tar sem mjog svo taegilegt andrumsloft rikti. Tar forum vid i Iranskt sendirad og reddudum Iranska visanu, tad myndum vid svo pikka upp tegar vid kaemum ur nordri. Vid vorum teknir i vidtal tar sem vid vorum spurdir um vidhorf okkur til Ironsku tjodarinnar og hversvegna vid vildum heimsaekja land og tjod, vid svorudum a jakvaedu notunum og allt virtist flott og gott.

I borginni Peshawar tar sem vid dvoldum naest var margt uppi a teningnum sem ad ykkur gaeti tott spennandi ad heyra um. Um drullugar goturnar laedist hann um i leit ad saklausum turistum, prinsinn i Peshawar naeldi i okkur og baud okkur i te a litilli skrifstofu sinni. tadan dro hann okkur gegn vaegu gjaldi a smyglara markadinn ogurlega. Tar sem ad borgin liggur vid mork tribal svaedanna sem na svo alla leid ad Afganistan ta ma finna allskyns oleglegann varning a tessum stad. Pennabyssur, kalishnikov riflar, heilu kiloin af hassi, bjor, vodki, falsadir dollarar, allar tegundir smygl varnings var tarna til solu og vid virtum fyrir okkur markadinn. Eftir ad vid hofdum verid med prinsinum i akvedin tima fengum vid nog og akvadum ad hanga ekkert of mikid med honum tad sem eftir var.

Vid hittum hins vegar tvo menn sem voru ad gera heimildarmynd um tessi svaedi, einn var Sean fra Irlandi og annar var Lukas fra Austurriki. Teir voru a leidinni til Afganistan a naestu dogum og vid gaeldum vid tad i tonokkurn tima ad skella okkur med teim og sja tad sem tar vaeri a seidi en tvi slepptum vid to a endanum, gerum tad ekki i tessari ferd, orka og peningar, allt buid nuna. Vid forum hins vegar med teim felogum inn a tribal svaedin tar sem ad log og regla eru olik tvi sem almennt ma tekkja annars stadar i heiminum. Inni a tribal svaedum rikja engin pakistonsk log ne altjodalog eda bara log almennt, tar rikja gamlar hofdingja reglur um hefnd og saemd og hvad tetta er nu allt saman kallad.

Menn fra tessum svaedum voru tjalfadir a sinum tima af CIA til tess ad berjast gegn russum, teim var kennt ad heyja heilagt strid eda jihad eins og tad er kallad og voru skaerulidarnir kalladir Mujaheedin. tegar stridinu vid russana lauk vantadi ta nyjan ovin og vard Amerika ad sjalfsogdu fyrir valinu, tessir nyju vel tjalfudu skaerulidar formudu svo talibana hreyfinguna og toku voldin i Afganistan. I dag eru tribal svaedin frekar stor hluti af nordvestur Pakistan og tegar vid keyrum ut ur Peshawar og inni logleysuna sjaum vid menn ganga um torpin med ak-47 og kalishnikov rifla, teir horfa i att til sidmenningar og segja eins og i Prodigy laginu skemmtilega, Fock em and their law!!

Vid forum i litinn bae sem kallast Darra en hann liggur einhverjum 35 km fyrir vestan Peshawar, strakarnir vilja taka myndir og vidjo af baenum og tar vilja teir documentera byssufaktoriurnar sem eru um allt i tessum litla bae. Litlir vinnuskurar sem liggja hlid vid hlid eru fullir af bunadi til ad bua til byssur. I Darra eru bunar til margar byssur af ollum staerdum og gerdum og taer eru almennt trisvar sinnum odyrari en alvoru utgafurnar. Byssugerdarmennirnir stokkva svo ut med M-16-inn eda nyjustu skammbyssuna sem teir eru ad klara og hleypa af nokkrum skotum, allt virdist vera i lagi og tessi byssa verdur svo seld til einhvers hofdingjans eda ta kannski til uppreisnarmanns i Afganistan, hver veit? Einn madurinn segir okkur ad hann geti smidad hvada byssu sem er a innan vid 10 dogum, ef vid komum med teikningu til hans ta geti hann masterad hana a svo stuttum tima, Darra er svo sannarlega stadur sem hraerir i hausnum a okkur.

Eftir tribal vitleysu og annad rugl i Peshawar tjotum vid aftur til Islamabad tar sem vid leitum svo uppi rutu til Gilgit, hofudstadarins i nordrinu, uppi i fjollunum. A rutustodinni er okkur brugdid tar sem ad ung myndarleg kona vinnur i afgreidslunni, hun talar vid okkur og brosir, eitthvad sem vid erum ekki vanir her i Pakistan, vid rodnum og skjalfum, erum ekki faerir um ad tala vid konur eftir adeins ruma viku i tessu landi. Rutuferdin var long og erfid, tok okkur ruma 20 tima ad komast alla leidina til Gilgit og vegirnir voru rosalegir tarna sem vid keyrdum upp Kharakoram hradbrautina. Kharakoram liggur i gegnum Kunjerab skard og opnar leid fra Pakistan yfir til Kina, kinverjarnir eins kruttlegir og teir eru kalla vegin "Kina-Pakistan-stori vegur" eitthvad i ta attina. Tad tok langan tima og morg mannslif ad fullklara tennan veg en i dag er hann tilbuinn, to frekar ognvekjandi a stundum.

Stadreyndir um stora vegi eru to ekki eitthvad sem eg hafdi aetlad mer ad skrifa um a tessu bloggi tannig ad eg kem mer ad megin atridinu, jeppaferdin ogurlega! Tar sem eg og Siggi satum a hoteli i baenum Karimabad i fallegu fjallaumhverfi uppgotvudum vid ad vid yrdum ad eida peningum til tess ad hafa gaman tannig ad vid akvadum ad leigja okkur jeppa. Vid hittum mikid af folki sem var ad skoda lonely planet bokina sina og var ad fara i klifur en vid attum engan bunad og vid vildum einhvernveginn bara gera eitthvad annad en hinir, einhver rebel filingur i gangi. Vid leigdum tessvegan tennan dundrandi jeppa og hann Ali bilstjori kom med okkur og skemmti ser konunglega ad vid holdum, hann taladi audvitad enga ensku en brosti to tad mikid ad vid erum vissir um ad hann hafi verid gladur.

Raymon het madurinn sem var faeddur i Pakistan en fluttist svo til Englands fyrir 25 arum. Vid attum i tonokkrum samraedum vid hann i Karimabad um tad hvad gud hefdi gefid okkur fallegan heim osvfrv. Hann kom svo med okkur a jeppanum fyrsta daginn og tok okkur med ser i litla fjallatorpid tar sem ad hann atti land. Vinur hans sem bjo i tessu torpi baud okkur oll velkominn og sagdi okkur soguna af austurriska fjallagarpinum sem kom i torpid teirra fyrir 50 arum, hann syndi okkur myndir og bok um heimaborg mannsins, Graz. Hann var greinilega mikils metinn i tessu litla torpi og eg og Siggi budumst til tess ad fara med skilabod til hans tegar vid myndum fara upp evropu, nuna turfum vid ad koma vid i Graz adur en vid komum heim. Vid gistum svo i torpinu og voknudum svo snemma morguninn eftir. Torpid var fallegt i morgun solinni, og eg skellti mer ut a tun og plaegdi akurinn eins og sannur pakistani, vid tokkum teim gestrisnina.

Naestu daga keyrdum vid ut um allar tryssur, upp a haerri fjoll, yfir erfida vegi, og skodudum allt tad sem Pakistan hefur uppa ad bjoda sem er alveg rosalega mikid af dundrandi flottum fjollum. Vid ferdudumst med hollensku pari tangad til vid komum a polo motid en ta skyldust leidir. Otarfi ad fara eitthvad of nakvaemlega ut i tad en verdur to ad segjast ad tetta se i fyrsta skipti i ferdinni sem okkur lyndir illa vid ferdafelaga okkar og tad var svo sannarlega gott ad segja bae vid tau eftir polo motid. Um polo motid var eg ad skrifa pistil rett adan og hef eg tessvegna enga orku i ad gera tad aftur, pistillinn verdur birtur i frettabladinu i naestu eda tar naestu viku, kannski hann Valli auglysi tad nanar her a tessari sidu tegar ad tvi kemur.

Fra polo motinu heldum vid med nyjum og mun betri ferdafelogum, teim Jonny fra Englandi, Juliu fra Austurriki og honum Rob fra Astraliu. Allt var betra i bilnum med teim og vid spjolludum um tonlist og vorum afsloppud saman, stressid var ekkert og allir nutu tess ad vera saman i Pakistan, tad munar ollu ad ferdast med godu folki. Vid heldum svo i dal sem kallast Bumboret og kiktum a kalash folkid sem er hvitt a horund, med bla augu og er ekki muslims truar. Kenningar eru um ad tetta folk se raunverulega upprunnid beint fra hersveitum Alexanders mikla og eru grikkir nuna mikid i tvi ad daela peningum i tessi samfelog. Tau klaedast skrautlegum fotum og konurnar hylja ekki andlit sin, taer brosa meira ad segja til okkar strakanna og vid rodnum eins og fyrri daginn, vitum ekkert i hvorn fotinn vid eigum ad stiga.

Nuna erum vid aftur i Lahore, komnir med Iranskt visa en ad bida eftir Pakistanskri framlengingu herna i tessari borg. Saum sufi trommara i gaer og var tad alveg magnad, vid leyfum ykkur ad heyra musikina tegar vid komum en tad fer ad styttast odfluga i heimkomu. Svo vona eg ad Siggi fari ad drattast i tad ad setja inn myndir, hann horfir bara a Lord of the rings nuna a medan eg se um alla vinnuna. Elskidi sumarid og faridi oll til eyja tetta arid, eg held ad tad se malid!

Pakistan o Pakistan.

2006-07-05T12:12:00.000-07:00

Hef tetta stutt nuna en skrifa vaentanlega eitthvad tegar vid komum aftur til Islamabad og pikkum upp iranska visad okkar. Bara bunir ad vera uppi i fjollum i nordur hluta Pakistans i nokkra daga ad dast ad landslaginu. Leigdum okkur jeppa og Ali nokkur er med okkur tar sem vid brunum eftir trongum vegunum i brottum fjallshlidunum. Fjollin med fallega snae toppana minna okkur a Islandid littla og skemmtilegt er ad sja snjoinn a ny. Vid erum a leid a hid arlega Shandur polo mot sem hefur nad heimsathygli seinustu arin, hver veit nema vid tokum sma polo med Perfez Musharaff a naestu dogum.

Pakistanar eru gridarlega gestrisid folk sem vill allt fyrir adkomufolk gera. Tad eru ofaar sogurnar sem vid hofum ad segja af monnum sem hafa gengid med okkur um borgina sina, bodid okkur upp a te og svo i mat. Teir vita mjog vel af almennu vidhorfi vesturlandabua a Pakistan og tykir teim tad midur ad folk skuli hafa svo slaema mynd af landi og tjod. Vid utskyrum tad fyrir teim ad svona seu fjolmidlarnir, teir syni adeins eina hlid landsins en sleppi tvi ad syna hina, tad se vandamalid. Vid vonumst tessvegna til tess ad vid munum koma til med ad segja adra sogu en fjolmidlarnir, sogur af Pakistonum, alvoru folki sem hefur svo sannarlega glatt litil hjortun okkur hvern einasta dag herna.

Annars var eg bara ad heyra ad Bush 1. vaeri a leid til Islands a naestu dogum og gladdi tad hjarta mitt meira en pakistonsk gestrisni ad sja ad Islendingar muni taka i taumana og handjarna stridsglaepamanninn og lata hann svara til saka eins og slatrarinn fra balkanskaganum var latinn gera fordum.

Her er linkur a akaeruna, njotidi vel.....

http://www.aldeilis.net/icelandic/index.php?option=content&task=view&id=208&Itemid=44

Hvad er ad gerast?

2006-06-16T03:52:00.000-07:00

Hvad er ad gerast?

Va, hvad getum vid sagt nu tegra vid erum komnir til Pakistan? Tvi verdur ekki lyst nuna, tad verdur ad bida betri tima. Vid getum to sagt tad ad a seinustu fjorum klukkustundum fra tvi ad vid komum inn i landid hofum vid maett svo mikilli vinattu og gestrisni, madur tarast bara. Erum eiginlega bara ordlausir yfir ollu saman, tvlik byrjun!

Slipirokkur.

2006-06-15T20:02:00.000-07:00

Slipirokkur.

Tad ma segja ad seinustu dagana hafi Delhi slipad okkur Sigga San til, i gaer, seinasta daginn okkar i Delhi uppgotvudum vid ad vid vorum farnir ad njota gedveikinnar i borginni a skringilegann hatt. Tad er eins og Delhi hafi tvingad okkur til ad kynnast ser, vid reyndum ad hanga uppi a herbergi en vid turftum ad fara ut og kaupa sari, redda visa og sja um eitt og annad. Tad gerdist ekki a augnabliki og vid attudum okkur ekkert of fljott a tvi en allt i einu fottudum vid ad tetta var allt saman einn fyndin og skemmtilegur leikur sem gaman vaeri ad laera betur. Tad er tvi gaman ad segja fra tvi ad i dag yfirgefum vid Indland brosandi, dansandi og trallandi yfir tvi ad hata ekki lengur, erum almennt sattir.

Eins og eg skrifadi i seinustu faerslu ta var augljost ad vid hofdum minnstan ahuga a tvi ad turfa ad eida tima i tessari borg og reyndum hvad vid gatum ad gera sem minnst. Aldrei hofdum vid hatad einn stad eins mikid og eitt eins mikilli orku i ad hata einn stad og tegar vid hotudum Delhi. Sidan haettum vid ad reyna ad hata hana og svo allt i einu, upp ur turru, haettum vid bara alveg ad hata hana, vid elskudum hana samt ekkert en vid samtykktum hana bara eins og hun var. Allir verda ad fa ad vera eins og teir eru eins og segir i laginu.

Og ja nu et eg tessa storu fullyrdingu upp i mig um tad ad pusluspilid se bara ekki hannad fyrir kubbin Jon, tad er vist alltaf mogulegt ad slipa kubbuna til svo ad teir passi, og stundum ma troda teim inn gegn teirra eigin vilja, tad virdist bara hafa gerst i tessu tilviki. Nu tegar eg hef etid ofan i mig storu ordin, ta er eg totin ad landamaerum Pakistan, eftir tvo eda trja tima aettum vid ad vera komnir til Lahore, Pakistonskt stemmningsborg. Tvilik spenna, tvilikt stud, Pakistan! Aldrei hefdi mer dottid tad i hug en tangad holdum vid nu.

Ad gera nakvaemlega ekki neitt.

2006-06-12T08:24:00.000-07:00

Ad gera nakvaemlega ekki neitt.

Mikid gridarlega er mer farid ad leidast tad ad huka uppi a hotel herbergi og bida eftir tvi ad Hm byrji. Apu kemur um midjan dag med vatnsflosku og eitthvad ad borda og ef tad er eitthvad sem vantar seinna meir ta hringi eg i 7 og fae room service. Eg er nu ekki mikill fotbolta ahugamadur sem sannast best a tvi ad eg er ad skrifa a internetid nu tegar Japan og Astralia eru ad keppa sinn fyrsta leik. En mer er sama, tad er ekkert annad sem eg er faer um ad gera i borg sem hefur svo trugandi ahrif a mig. Eg get ekki lesid, eg get ekki skrifad, eg get ekki sofid, eg get ekki stadid, eg get ekki neitt i Delhi.

Sumir stadir eru einfaldlega tannig ur gardi gerdir ad andrumsoftid, rafmagnid i loftinu fittar ekki vid tina eigin orku og gjorsamlega gerir tig ovirkann. A nottunni tegar eg reyni ad sofna eftir ad hafa horft a eins og eina tvaer ameriskar biomyndir stekk eg i sturtu til ad kaela mig nidur tvi ad engin er loftkaelingin i herbergi tar sem vid rotturnar buum. Ta er mer kalt i fimm minutur tar til eg torna og byrja ad svitna a nyjan leik, inna milli ta dotta eg tar til eg stekk i sturtuna a nyjan leik. Eg kaeli mig nidur. Eg fer ekki ut nema tad se ytrasta naudsyn, allt er drullugt, goturnaar brenna af hita, svo gerir piss-yldu-ogegveitekkihvad-fylan arasir ur ollum attum tar til tu flyrd i oruggt skjol til ferdaskrifstofunnar sem reynir ad koma ter til Kashmir.

"Nyja Delhi er eflaust fin borg ef madur kynnist henni betur" gaeti eg sagt og verid voda kurteis og sleikjulegur en tad mun eg ekki gera vegna tess ad ta vaeri eg bara ad ljuga og bulla, haldandi einhverju fram sem eg hefdi ekki eina einustu tru a sjalfur. Stundum gerum vid tad nefnilega, vid teljum okkur bara vera ad misskylja hlutina og ad ef vid kynnumst teim betur ta muni allt batna. Eg er ekkert allt of viss um tad, stundum fitta hlutir bara ekki saman, sumir geta bara ekki verid vinir vegna tess ad teir spila tvo mismunandi leiki sem eiga ekki saman. Kubburinn Jon Bjarki passar ekki inn i gridarstort pusluspil Delhi, hann er partur af odru pusluspili.

I dag forum vid i pakistanska sendiradid og tar beid folk i rodum, a flotta ut ur Hindustan, i leit ad paradis i hinu Islamska Pakistan. Vid vorum ekki med oll naudsynleg skjol a okkur tannig ad vid endudum i hinu nyja Islenska sendiradi her i Delhi. Tar var Olafur Ragnar uppi a vegg og islenski hesturinn lika, vid fengum islenskt vatn i flosku og hun Helga spjalladi vid okkur og bjargadi pappirunum. A morgun kikkum vid aftur a tau og snaedum med teim hadegisverd, tad verdur hid finasta stud vegna tess ad tar munum vid pusla saman Olafi Ragnari og hestinum hans, islenskt pusl er stud.

Sko, stundum er tetta bara svona, og tad er fint, otarfi ad tuda um tad og ekkert vit i tvi eiginlega. Vera bara gladur og kikja a naesta leik uppi i herbergi, bida og vona ad visad til Pakistan taki ekki langan tima og taka svo naestu lest ad landamaerunum.

Stutt Indlandsfor.

2006-06-07T06:51:00.000-07:00

Stutt Indlandsfor.

Siggi nu komum vid okkur ut ur skitnum i Delhi! Eg er komin med nog af tvi ad hanga herna i tessum drullupitti, drifum okkur upp i fjollin, tar er svalt og rolegt, tangad verdum vid ad komast. Og audvitad var tad allt saman slegid a stundinni og vid pokkudum og aeddum ut ur Ajay gistiheimilinu sem hafdi verid svo havadasamt, drullugt og heitt, ut ur Delhi myndum vid fara, bara eitthvert annad, hvert sem var, halda i norduratt ad himalaja fjollum.

Lestarstodin var trodin, folk allsstadar, sumir ad betla, adrir ad bida og vid alveg attavilttir audvitad, Indland buid ad rugla i okkur. Lestin taut loks af stad til Phatankot, baer i nordur Indlandi, nalaegt fjollunum. Rimlarnir i gluggunum possudu upp a tad ad vid myndum ekki detta ut ur lestinni en teir sau einnig til tess ad undursamleg lyktin i Delhi myndi leika vid nef okkar a leidinni ut ur borginni. Stundum var eins og lestin vaeri ad keyra i gegnum gridarstort verkstaedi med tar sem smurnings og oliu lyktin tok oll vold.

Vid komumst loks til Dharamshala, heimabaejar Dalai Lama og forum svo i litid torp ofar i fjallinu sem kallast Dharmkot. Tar vorum vid einir a medal Israela sem toludu eins og gefur ad skylja hebresku a medan vid toludum ensku, tungumalaorduleikar urdu til tess ad vid fjarlaegdumst Israelana og forum ad lesa baekur i litla fjallakofanum okkar. Tar satum vid heilu kvoldin med kerti og nyja bok, lasum og raeddum heimsmalin, og lika bara svona Islands malin og Halldor Asgrimsson og allt hans skull. Dharmkot var aedislegur stadur til ad slappa af eftir gedveikina i Delhi sem hefdi gert ut af vid okkur hefdum vid dvalid tar einum degi lengur.

Jon nu drifum vid okkur bara til Pakistan, ef vid verdum herna eitthvad lengur verdum vid ad laera hebresku. Og tar sem ad hvorugur okkar er hebresku ahugamadur ta var tad slegid og vid pokkudum og tutum nidur til Dharamshala og tokum rutu til Amritsar. Rutan var pakkfull, folk sat allsstadar og folk stod allsstadar og sumir hengu utan a rutunni, tad gat verid erfitt ad anda i 45 gradu hitanum. Komum svo hingad til Amritsar i gaer kvold og erum ekki langt fra pakistonsku landamaerunum, forum tangad a morgun eda hinn. Skodudum hid gullna Sikha hof herna i Amritsar i dag og hittum tar godan mann sem sagdi okkur fra hofinu og Sikhum sem eru i meirihluta a tessu svaedi.

Indland ad verda buid, held ad til tess ad njota tessa lands almennilega ta turfiru ad eida miklum tima herna, tad verdur ad vera seinna. Eina sem eg a eftir ad gera er ad finna Sari handa mommu og toru systur, vona ad eg finni eitthvad flott a morgun, eftir tad erum vid farnir. Myndir komnar inn!

Drullan i drullugri Delhi.

2006-05-30T01:19:00.000-07:00

Drullan i drullugri Delhi.

Flugvelin lennti i Delhi um klukkan 02.00 adfaranott fimmtudagsins 25. mai. Incredible India stod a veggspjoldunum sem voru um allt a flugstodinni, ja Indland atti eftir ad verda rosalegt. Seinustu fimm daga i Nyju Delhi hofum vid verid slegnir all hraustlega i andlitid. Fyrstu nottina tegar vid aetludum ad fara a hotelid okkar endudum vid a svindlara ferdaskrifstofu sem tjadi okkur ad i Indlandi vaeri stor hatid um tessar mundir og tessvegna vaeru oll hotel uppbokud, tad odyrasta sem teir gaetu bodid okkur vaeru 70 dollara herbergi.

Vid vissum strax ad tad var eitthvad storfurdulegt vid tetta allt saman og smam saman attudum vid okkur a tvi ad leigubilstjorinn hafdi farid med okkur til vina sinna svo ad vid myndum enda a hoteli vina hans, allir voru teir saman i tvi ad reyna ad na sem mestum dollurum af okkur. Vid rifumst vid ta og tjadum teim ad vid vildum bara a eitt hotel en teir tottust ekki vita hvar tad vaeri, teir reyndu allt til tess ad plata okkur og narra okkur i teirra 70 dollara herbergi. Gatan fyrir utan ferdaskrifstofuna var aud, utigangsfolk svaf medfram blokkarbygginunum og hundar rafudu um straetin, vid vissum ekkert hvar vid vorum.

Teir vissu ad teir voru i godri stodu, vid urdum ad treysta a ta til ad finna svefnstad, endudum to med tvi ad fara a adra ferdaskrifstofu, til annarra svindlara sem voru to ekki vinir leigubilstjorans og borgudum 20 dollara fyrir herbergi a hoteli a teirra vegum. Leigubilstjorinn var ekki sattur med tetta og bad okkur um meiri pening en vid hofdum samid vid hann um, upphofust nu miklar rokraedur a milli Sigga og svikarans sem endudu med tvi ad vid borgudum honum meira og sogdum honum ad snauta. Tad versta vid leigubilstjorann var tad ad tegar vid sogdum honum ad hann hefdi svikid okkur med tvi ad fara ekki med okkur a Ajay, hotelid sem vid badum hann um, ta tjadi hann okkur blakalt ad hann hefdi alltaf sagst aetla ad taka okkur a ferdaskrifstofu. Tessa fyrstu nott i Delhi sofnudum vid ofurtreyttir og pirradir, adra eins svikara hofdum vid aldrei hitt a ferdalagi okkar.

naesta dag vokudum vid snemma og nu var planid ad finna Ajay guesthouse, gistiheimili sem er a adal bakpokaferdalangs svaedinu, og tar er nottin adeins 6 dollarar. Vid tokum Rikshaw og tjadum bilstjoranum hvert vid vaerum ad fara og hann keyrdi af stad, en eftir 5 minutur stoppadi hann fyrir utan ferdaskrifstofu! Nu var okkur ollum lokid og vid sogdum bilstjoranum ad taka okkur a rettan stad, vid hefdum sed nog af ferdaskrifstofum seinasta solahringinn. Rifrildi i sma tima og svo attadi hann sig ad vid myndum ekki gefa okkur, vid vaerum ekki a leid til Kashmir med ferdaskrifstofu vinar hans. Tessir menn eru otrulega osvifnir, teir reyna ad taka tig inn a skrifstofu og tar reyna menn ad plata tig til ad kaupa pakka ferd til Kashmir. Tegar tu kemur svo med rutunni til Kashmir eru vinir teirra tar ad bida tin, teir segja ter ad tad hafi verid stor hrydjuverk nalaegt hotelinu sem tu attir ad gista a og ad teir muni taka tig a "oruggt" hotel sem kostar tig svo nattlega svona 70 dollara. Tvilik og onnur eins svin hef eg aldrei a aevi minni hitt adur.

Vid komumst svo a hotelid og leggjum okkur i herberginu, engin air con en vifta sem er alveg handonyt, vid hofum aldrei sofid a eins heitum stad. Vid vorum i sjokki, forum svo ut seinna um daginn og reyndum ad skoda okkur um, heldum ad Indland myndi taka tillit til tess ad vid vaerum nyjir og tyrftum adlogun en nei, Indland var bara gedveikt og vid yrdum bara ad venjast tvi. A einhvern otrulegan hatt endudum vid a annarri ferdaskrifstofu tennan dag og vid hlogum mest allan timann tar sem ad tessi gaur var sko vinur okkar og allir hinir voru svikarar, hann vildi taka okkur i bjor og vera ferskur, en vid vildum ekki vera vinir hans, treystum ekki ferdaskrifstofu monnum. Endudum a tvi ad koma okkur ut og munum ekki stiga faeti inn a ferdaskrifstofu i einkaeigu her a Indlandi tad sem eftir er.

Svo forum vid ad sja Taj Mahal a laugardaginn og tad var audvitad rosaleg gedveiki, bidradir tar sem ad folk turfti ad slast til ad komast ad, nadum ekki ad vera tar i nema 30 min, nadum ekki einu sinni ad sja inn i Taj Mahal en okkur er sama, hvort sem er buid ad skemma tessi pleis med turisma, serd ekki mikid annad en mannhafid i kringum byginguna. Hittum to tvo alveg aedislega Indverja i rutunni sem syndu okkur Indverskt hof og sogdu okkur ymislegt um Indland, budu okkur upp a kvoldmat og gafu okkur gjafir, teir endurvoktu von okkar um ad i tessu landi vaeri gott folk. Skodudum svo Delhi a sunnudaginn, Lotusarblomid sem er hof tileinkad ollum truarbrogdum, tar getur folk af hvada tru sem er bedid, mjog magnad.

A manudaginn aetludum vid ad koma okkur ut ur borginni en litli Jon veiktist svona heiftarlega um morguninn, aeldi ollu ut um alla enda, eda tid vitid. Maturinn i Indlandi getur farid afspyrnu illa med folk og tad er naudsynlegt ad passa sig, Jon er ordinn betri nuna og vid tokum lest nordur i kvold klukkan tiu. Aetlum ad fara i baeinn Dharmasalla, heimabae Dalai Lama og hitta tvo vini okkar fra Israel, reyna ad kynnast betri hluta Indlands adur en vid kvedjum land og tjod. Litid haegt ad daema svo gridarstora tjod a einni ofurskitugri borg.

Hafid tad gott.

Hringsnuningur.

2006-05-23T07:26:00.000-07:00

Hringsnuningur.

Fyrst aetludu teir til Indlands og svo til Astraliu, svo akvadu teir ad fara til Indlands og nuna breyttist allt a ny hja teim felogum......

Ja tid heyrdud rett!! Teir eru a leid til ALASKA kumpanarnir! Alveg outreiknanlegir tessir peyjar. Nadu vist ad redda ser vinnu tar i gullnamu med teim Andrew og Frasier fra Seattle og fljuga beint tangad a morgun!!

Nei ok, eg er ad gabba, gabbigabb. Vildi bara sjokkera, koma a ovart, en tad eru vist lidnir timar, ekkert ad fretta af teim strakum herna i Taelandi, bara sama gamla.

En eins og tid vitid ta lokadi Astralia ollum sinum dyrum a ta. Astaedan var su ad Islendingar geta ekki fengid vinnuvisa i Straliunni og tegar teir reyndu ad saekja um venjulegt turistavisa til lengri tima ta var tad alls ekki audvelt tar sem teir hefdu turft ad eiga feita peninga summu inni hja KB fraenku og Lalla fraenda til ad fa tad, lok lok og laes og allt var i stali, lokad fyrir Pali, og audvitad litla Joni og Sigga San.........

Tannig ad vid erum a leid til Indlands a morgun, til Nyju Delhi og tad verdur alveg ohemjuferskt ad komast loks ut ur tessari longu hringferd sem sud austur asia hefur verid. Hofum verid ad hanga a eyjunni Kho Phangan seinustu daga, ad bida eftir Indverska visanu. Komnir med meira en nog af Svijum, Israelum og Bretum i trylltu transpartyi a tessari fool(hidden jokur) moon party eyju. Allt tarna snyst um full moon partyid og tegar tad er ekki fullt tungl ta er upphitunarparty fyrir halfa tungls partyid sem er svo haldid hatidlega. Og svo er audvitad hitad upp fyrir fullt tungl tar til ad tunglid verdur fullt en ta tryllist lidurinn alveg. Eg hef reyndar aldrei verid a fullu tungli en Siggi San var tar um daginn. Semsagt skitapleis og ekkert annad ad gera en ad koma ser hedan.

Svo er planid ad koma ser haegt og sigandi naer litla iskalda klakanum okkar i nordri sem bidur alltaf jafn ferskur. Verdum liklegast ekkert of lengi i Indlandi tar sem ad vid viljum reyna ad fokusera meira a Pakistan og Iran tad sem eftir er af ferdinni. Vid erum ad setja saman solid plan, bunir ad setjast nidur med kort og Lonely, skoda myndir af fjallaherudum Pakistan, Kamel dyrum og moskum, hjartad slaer og all lifnar vid, vid erum virkilega spenntir.

Ahugaverdir timar framundan, maetti segja ad lokakaflinn i ferdalagi Tvistsins se hafinn.

Eg for upp i fjoll.

2006-05-07T04:25:00.000-07:00

Eg for upp i fjoll.

Eg for upp i fjollin i Yunnan, leitadi ad tigrisdyraveidimonnunum sem veida ekki tigrisdyr lengur. Eg endadi i partyi, tar reyndi eg ad tja mig og raeda heimsmalin vid gesti og gangandi, enginn skildi mig og eg skildi engan, en tad skipti litlu, allir voru i studi i Kina. Svo stokk eg aftan a motorhjol hja einum gestanna og hann keyrdi mer lengra upp i fjollin i leit ad Lachu folkinu(tigrisveidimenn). Vid finnum torpid fyrir solsetur. Tarna stod eg inni i einu husinu og horfi a eldinn sem logar a midju golfinu, loksins einn med tigrisdyrafolkinu........

Restina af sogunni mun eg segja seinna, tegar eg er kominn heim og get sagt almennilega fra tvi sem gerdist, tetta var eitt af aevintyrum ferdarinnar tad eitt er vist.

Seinustu daga hef eg verid uppi i fjollum, haegt og sigandi hef eg komist naer landamaerum Laos. Vegirnir eru erfidir, serstaklega Kina megin og tad tekur langan tima ad komast a milli stada. I morgun komst eg svo loksins yfir landamaerin og er nuna i borginni Luan Prabang i nordur Laos. Hefur verid fint ad ferdast einn i sma tima, gefur manni tima til ad hugsa, og nu hef eg hugsad nog. Svo hitti eg Sigga-San a morgun eda hinn i Vang Vieng tar sem vid munum liggja a dekkjum og fljota nidur Mekong eins og Belginn a belgnum gerdi fordum.

Eg vil oska pabba minum og mommu innilega til hamingju med afmaelin tvo, eitt i dag og annad a morgun.

komnar inn myndir af hong Kong og Thailandi, hafidi tad oll gott og gledilegt sumar!

Hostel

2006-04-25T12:20:00.000-07:00

Hostel

Fastur i Peking. Nuna er tad to ekki vegna tess ad eg hef kosid mer tad heldur vegna tess ad i Kina eru 1. Mai hatidarholdin stor og mikil og teir fagna degi verkamanna i heila 9 daga eda eitthvad alika. Nu er svo komid ad eg og Jonathan eigum annsi erfitt med ad verda okkur uti um lestarmida, allt er upp bokad naestu vikuna eda svo, 1,3 milljardur a flakkinu, tad veit aldrei a gott. Vid reynum ad redda okkur einhvernveginn odruvisi, tad eru ymsir moguleikar, spurning hversu fljotlegir teir eru, tad er haegt ad taka rutu i einn bae og svo adra i hinn baeinn osvfrv, svo er alltaf moguleiki a ad hukka ser far en afangastadur okkar er annsi langt fra Peking, i sudri, vid landamaeri Laos, vid viljum komast til Kunming. Tvi fyrr, tvi betra, vid turfum tima ef vid aetlum ad finna tessa blessudu tigrisveidimenn tarna i fjallaherudunum.

Annars er hotmailid herna alltaf i ruglinu, raudlidarnir eitthvad ad missa sig i tvi ad ritskoda allt herna, hversvegna hotmail strakar, hversvegna hotmail? Taer saensku eru farnar til Mongoliu og herna a hostelinu er allt frekar rolegt i kvold, sem er kosy. Jaeja tad er svosum ekki mikid ad segja hedan, nuna er bara malid ad koma ser sudur sem fyrst, og hitta Sigga-San i Laos.....

Saenskir paskar i Shanghai

2006-04-16T01:32:00.000-07:00

Saenskir paskar i Shanghai

Loksins hittum vid saensku stelpurnar fjorar, taer Ingrid, Karen, Susanne og Johonnu. Tad var uppi a takinu a Chungking Mansions i Hong Kong sem ad vid uppgotvudum ad markmidi ferdarinnar hafdi verid nad, taer voru fundnar og vid gatum ekki sleppt takinu af teim. Tvi midur var Siggi a leid aftur til Taelands tetta kvold en hann skilur to hversu merkilegur tessi afangi er.

Her til Shanghai komum vid svo eg og Jonathan a fostudaginn langa med langri lestarferd fra Shanghai. Planid var ad halda saenska paska med stelpunum fjorum. Taer halda paskana venjulega hatidlega a laugardagskvoldinu fyrir paska tannig ad vid tokum tatt i hatidarholdunum med teim. Ad sjalfsogdu var farid i IKEA og tar voru keyptir stolar og annad nytsamt fyrir kvoldid. Graflax og saenskar kjotbollur var paskamaltidin tetta arid, og ein su besta sem eg hef fengid i lengri tima, fyrstu alvoru kjotbollurnar i 8 manudi.

Um kvoldid kveiktum vid a kertum og bordudum hrokkbraud med sild, ymiskonar saenskt nammi og sukkaladi kokur. Stelpurnar voru vel undirbunar og skreyttu herbergid med paskaungum og allskyns paskaskrauti. I lok kvoldsins heldum vid svo upp a tak med stolana okkar, kertin og paskakarofluna fulla af bjor. Tar spjolludum vid saman fram aftir nottu vid danska sjalfbodalida sem kenna ensku i nordur Kina. Svona voru paskarnir minir arid 2006.

En tad var svoldid sem vantadi her i Shanghai og tad var tridji Joninn, hann Jonny gamli ferdafelaginn. Hann hafdi akvedid ad koma a laugardeginum og halda paskana hatidlega med okkur. Her i Kina hefur hotmailid ekki virkad i meira en dag og her kemst ekki nokkur sala inn a postinn sinn, tannig ad svo virdist sem ad litli saeti Jonny rafi um gotur Shanghai aleinn tessa paskana, enginn leid fyrir okkur ad na i hvorn annan. Vid vitum ekki hvad er ad, enginn veit hvad er ad, getur verid ad Kina hafi lokad a hotmail vegna einhverra outskyranlegra astaedna? Tjahh hvur veit, allt getur vist gerst, tid vitid kyrhausinn og allt sem i honum er.

En allavega ef hann ramblar inn a tess vefsidu sem ad eg er alls ekki viss um ad hann geri ta gaeti verid snidugt fyrir mig ad skrifa sma skilabod til hans a ensku.

Dear Jonny, me and Jonathan are staying in a hostel that is called Shanghai City Central Youth Hostel. The address is no. 300 Wuning road, Putuo District, Shanghai wich is in China, of course. Hope you just found some other swedish girls to celebrate your eastern easter with, or Bulgarian girls, they are also funny, or just some boys, whatever, I just hope you met someone that is funny. I will try to get into my hotmail today so we can meet up, until then, enjoy Shanghai.......

Einn i Kina, hinn i Taelandi.

2006-04-11T09:22:00.000-07:00

Einn i Kina, hinn i Taelandi.

Tad var einn dag i Bangkok sem ad vid uppgotvudum tad ad Sigurros myndi spila i Hong Kong tann 7. april, tad var svo 20 minutum seinna sem vid hofdum keypt mida a tonleikana. A eyjunni Ko Chang hittum vid svo bretana Chris og Ryan sem akvadu ad koma med okkur til Hong Kong til ad sja tetta magnada band spila. Nokkrum dogum seinna fengum vid email fra honum Jonny okkar, hann og Steve hofdu akvedid ad koma til Hong Kong til ad sja Sigurros og hitta okkur, frabaer hopur, frabaerir tonleikar i frabaerri borg.

Ad sja Sigurros spila fyrir framan 3000 kinverja a svidi i Hong Kong snerti vid manni a odruvisi hatt heldur en tegar madur ser ta heima. Tarna uppi a svidinu saum vid litla Islandid okkar, hvad aetli kinverjarnir hafi hugsad? Tetta er tad sem folk gerir a tessari iseyju i nordri, isfolkid semur furdulega og tofrandi tonlist, og tarin, eg fann ad tarin letu vita af ser. Litla Amina var lika svakalega kruttleg tarna a svidinu, allt var svo fallegt, allt svo magnad.

Herna megin gerast hlutirnir hratt. Siggi er farin aftur til Taelands en eg er ennta i Hong Kong a leid til Kina a ny. Eg er med Jonny, Jonathan og Steve sem er ad fara heim til sin eftir nokkra daga eftir trju ar ad heiman. Jonarnir trir fara svo allir til Shanghai a fimmtudag, til ad halda paskana hatidlega med saensku stelpunum fjorum sem vid hittum uppi a taki her i Hong Kong. Svo styttist bara i Astraliuna og allt sem henni fylgir, mikill spenningur fyrir tvi og gott ad taka sma loka road trip um Kina adur en alvara lifsins tekur vid, gullnamur eda pizzastadir, tad verdur spennandi ad sja hvort madur finnur ser eitthvad ad gera.

Ast.

Sigurros i Hong Kong

2006-04-08T01:52:00.000-07:00

When Sigurros meets Hong Kong, practical fun meets the now.

Algjor togn, engin ord.

Til hamingju Island!

2006-03-31T04:07:00.000-08:00

Til hamingju Island!

Tessi dagur er gledilegur. Tessi dagur er virkilega gledilegur. Tann 31. mars, arid 1984 faeddist nefnilega madur sem er okkur kaer, hann er okkur eiginlega bara virkilega, virkilega kaer. Tessi vinur hefur kryddad lif okkar beggja svo mikid med furdulegum uppakomum i gegnum tidina ad stundum getur verid erfitt fyrir okkur ad koma ordum ad tvi.

Svo koma stundir tar sem vid munum eftir einu atviki og svo odru og vid segjum ferdafelogum okkar sogur af manninum med gullhjartad, manninum sem byr i klamkjallaranum, vid segjum teim fra Stoney Poney og nu er svo komid ad Thorinn okkar a addaendur allsstadar ad, enda ekki haegt annad en ad elska FrankTankinn.

Vid viljum oska ter Steini okkar innilega til hamingju med daginn, og i kvold forum vid oll saman, vinirnir fra einmanna strondinni a finan veitingastad og skalum fyrir ter, meistaranum okkar.

En tad eru fleiri sem eiga hamingjuoskir skilid. tad er audvitad laxmadurinn hann Arnor Eli sem vard eins ars i seinustu viku. Til hamingju minn kaeri fraendi. A morgun, tann 1. april verdur svo hann Trausti brodir 10 ara gamall, timinn lidur og minn litli brodir staekkar og troskast. Eg vona innilega ad afmaelisdagurinn tinn verdi ter gledirikur og ad ter gangi vel ad fella keilurnar i keiluhollinni a afmaelisdaginn.

Ad lokum oskar Siggi Telmu systur innilega til hamingju med ferminguna.

2006-03-30T23:52:00.000-08:00

Trumur og eldingar.

Fyrir tremur dogum heldum vid strakarnir i stuttan leidangur uta eydieyju sudur af Taelandi. Med okkur i for voru atta vinir fra Kanada, Englandi, Astraliu og Tyskalandi. Vid fengum fiskimann, fisherman, eins og enskumaelandi bretarnir segja svo skemmtilega, til ad taka okkur i burtu fra spilltum turistunum og senda okkur a eyju tar sem enginn vaeri nema ta snakar, kongulaer og fiskar sem bita i taernar a 23 ara bretum.

Vid komum a eyjuna rett fyrir solsetur, sofnudum eldividi og settum upp balkost. Sidan grilludum vid kartoflurnar okkar og kjuklinginn sem vid hofdum keypt i landi. Balkosturinn var vel uppsettur og fallegt var ad horfa a eldinn teygja anga sina i att ad himninum tar sem ad vid saum glitta i mikilfenglegar eldingarnar, dansandi a tignarlegan hatt. tarna satum vid oll saman fram eftir nottu og spjolludum, hlustudum a musik ur geislaspilurum okkar og sumir syntu i sjonum undir skinandi stjornunum.

Eins og venjulega enda godar naetur alltaf a godum svefni, og tessa ogleymanlegu nottu svafum vid oll a strondinni. Sjorinn teygdi sig naer og naer en nadi to aldrei nogu langt, loks kom timi a ad solin myndi risa, og tad gerdi hun eins og alla adra daga, tofrandi geislarnir voktu okkur upp og vid stukkum i sjoinn. Dagurinn leid og vid sloppudum af a strondinni okkar, alein a okkar eigin eydieyju sem vid kusum ad kalla Hasselhoff.

Tangad liggur straumurinn, tetta er astralski draumurinn.

2006-03-24T01:08:00.000-08:00

Tangad liggur straumurinn, tetta er astralski draumurinn.

Tetta bref skrifadi eg upphaflega til fjolskyldu minnar, nuna vildi eg skella tvi a bloggid og leyfa folki ad vita hvad se framundan hja Tvistinum margromada.

Vid hofum verid ad hugsa tad i sma tima hvad se naesta skref, okkur langar ad klara hringinn sem vid hofum hugsad okkur ad fara en til tess ad tad takist vantar okkur meiri pening. Tessvegna hofum vid akvedid ad skella okkur til Astraliu og reyna ad finna okkur vinnu tar, I melbourne eda Perth, tar aetti ad vera mogulegt ad naela ser i einhvern pening. Tad verdur lika gott ad komast i vestraent land tar sem hlutirnir ganga svipad fyrir sig og heima, setjast ad a einum stad og ferdast ekki i einhvern tima, vid erum spenntir fyrir Astraliunni og forum liklegast tangad i Mai.

Nuna er eg takklatur fyrir tad ad vid skildum ekki hafa keypt farmida fyrir fram og skipulagt allt ferdalagid fra toppi til taar, vegna tess ad nu hofum vid frelsid til ad taka slikar akvardanir. Tetta er leidin til ad ferdast, lata hlutina radast, taka beygjur, halda svo afram.

Vid tekkjum nokkra astrala i Sydney og Melbourne og tau hafa sagt okkur ad tad aetti ad vera audvelt fyrir okkur ad finna vinnu tar, a veitingastad eda i byggingarvinnu, bara tad sem bydst og tad sem borgar best. Vid hofum lika hitt nokkra a ferdinni sem hafa annadhvort unnid i Astraliu eda ta ad teir eru a leid sinni tangad. Samkvaemt tvi sem vid hofum heyrt ta aetti ad vera mogulegt ad safna peningum tar. Hann Silvei fra Kanada sagdi okkur fra gullnamum i Perth tar sem vid gaetum safnad fulgum af peningum, og tangad fylgjum vid straumnum, i leit ad astralska draumnum.

Bid ad heilsa, kaer kvedja, Jon Bjarki.

Laos drepid i byrjun

2006-03-14T03:34:00.000-08:00

Laos drepid i byrjun

Eftir ad hafa verid nuna i heila 6 daga i Laos ad ta eru eg og Jona a leid til Bangkok Taeland. Tad voru mikil plon framundan tar sem vid aetludum okkur ad byggja fleka ur bambus og halda a honum nidur Mekong anna.

Tvi midur ad ta eru tau plon ur sogunni vegna ofyrirsjanlegra astaedna. En a adeins tridja degi her i Laos ad ta for eg ad finna fyrir verk i einni af minum 26 tonnum. I byrjun var tad ekkert svo slaemt en a fimmta degi ad ta for eg ad fa hita og slappleika og turfti eg tvi ad liggja fyrir.

Foreldrar okkar sidustu vikuna tau Alex og Teresa gafu mer syklalyf tar sem tau toldu ad tad vaeri sykingi i rotinni og tvi vaeri eg med tennan hita. Tad er alveg otrulegt hversu hraeddur madur verdur tegar madur er staddur i landi herna i Sud-Austur Asiu med einhvern sma hita, a timabili ta var eg farin ad halda ad eg vaeri med malariu eda Dengi veikina tvi eins og mer leid ad ta hefdi eg getad verid med tessar badar veikir.

Heilbrigdiskerfid her i Laos er sagt vera tad lelegasta i Sud-Austur Asiu og eins og Lonely Planet segir og allir her I Laos "ef tu verdur veikur, fardu beint til Bangkok og lattu lita a tig". Eg akvad nu samt ad gefa Laos sma sens og skellti mer a spitalann her i morgun til ad lata tjekka a mer og tonninni minni.

Tessi spitali var nu kannski ekki sa verst utlitandi en folkid sem vann tarna leit ut eins og tad vissi ekkert i sinn haus. Um leid og eg geng inn kemur ung hjukrunarkona upp ad mer og spyr mig hvad hun geti gert fyrir mig og eg segi henni ad eg turfi ensku maelandi tannlaekni til ad lyta a mig.

Eftir um 30 min. bid ad ta kemur onnur ung hjukka og bidur mig um ad koma med ser inn i herbergi, hun brosir ljuflega til min og bidur mig um ad setjast nidur, eg geri eins og mer er sagt. Tad fyrsta sem hun gerir er ad tjekka blodtrystinginn minn, pulsinn, tyngdina mina og hversu har eg er. Eg verd ad segja ad a tessum timapunkti ad ta byrjadi eg ad hlaegja og hugsadi med mer ad tetta a eftir ad verda skrautlegt.

Tegar hun hefur lokid ollum sinum skildum ad ta leidir hun mig ut ur byggingunni bakdyramegin og fer med mig ad tveimur hurdum sem eru i bakgardi spitalans "her er svo tannlaeknirinn segir hun og bendir a adra hurdina" eg geng inn og maeti tar konu einni sem er ad gera sig tilbuin fyrir mig hun bendir mer ad setjast nidur i tennan gamla tannlaeknarstol og byrjar svo ad skoda mig.

Eg bendi henni a tonnina sem er ad angra mig, en i stadin fyrir ad skoda hana ad ta byrjar hun ad dast ad vir sem er aftan a nedri framtonnunum minum sidan eg var med spangir og reynir hun svo ad taka hann ur og neidist eg til ad gripa um hendina a henni og stoppa hana. Ta loksins talar hun og tad a Laoisma, hun taladi enga ensku. A sama timabili ta kemur inn onnur kona og taladi hun ensku. Hun sest hja mer og byrjar ad skoda mig og spyr ut i tonnina og svoleidis og gerir sama og hin og byrjar ad dast ad tessum vir sem er tarna a nedri framtonnunum minum, tarna hugsadi eg med mer ad eg yrdi ad komast i burtu, taer hafa ekki hugmynd um hvad se ad mer.

Eftir ad seinni konan er buinn ad skoda mig ad ta spyr hun mig hvort hun eigi ekki bara ad taka tonnina ur og eg segi nei vid hana og ta litur hun a mig og segir en er ter ekki illt, ju segi eg og spyr hana hvort tad se einhver skemmd og hun segir nei tu ert med fullkomnar tennur. Ta spyr eg hana aftur "afhverju viltu ta taka ur mer tonnina" og hun segir mer ta ad tad geri tau ef folk kvartar yfir tannverki. Tvi akvad eg ad enda tetta og segi henni ad tetta se allt i lagi ad tetta se ekkert tad mikid mal og borga eg henni mina 5 $ og geng ut.

Eg akvad tvi ad hafa samband heim til Islands og sja hvad laeknir heima myndi segja og komst eg ad tvi ad eg gaeti verid med tannrotarbolgu og eg turfi ad komast til tannlaeknis sem kann til verka og tvi er litid annad haegt gera en ad flyja land og halda til Bangkok, mekka tannlaekna i Asiu, og lata gera vid tetta tar.

Tvi munu eg og Jon halda til Taelands a morgun og munum vid verda komnir tangad naesta dag og tar mun eg svo fara undir hnifinn og vona tad besta og svo munum vid bara lengja dvol okkar i Thailandi og bida med flekann i Laos tangad til seinna.

Allavega ad ta eru komnar nokkrar myndir inn fra kennslunni i Kabodia.

Kvedja Siggi

Lifandi tankagangurinn.....

2006-03-11T02:25:00.000-08:00

Lifandi tankagangurinn.....

Ef vid paelum i sumum hlutum, ta attum vid okkur stundum a tvi hversu merkilegir tessir hlutir, stadreyndir eda hugmyndir eru. Tad tekur okkur oft tima a tvi ad atta okkur a tvi sem er serstaekast, mest virdi, vid hugsum ekki ut i tad fyrr en seint og sidan meir. I huga minum er eg ad leita aftur i timann, eg kafa djupt aftur ad byrjun tessarar ferdar.

Ta, hafdi eg hugsad odruvisi um vin minn hann Sigga, eg var alls ekki viss hvort ad vid gaetum ferdast saman i svo langan tima. Tad var bara eitthvad vid ta hugsun ad vera alltaf med sama vininum, alltaf med sama manninum i hundrudi daga, eg var alls ekki viss. En nu tegar eg hugsa aftur, tegar eg leita ad einhverju sem hefur gerst a ferd okkar, reyni ad finna eitthvad sem hefur gert hlutina flokna og leidinlega a milli okkar, tegar eg leita ta finn eg ekki neitt, ekki eitt einasta rifrildi, engin leidindi.

Reyndar finn eg eitt rifrildi, en tad var ekki langlift. Vid gengum bara sitthvorum megin vid gotuna og toludum ekki saman i nokkrar minutur, vid fottudum sidan badir hversu kjanalegir vid vaerum, eins og litlir krakkar i fylu. Vid haettum kjanaskapnum og toludum saman en sogdum ekki eitt einasta ord um fyluna, rifrildid, tad var of heimskulegt. Nuna veit eg ad eg get ferdast med Sigga, eins lengi og vid badir viljum, og tad viljum vid badir.

Matur.

Herna i sud austur asiu hofum vid bordad ogrynni af mat, allskonar mat. Hrisgrjon eru undirstadan i sveitum tannig ad tegar vid holdum til hja monnum eins og Hr. Chum ta bordum vid mestmegnis hrisgrjon med graenmetistaetlum uta. Vid hofum bordad frosk, poddur, Siggi at einn kakkalakka og vid aetlum ad reyna ad eta kongulaer. Vid aetludum ad borda krokodil i Siem Reap en hann var uppseldur. Svo hofum vid audvitad sokkid okkur i vestraenan mat tegar okkur gefst kostur a tvi, hamborgarar, pizzur, lasagna, tad bregst aldrei og vid kunnum svo sannarlega ad meta vestraena matinn okkar tegar vid faum hann.

Nuna sit eg a internetkaffi i bae sem kallast Pakse, baer sem er i sudur Laos. I kvold forum vid med naeturrutu til Vientiane, hofudborgar tessa lands. Med okkur er austurriskt par, en tau hafa verid eins og foreldrar okkar seinustu daga vegna tess ad vid hofum engan pening og hofum engan banka fundid, i Vientiane komumst vid aftur i pening. Eg er ad hlusta a geisladisk i nyja geislaspilaranum minum, ljufur tonarnir roa mig nidur og allt er her, allt er svo lifandi, tetta er svo sannarlega mitt lif.

Svo hef eg verid ad hugsa ohemju mikid um astina, hversu mikid mer langar ad elska.
Og einhvernveginn tokst mer ad verda astfanginn, ekki einu sinni, heldur tvisvar og a sama tima. Her sit eg og hugsa um tad hvernig i oskopunum eg geti verid astfanginn, af teim badum.

Cest la vie.

Heima er best.

2006-03-05T01:35:00.000-08:00

Heima er best.

Vid gerdum eins og leidbeiningarnar sogdu. Tokum motorhjol ad Psar Dang Kor markadnum og tokum svo rutu tadan til Ank Tasaom. Tadan forum vid med motorhjolabilstjorum i litla torpid okkar sem kallast Taso. Tar tok hann a moti okkur, sa litli og granni, madurinn med staurfotinn, monsieur Chum. Vid vissum ekki mikid um tennan stad eda hvad vid vaerum ad fara ad gera en okkur vard fljott ljost ad vid vorum ekki staddir a munadarleysingjahaeli.

Educational Teaching Organization, eda E.T.O. kallast samtokin sem herra Chum stofnadi fyrir trem arum. Chum heldur utan um enskukennslu i sveitinni fyrir fataek born sem hafa ekki efni a tvi ad borga skolagjold. Bakpokaferdlangar koma tar vid og kenna ensku i mislangan tima. Teir kenna Kambodiskum kennurum, bornum og munkum og allir eru gridarlega takklatir og anaegdir med adstod tessa folks sem kemur allsstadar ad ur heiminum.

Fyrsta kvoldid i tessu litla sveitatorpi satum vid fyrir utan fataeklegt timburhusid, vistarverur okkar, og raeddum vid Chum. Hann sagdi okkur aevisogu sina, i half tima taladi hann stanslaust an tess ad stoppa, hann sagdi okkur fra jardsprengunni sem sprengdi fotinn hans af og vid hlustudum.

Lif hans hefur verid erfitt, fadir hans og brodir voru drepnir af raudu Khmerunum. Tegar hann vard eldri var hann dreginn a vigvollinn gegn eigin vilja og latinn berjast vid Khmerana vid landamaeri Thailands, tar var hann i fimm ar og tar missti hann fotinn. Tegar hann kom til baka ta tekkti modir hans hann ekki, hun nadi tvi to ad lokum ad tetta vaeri tyndi sonurinn, kominn aftur heim eftir allan tennan tima, a lifi.

Hann eyddi dogunum a hrisgrjonaokrunum og laerdi ensku allar naetur. Tegar enskukunnattan var ordin nogu god helt hann til hofudborgarinnar, Phnom Penh og gerdist cyclo bilstjori (litil trihjol sem teysa um goturnar i Phnom Penh). Tar eyddi hann sex arum og safnadi pening, hann nadi ad safna 350 dollurum allan tann tima sem hann var i Phnom Penh. Eftir tad for hann aftur heim i torpid og stofnadi E.T.O. og byrjadi ad kenna. Herra Chum er hetjan i tessu torpi.

Vid eyddum 5 dogum i tessu torpi og kenndum ensku. Jon kenndi kennurunum, Siggi kenndi bornunum, vid vorum kalladir kennarar og okkur leid eins og alvoru monnum a ny, Irchum eins og i Mongoliu. Svo kom ad tvi, vid vorum sendir til munkanna, i klaustur skildum vid fara og kenna tessum blessudu buddistum eitt og annad. Teir voru ferskir, munkarnir, vildu laera og vid skemmtum okkur konunglega i teirra felagsskap. Svo vel ad vid akvadum ad eida seinustu nottinni i klaustri.

I klaustrinu, raeddum vid vid meistarann, skodudum okkur um, og bodudum okkur uppur storu keri med munkavinunum. Teir hlogu mikid og voru gladir ad hafa okkur tarna, vid vorum lika anaegdir og sattir med ad fa ad eida meiri tima med teim. Vid sungum flugufrelsarann fyrir ta og teir sungu Khmer lag fyrir okkur, tar sem teir badu tess ad vid yrdum hundrad ara. Fallegt kvold i litlu klaustri i sudur Kambodiu, snemma um morguninn heldum vid aftur til Phnom Penh.

I tridja skiptid erum vid komnir aftur til okkar heima herna i Phnom Penh, number 9 guesthouse. Tvi midur verdur tetta tad sidasta, tvi eins og segir einhversstadar, allt er tegar trennt er.

Stelpurnar fra Straliu.

2006-02-26T03:56:00.000-08:00

Stelpurnar fra Straliu.

Eftir ad hafa fluid byssuskotin i Phnom Penh ta heldum vid inn i midja Kambodiu i rolega turistabaeinn Siem Riep.Tar stod folk uti a gotu ad moka mold til ad gera vid vegi, a medan keisarinn hann Jon gaf teim vatn og avexti.

A number 9 hofdum vid hitt trjar stelpur fra Astraliu og eina fra Bretlandi. Plan okkar hafdi verid ad fara a munadarleysingjahaeli og kenna ensku en tar sem ad sumir voru ad missa sig i romans ta akvad Tvisturinn ad venda kvaedi sinu i kross og fylgja domunum til Siem Riep og skoda Ankor Wat. Tar skodudum vid okkur um, bordudum poddur og virtum fyrir okkur krokodilana i bakgardinum.

Andstaedurnar i Siem Riep eru rosalegar. Ut um allt eru fataek gotuborn sem betla ser pening fyrir mat af rikum turistunum. Tad er rosalegt ad sja slikt rett fyrir framan nefid a ser og madur gefur einum betlaranum dollara. En ta spyr madur sig, hvad med hinn? og hvad med tennan? Turfa teir ekki allir pening? Turfa teir ekki allir vatn? Eg a pening og eg a vatn en eg gef bara einum teirra einn dollara til ad frida sal mina og samvisku. Eg er of rikur, eg er of firrtur, svona erum vid. Og vid holdum afram.

Angkor Wat er eitt storfenglegasta hof fra teim timum er storveldi Khmerana var og het. Vid skodudum tad og onnur hof sem eru tar i kring, tad var magnad ad ganga tar um og virda fyrir ser tessar mikilfenglegu byggingar, svo magnad ad vid latum lysingarnar tar vid sitja, tid verdid bara ad sja med eigin augum.

Eftir 4 daga i Angkor heldu stelpurnar nidur ad strond og vid akvadum ad koma okkur aftur til Phnom Penh og finna munadarleysingjahaelid okkar, tangad sem vid erum ad fara i dag. Tveir a ny, Siggi og Jon, holdum nu afram a leid okkar, i leit okkar ad tvi sem mestu mali skiptir, astin.

Er Phnom Penh heima?

2006-02-18T22:22:00.000-08:00

Er Phnom Penh heima?

Og tarna liggur hun makindalega medfram fljotinu, breidir ur ser i allar attir eins langt og hun vill, ostodvandi. Rydgadir barujarnskofarnir liggja medfram drullugum veginum sem leidir tig forvitinn inn i innsta kjarna tessarar villtu hofudborgar. Sumir ibuar Phnom Penh hafa ekki att sjo dagana saela, andlit eins er afmyndad eftir storan bruna, annar a engan pening og sefur i hengirumi vid fljotid, svo er tad strakurinn sem a engan ad og betlar peninga fra ferdamonnum. Aratuga stridsastand hefur gert tad ad verkum ad margir ibuar borgarinnar dansa engan samba i gegnum lifid.

En tad er nog ad gera hja teim ibuum Phnom Penh sem hafa vinnu, mennirnir eru ad byggja nyja vegi fyrir peninginn sem fruin i Okinawa gaf teim. Fyrir restina af aurunum voru keypt tusund motorhjol sem renna nu ljuflega um gotur borgarinnar, pakkfull af hrisgrjonum, allir eta hrisgrjon. Tad verdur liklegast seint sagt ad Phnom Penh se sjarmandi, eins skitug og taetingsleg og hun er, en teir sem haetta ser inn i hana, villta og tryllta, teir falla killiflatir. Phnom Penh er horan sem tu hatar ad elska.

Eftir sex manudi a ferdalagi erum vid komnir til Phnom Penh, vid sigldum upp Mekong fljotid og yfir landamaerin, vid vorum komnir til konungsrikisins Kambodiu. Fyrsta reynsla okkar af tessum nyja stad var sur og serkennileg. Fyrir utan nr. 9 guesthouse, gistiheimid tar sem vid gistum a stodu 5 rollur og atu upp ur ruslapokum a gotunni. Okkur vard strax ljost ad tessi borg var serkennileg. Andrumsloftid i Phnom Penh er afslappad, reglur virdast ekki eiga heima i tessari borg, ruslid safnast upp, afgangur af Happy Pizzu gerir rollurnar sattar.

Tad eru menn sem rafa um heiminn allan. Einn teirra er a number 9 guesthouse. Hann segir sogur, tylur ut ur ser tugi gullmola, svo marga ad tad er erfitt ad na teim ollum. Reyndar naer madur teim faestum tar sem hann talar virkilega oskyrt vegna adeins of mikillar grasneyslu. Menn eins og hann sem hafa ferdast allt sitt lif og eru ennta a vegum uti, 65 ara gamall. Sifelld leit, daemdur til ad leita ad eilifu.

Fridur i Saigon.

2006-02-05T04:21:00.000-08:00

Fridur i Saigon.

Her sit eg vid tolvu mina og hugsa um atburdi seinustu daga. Eg hef ekki getad fylgst jafn mikid med frettum og tid hin en tad sem eg les nu a netmidlum hraedir mig. I kjolfar skripamyndarinnar margfraegu sem birtist i blodum vida um evropu hefur folk almennt ad tvi er virdist misst tokin a skynseminni. Odrum megin brenna menn sendirad og hota ollu illu. En hinum megin, okkar megin, segja menn "Lifi málfrelsið – leyfum þeim að móðgast" eins og tad se tad eina sem skipti okkur vesturlandarbua mali, ad teikna myndir af Muhamed spamanni aftvi ad vid getum tad. Hvad med tad ad virda skodanir og vidhorf annars folks? Virda teirra reglur og sidi og sleppa tvi ad beita malfrelsinu ef tad gerir ekkert annad en ad saera og reida annad folk. Audvitad megum vid teikna mynd af Muhammed ef vid viljum, en viljum vid gera tad ef tad gerir ekkert nema saera milljonir manna?

Frank-Walter Steinmeier, utanríkisráðherra Þýskalands, hvatti í dag menn til þess að virða bæði tjáningarfrelsið og trúfrelsi. Eg segi "way to go Steinmeier" og hvet adra til ad segja hid sama.

En her i Saigon rikir fridur, tad er gott. Kv. Jon Bjarki.

P.s. nyjar myndir fra Vietnam

Sogur sagdar fra Saigon.

2006-02-04T02:17:00.000-08:00

Sogur sagdar fra Saigon.

Tad hefur gridarmargt drifid a daga okkar seinasta manudinn, margar litlar sogur, sem skipta minna mali, kannski adrar sogur sem skipta okkur mali en ekki ykkur. Tid vitid svona hitt og tetta, tad er alltaf eitthvad I gangi herna hja okkur, en vid aetlum ad segja ykkur fra tvi i megin drattum hvad hefur gerst.

Vid gengum sex saman syngjandi yfir Kinversku og Vietnomsku landamaerin tann 13. januar sidastlidinn. Linan skilur londin tvo ad og eins og ekkert se ta gongum vid yfir til Vietnam, yfir osynilega linuna og vid attum okkur strax a tvi ad I Vietnam er andrumsloftid odruvisi, tegar tu stigur yfir linuna ta breytist allt, letrid, tungumalid, hitastigid, arkitekturinn, allt er odruvisi en I Kina. Landamaeri eru svol, vid diggum tau.

Bilstjorinn sem keyrir okkur til Hanoi tetta kvold reynir svo ad svindla a okkur og rukka okkur tvofalt. Bjaninn sem hann var, otolandi tegar folk tekur sig saman og reynir ad raena okkur saklausa ferdalanganna. Vid vorum to tad morg tarna i bilnum, tannig ad vid komumst ut ur bilnum og gengum i burtu a endanum, honum tokst ekki aetlunarverk sitt, gott a hann.
Vid eydum svo einhverjum fjorum dogum i Hanoi, planleggjum motorhjolaferd og hvad vid aetludum okkur ad gera i Vietnam.

Vid leigdum sex motorhjol og logdum af stad fra borginni Hoi An i i att ad Vietnamska midhalendinu. Planid var ad komast til borgarinnar Kom Tum sem er einhverjum 1500 metrum yfir sjavarmali og heimsaekja Bahnar folkid sem talar sitt eigid tungumal og hefur sina eigin sidi. Stelpurnar voru ekkert of oruggar a hjolunum tannig ad eftir ad taer hofdu dottid og meidst litillega akvadum vid ad reida taer tad sem eftir var.

I Vietnam eru voda fair bilar, ut um allt og allstadar eru hinsvegar motorhjol, af ollum staerdum og gerdum, litil hjol og stor hjol, kraftmikil hjol og hjol sem eru alls ekki kraftmikil. Teir fau bilar sem vid sjaum tegar vid keyrum eftir tjodvegi eitt eru mestmegnis gamlir herflutningabilar sem nuna eru notadir til ad flytja timbur eda dosamat.

Medfram veginum eru stor skilti a Vietnomsku, vid skiljum ekkert nema stora stafina sem koma i endann ”AIDS”. Tad er skritid ad vera i odru landi og skilja ekkert i tungumalinu, ut um allt eru textar sem hafa nakvaemlega enga tydingu fyrir tig, ur hatalarakerfum sumra bilanna omar rodd a Vietnomsku, hvad aetli teir seu ad reyna ad segja? vid hofum ekki hugmynd, vid keyrum bara afram.

Vietnam, allar amerisku kvikmyndirnar sem vid hofum sed, allar hugmyndirnar sem vid hofdum adur en vid komum, sumt var eins og vid hofdum buist vid, annad ekki. This is the end med The Doors omadi i hofdinu a Sigga, Tad var stundum eins og madur vaeri staddur i einni af tessum kvikmyndum, Apocalypse Now eda Full Metal Jacket, vegirnir voru eins, hrisgrona akrarnir voru eins, folkid var med hrisgrjonahattana a hofdinu og gamlir graenir herjeppar keyrdu a moti okkur.

These boots are made for walking med Nancy Sinatra omadi i hofdinu a Joni, hvernig aetli Vietnam hafi verid fyrir 35 arum? Allt odruvisi en nuna, tad eitt var vist. Sem betur fer voru engar flugvelar sem flugu yfir okkur og slepptu napalm sprengjum, engir hermenn ad brenna strakofa, sem betur fer var ekki allt nakvaemlega eins og i myndunum. I Vietnam rikir fridur.

Hann het Jom, sidhaerdi hippinn sem baud okkur inn a sveitabaeinn sinn, inn a heimili sitt. Hann baud okkur i mat, heilan kjukling og fullt af bjor, svo var haldid party, kareoke party. Vid sungum, ”Daddy cool” fyrir tennan Vietnamska toffara sem hafdi bodid okkur inn a heimili sitt og haldid party fyrir okkur. Vid svafum a sveitabaenum hans tessa adra nott okkar a hjolunum, Jom inni i flugnanetinu sinu en vid berir a ofan, bjodandi moskito flugunum i hladbord. Tegar bitin komu i ljos seinna meir ta voru tau i hundrada tali, jafnvel tusunda.

Vid keyrdum upp i fjollin, eftir litlum vegum sem sveigdust eftir hlidunum, haegt og sigandi faerdumst vid ofar og ofar. Allt um kring voru stor tre, hvar sem vid litum voru tre. Fyrir nedan okkur saum vid sveitirnar, litlu husin ut um allt, vid saum fagurgraena akrana tarna i 30 stiga hitanum i Januar. Tad er gott ad vera i Vietnam i Januar. A endanum eftir langa keyrslu komum vid i fjallabaeinn Kom Tum, loksins.

Vid forum i litid Bahnar torp i utjardri baejarins og heilsum uppa a folkid. Tarna bua tau i litlum gomlum trekofum, kyrnar a vappi fyrir utan og svinin bada sig i solinni. Vid setjumst med nokkrum monnum sem spila a gitar og drekka vin, vid segjum teim ad vid seum "ban" sem tydir vinur a Vietnomsku. Adur en langt um lidur eru teir farnir ad spila ”Hey Jude” og vid syngjum med, tad er gaman ad syngja med folki i Vietnam.

Eftir motorhjolin skellum vid okkur til borgarinnar Na Trang sem er fyrir sunnan Hoi An og tar nutum vid solarinnar a strondinni. Tar vorum vid i viku, eftir meira en fimm manudi an tess ad sja sjoinn var virkilega gaman ad stokkva ut i hann og svamla um eins og silungur. Vid islendingarnir brunnum audvitad og vorum bleikir i nokkra daga a eftir, liggjandi i ruminu med blautt handklaedi a bakinu.

Vestraenir veitingastadir og skemmtilstadir ut um allt, gridarlega mikid af ferdamonnum allsstadar, i Na Trang er gott ad vera ef madur vill lifa luxuslifi. Vid kiktum svo venjulega bara a Red Sun fyrri parts kvold, spiludum pool og raeddum um bokmenntir vid fjora tyska farandverkamenn. Eftir skemmtilegar umraedur vid tessa ahugaverdu menn var svo haldid a sailors klubbinn og tar var oftar en ekki stiginn lettur dansinn a tessum strandbar, talad vid ferdalanga sem koma allsstadar ad osv.frv.

Nuna erum vid komnir til gomlu Saigon, Ho Chi Minh borg, eins og hun er vist kollud nuna. Vid turfum virkilega mikid ad redda okkur moskito equipmenti fyrir Kambodiu og Mekong leidangur og svo kannski aukaskammti af malariu lyfjum. Eftir nokkra daga I stussi herna ta holdum vid svo sunnar til Kambodiu og skellum okkur yfir ny landamaeri, forum yfir nyja linu med ollu tvi sem fylgir.

This is the End.

Tad er ekki allt songur og gledi. Vinur okkar I borginni Quang Ngai hann Do, tok okkur med ser a soguslodir seinasta daginn sem vid vorum a motorhjolunum. Hann for med okkur I litla torpid My Lai “tar sem bandariskir hermenn foru um i einhverju gedsykiskasti og drapu og eydilogdu allt” eins og okkar sogufrodi Steintor ordadi tad svo rettilega. Tann 16. mars arid 1968 redust bandariskir hermenn inn i tetta litla torp, brenndu heimili folksins og drapu karla, konur og born. Eftir ad teir hofdu gengid berserskgang, lagu 504 manneskjur i valnum, sem voru a aldrinum eins til 82 ara.

Tad ma med sanni segja ad slikir stadir fa verulega a mann, tad er erfitt ad horfa a myndir af litlum bornum sem hafa verid skotin og vita til tess ad tetta gerdist all nakvaemlega tar sem madur stendur. Ad svo hrodalegir atburdir skyldu eiga ser stad, tarna i tessum fridsama bae.

I tann stutta tima sem tu gengur um rustir tessa gamla torps og hugsar um tad orettlaeti sem folkid turfti ad maeta, ta langar tig til ad gera eitthvad, koma i veg fyrir ad slikir atburdir endurtaki sig, tu hugsar, hvad get eg gert?

Vid komumst svo ad teirri nidurstodu ad svona seu vist strid, og vid daesum.

Valdir kaflar ur gridarstorri ferd um gridarstort Kina. .

2006-01-11T04:09:00.000-08:00

Valdir kaflar ur gridarstorri ferd um gridarstort Kina.

1. Skringileg saga um skringilega straka a skringilegu, skringilegu ferdalagi.

call now!!!!!!!!!!!!!!!!!!
Call us now as soon as possible, Andrew and Frasier have an offer for you!!! number is 13439129946, call sooner than later, this is urgent!!!!!

.......Og tannig hefst tessi skringilega, skringilega saga um skringilega strakana og skringilega folkid sem teir hittu i skringilegri for teirra i gegnum Kinalandid stora. Tad var ekki aftur snuid, Eftir ad Siggi las skilabodin a skjanum ta gat hann ekki setid a sinum mjuka bossa minutunni lengur, tad var eitthvad merkilegt a seidi. Hann hvisladi ofur hljott a ensku, ord hans smugu inn um eyru Jonnys, ad tad vaeri astaeda til tess ad hringja a stundinni i tetta skritna numer, tad var eitthvad stormerkilegt ad gerjast i kollinum a honum eftir tessi skringilegu, skringilegu skilabod. Hvad atti skritni strakurinn Jon vid med tvi ad senda slik skilabod, hvad var framundan? Andrew og Frasier, hvad gatu teir bodid honum? Aetludu teir ad fara aftur til Mongoliu og vildu fa skritna strakana ta Sigga og Jonny med, vildu teir kannski draga ta med ser til Ameriku, tad vaeri tad nu. Hann vard ad hringja til ad atta sig a tvi hveru skritid allt saman var, allt snerist i hringi i kollinum a skritna Sigga, round, round, round and round, vaaaa, og hann hljop ut....

En svo ad tid getid attad ykkur a adstaedunum, ta turfum vid ad ferdast adeins lengra aftur i timann, adeins um orfaar klukkustundir. Tad var nefnilega tennan sama dag, fyrr um daginn, ad litli skritni Jon sat hinn rolegasti a Lee Ming's restaurantinum margromada og bordadi ur dallinum sinum med pinnunum, vid skulum kalla ta tituprjona, stangirnar sem strakurinn notadi vid ad borda tarna i Pekingarborg. Honum fannst svo skritid ad vera i tessu landi, allt var ofugsnuid vid tad sem hann hafdi adur sed. Hann vard ad borda matinn sinn med prjonum tott ad hann kynni litid ad nota ta. Inni a Lee Ming hraektu mennirnir a golfid, ut um allt, tad hafdi hann ekki sed adur, og sidast en ekki syst ta voru klosettin stor-skritin, tau voru bara litlar skritnar holur i jordinni, folk vard bara ad mida og hitta, svo skritid, og hugur hans snerist i hringi, a medan hann snerist i hringi.

I hringi ganga tveir skritnir kallar, framhja veitingastadnum fara teir fullhladnir, med furdu mikid af doti i bakpokunum. Jon hugsadi med ser ad tessir menn vaeru med furdu mikid skegg, naestum eins mikid skegg og hann hafdi einu sinni safnad tegar hann var i Mongoliu. I huga sinum leitadi Jon ad einhverju tengdu Mongoliu, hann vissi ekki hversvegna en tad var einhver virkilega sterk tilfinning innra med honum sem a skringilegan hatt let hann stokkva upp og hlaupa ut af Lee Ming. Hversu furdulegt sem tad kannski hljomar, ta vissi Jon eflaust innst inni hverjir voru tarna a ferli, allt gerdist bara svo furdu hratt ad hann hafdi ekki radrum til tess ad stodva hringekjuna i huga sinum, hann stokk bara upp og hljop. Teir fodmudust tarna, strakarnir trir, sameinadir a ny, aftur i Peking, skringilega skeggjadir en ennta teir somu, Andrew og Frasier sneru aftur.

Svona hofst tetta. Eins og tid kannski attid ykkur a nuna ta sendu teir netbref hid snarasta a Sigga og Jonny. Teir vildu, hversu furdulega sem tad myndi hljoma, ta vildu teir fa Sigga og Jonny aftur til Peking, teir vildu allir hittast a ny. Tad er svoldid skritid fyrir mig ad segja ykkur tessa sogu tar sem eg er einungis utanadkomandi adili, eg tekki ekki strakana betur en tid. En eg get get sagt ykkur af fullri alvoru ad tarna tar sem eg fylgdist med teim, flugan a veggnum sem eg var, ad tennan skritna dag i Peking ta sa eg endurfundi sannra vina. Eg se tad tegar a medal ungra manna er mattur sem er sterkari en stal, eg veit tad tegar menn hafa tengst sonnum vinattubondum ad ta halda tau ut i hid oendanlega. A sekuntunni sem teir hittust var allt eins og adur, teir sogdu sogur, toludu um tad tegar teir ferdudust saman og tad hversu rosalegt tad vaeri ef Siggi og Jonny myndu hringja og jafnvel koma til Peking.

Og tegar eg heyrdi simann hringja og eg sa strakana trja i Peking hoppa af kaeti, ta vissi eg hvad var a seidi, Siggi og Jonny hringdu, toku leigubil ut ur borginni tar sem rutan beid eftir teim, aftur til Peking. Alla nottina keyrdi rutan og teir toludu saman um hversu furdulegir timar tetta vaeru, hversu furdulegt lif teirra vaeri tessa stundina, spennandi timar. Ad geta hlaupid i naestu rutu og komid ser til Peking, ad geta tekid slikar akvardanir a nuinu, skemmtilegar akvardanir. Tetta var skritid simtal og samtalid var ekki langt. Batteriid i simanum var ad verda buid, tad eina sem teir hofdu heyrt var, "you have to come back to Beijing, Andrew and Frasier will pay the train or the bus". Skritnir timar i skringilegu og storu Kinalandinu en teir elskudu tad.

Nottin leid og tad sem hafdi virst vera svo rosalega skritid deginum adur var hreint ekkert skritid lengur. Siggi og Jonny komu loks til Peking, borgin var eins og hun hafdi adur verid, gamla hutongid a sinum stad og Daoda ennta ad skrubba golfid a Ali Baba restaurantinum, gamla Peking er natturulega alveg kostuleg. Og svo koma teir inn a Far East, inna herbergid hans Jons og vekja hann upp med latum. Fagnadarlaeti, juhuuu!! teir hoppa tarna i tima og otima, tar til teir hlaupa yfir til Andrews og Frasiers og vekja ta og hoppa um allt med teim. Og tad voru meiri fagnadarlaeti, eg gaeti svarid tad ad hropin og kollin heyrdust alla leid til Xian i sud-vestri og til Shanghai i sud-austri.

Tar sem adeins nokkrir dagar voru til jola ta var tad ekki verra ad halda litil jol i sameiningu. I jolasveinabuningum, heldu teir felagar a torg hins himneska fridar, og nutu godvidrisins med ahugasomum kinverjunum sem voppudu i kringum ta og toku myndir. Seinasti dagur Andrew og Frasier a ferdalagi teirra og teir hittust allir fimm a ny, eins og um var talad adur fyrr, to oft meira i grini frekar en alvoru. Dagurinn leid med grini og glensi, margar myndirnar voru teknar af tessum fyrstu jolasveinum a Tianmen torgi. Tid vitid liklega hvernig slikur dagur hefur verid, mikid aksjon, langt fram eftir nottu, i raudu treyjunum, sungnir songvar og samid um ad hittast a ny a sudurskautslandinu, arid 2064.

Andrew og Frasier foru svo daginn eftir, i flugvel til Seattle, i huga teirra allra eru minningarnar um tennan dag liklegast ekkert svo skritnar, allt var svo edlilegt, alveg eins og tegar teir eltu kyrnar saman i Mongoliu. En eg verd ad segja ykkur tad i trunadi ad fyrir mig, tar sem eg sat og kloradi mer i vaengnum, ta hringsnerist allt i kollinum a mer. Tetta var Frikki fluga sem ritadi, eg er farin a flug, i leit ad fleiri aevintyrum.

2. Fillinn Floki.

Eg vil takka Steve fyrir ad hafa sott pizzu fyrir mig svo ad eg gaeti ritad tennan merkilega kafla. Hann er elskulegur strakur sem vill allt fyrir adra gera, Steve er ometanlegur, alveg ometanlegur. Tad er alltaf haegt ad reida sig a hann, hann hjalpar teim sem eru hjalpar turfi, tad er gott ad vita til tess ad strakarnir seu a ferdalagi med svo almennilegum manni. Eg hef tvi midur ekkert meira ad segja, allavega Steve, takk.

3. Tad sem hefdi att ad vera 1. kafli en er tvi midur 3. kafli.

Eg verd ad vidurkenna tad ad mer finnst eins og hann Frikki hafi byrjad a ofugum enda herna a undan. Mer finnst lika eins og ad fillinn hann Floki hefdi getad sleppt seinustu faerslu, en tar sem ad eg er ekki ritstjori tessa midils ta aetla eg einungis ad halda mig vid tad ad segja ykkur mina hlid a sogunni. Eg var ekki til stadar tegar strakarnir hittust en hinsvegar ta fylgdist eg med ollu sem gerdist tar a undan og tar er a ferdinni ofur merkileg saga, saga sem faer harin til ad risa, saga sem faer ykkur jafnvel til ad brosa, tetta er sagan min um strakana tegar teir voru ekki saman, tegar teir voru tvistradir um asiuna tvera og endilanga. Eg heiti Hjalti og eg er homosexual hamstur.

Eftir ad hann Jon kom til Peking ta sa hann murinn, hann var mjog gladur ad sja hann loksins, eftir alla sina leit ad honum a trihjolinu, eftir allt sem hann hafdi lagt a sig til tess ad finna murinn ta for hann i rutu og gekk a murnum. Honum leid vel i Peking, hitti tar folk sem var hressandi og skemmtilegt, hann gat hugsad ser ad vera tar um sinn. Til tess ad stoppa a stad i lengri tima er gafulegt ad vinna ser inn pening a sama tima. Eg skildi hann Jon oskop vel a tessum timapunkti, jolin ad nalgast, Peking er skemmtileg borg og hann hafdi tad gott a hotelinu. Hann akvad ad leita ser ad vinnu vid ad kenna ensku, sendi ut umsoknir hingad og tangad og athugadi moguleika sina. A sama tima og hann var ad athuga med vinnu vid ad kenna litlum bornum ensku ta hitti hann stulku. Piltur og stulka i Peking, tannig ad Jon eyddi dogunum i skemmtilegu aevintyri med stulkunni godu.

A sama tima eru felagar okkar ennta a trihjolunum, teir Steve, JaJa, Jonny og Siggi eru a fullu spani nidur Shanxi herad ennta a leid sinni til Vietnam. Hjolin foru ekkert of hratt, tvi til stadfestingar get eg bent lesendum a ad eg turfti sjaldan ad hlaupa til ad halda i vid strakana, eg bara svona rett tolti tetta a medan eg virti fyrir mer utsynid. Shanxi herad er liklegast eitt tad fallegasta sem ferdalangar i Kina geta upplifad, tarna eru oteljandi kolanamur og ofur drullugir og sotsvartir kolabaejir. Draumur ferdalangsins hefdi eg haldid. Strakarnir voru hressir til ad byrja med, svo gaman hja teim a trihjolunum. Ad kynnast nyju landi, lata landid renna ljuflega i gegnum allar taugar likamans, tetta var draumur teirra ad raetast hvern einasta dag. En svo kom ad tvi, teir reiddust, hjolin biludu enn a ny, teir virtust hafa fengid nog. Steve henti risastoru grjoti i hjolid sitt og Siggi sprengdi sitt i loft upp, trihjolin voru ur sogunni, trihjolin voru daud, teir drapu tau.

Eftir dauda trihjolanna, gengur Steve i att ad heilogu fjalli, Siggi og Jonny fara til Zhengzhou og JaJa for aftur til Peking. Tetta er eitthvad sem mer fannst naudsynlegt ad kaemi fram fyrr en seinna, personulega hefdi eg latid tetta koma a undan skringilegu sogunni hans Frikka tar sem ad tetta er upphafid, edlilegt upphaf ad godri sogu. En eg er bara hamstur, hvad veit eg svosem? Svona var tetta allavega fra minum baejardyrum sed, adur en simtalid goda atti ser stad. Jon i aevintyrinu i Peking, Siggi og Jonny i Zhengzhou, Andrew og Frasier koma, Joni langar loks ad halda ferdalaginu afram og fara fra Peking, teir hittast allir a ny og halda svo for sinni afram nidur hid mikla Kinaveldi.

4. Merry Christamas from the thirteen Santas of The Santa Project!!

Hae eg heiti Steve og eg er graen skjaldbaka, mer var gefid tad verkefni ad skrifa naesta kafla. Eg er ekkert of godur i islensku tannig ad eg vona ad tid fyrirgefid mer tad ad skrifi a ensku. Eftir ad strakarnir hittust ta foru teir aftur til Zhengzhou tar sem 13 jolasveinar aetludu ad framkvaema "Project santa". Tessi kafli mun fjalla um tad verkefni, eg vona ad tid njotid, kaeru lesendur.

The first rule of Santa Project is you don't talk about The Santa Project. The second rule of Santa Project is YOU DON'T TALK ABOUT SANTA PROJECT. The third rule of Santa project is if you're in Santa Project you have to be a Santa.

It was Jon's first Christmas away from Iceland and he really felt like he needed to do something big for the season. Especialy since after he left us on the tricycles he'd ended up back in Beijing and the hostle was becoming his own personal Hotel California. He bought thirteen Santa suits for the thirteen Icelandic Santas of yor and we all agreed to met up in ZhengZhou. Jon recruited some more Santas in Beijing, so the crew was13 strong.I arrived in ZhengZhou on the 22nd but, I located them late on the 23rd. Before I got there they bought loads of candy and small gifts. We celebrated the Christmas reunionin of everyone dancing in the hotel that night and planned where we were headed the next day: to the nearby village DengFeng.

On Christmas Eve we danced down the street handing out preasents and candy on our way to the bus station. We passed a stage that was having some sort of promotional show and one of the organizers grabbed us and asked if we would throw some gifts for them. To a hard techno beat we got jiggy with it on the stage and threw out little key chains with the stores name. We wished them a merry Christmas, 'Cheng Deng Quia La' and continued off to the bus station.

When we got to DengFeng we gave out what we had to any passing child. There were a few terrified kids that couldn't compute the mad seen in frontof them: 13 people with big white beards and red suits running over to them with maniacal smiles. There were also some really appreciative kids that just stared at their new ball or stuffed dog. We found the town park and the seen slowly degenerated into bedlem. Everyone realized what was going on and we started to get mobbed. After some group pictures we split up to try and give stuff without getting trampled by grabby kids and their even more grabby parents.

Once everything was given away we still had a huge crowd and so we started singing christmas songs, but even our group didn't know all the words. I started teaching the kids in the circle head and shoulders knees and toes. It's the easiestEnglish song there is. It was like I was leading excersize time at school again. The hoeky-poeky really took off and then the Chinese Santas lead the kids in some Chinese versions of the songs we were singing. After, we climbed the park hill to a pagoda that over looked the town for a few group pictures and to escape our fans.

On our way back to the bus station the guys gave even their costumes away.
We returned to the city we had our Christmas dinner in Pizza Hut. Which is quite a fancy affair, like when in Demolition Man Stalone gets invited for dinner and dancing atTaco Bell. We stayed in the hotel for the evening with our Christmas tree. We had two people from Iceland, two English, TwoDutch, One German, four Chinese, one Israeli and one Canadian. On Christmas day we cuddled and watched dvds for most of the day.

Eg var einn af jolasveinunum trettan, tetta voru frabaer jol, odruvisi en venjulega en eins og gefur ad skilja virkilega eftirminnileg, eg takka teim sem lasu, vona ad tid hafid notid tess, eg var Steven og er tad enn, bid ad heilsa.

5. Kottur uti i myri, uti er aevintyri.

Eftir jolin foru Steve, Jon og Jordan, allir fyrrverandi jolasveinar i Kina, teir foru allir upp a heilagt fjall og hittu Tai chi munka. Siggi, Jonny, JaJa og Rrrrtttt foru i Shaolin klaustur og sau hinn mikla matt hins Kinverska storveldis. I tai chi klaustrinu satu munkarnir og atu grjon a medan teir horfdu a sapuoperur, tad var verulega kalt og teir foru snemma ad sofa. Allt kvoldid voru teir hraeddir og gatu ekki sofnad vegna tess ad teir trudu tvi ad a kojunni fyrir ofan ta vaeru tugir svangra rottna sem aetludu ad naga sig i gegnum saengur teirra. Af skrudningunum ad daema ta er eg ekkert svo hissa a tvi ad teir hafi verid hraeddir, en mer var storskemmt alla nottina. Ad hlusta a ta tala saman, teir voru skelfingu lostnir. Hallo, eg er kotturinn Kari og eg er illur stridnispuki.

Tegar eg fekk leid a tvi ad halda havadanum og skrudningunum gangandi stokk eg a hestbak og reid yfir ad Shaolin klaustrinu tar sem hinir kumpanarnir voru. Eg fann baeli teirra tarna einhversstadar i fjallinu tilbuinn ad beita hrekkjum og brellum til ad hraeda ta felaga. Tad sem eg kom auga a tarna i herberginu var ofogur sjon. Tarna lagu teir kudladir saman, kurandi i einu rumi, med DVD spilarann sinn og fyrstu seriu 24 i gangi. I stad tess ad hraeda ta a svipadann hatt og eg gerdi vid hina strakana ta lagdi eg mig i gluggakistuna og horfdi a fyrstu taettina med teim. Seinna um nottina vaknadi eg vid mikinn havada, tarna hoppudu teir um a naerbuxunum i heilogu Shaolin herberginu og kolludu hastofum "Jack Bauer rules!!".

Eftir klaustrin, fjollin og allt tad ta hittust 7 jolasveinar aftur i borginni Wuhan. Tar eyddu teir aramotunum saman, sprengdu upp flugelda ad islenskum sid og nutu tess ad vera skemmtilegri og mjog evropskt utlytandi storborg i Kina. Eg fylgdi teim svo tangad sem teir eru nuna felagarnir fjorir. Steven, Siggi, Jonny og Jon i litlu 300 tusund manna torpi, her eru falleg fjoll allt i kring, her hafa teir hjolad og klifrad a fjall, Yangshuo er taegilegur stadur i sudur Kina. Mer skilst ad teir seu a leid til Nam eftir tvo daga, ta mun eg yfirgefa ta, tetta hefur verid skemmtilegur og laerdomsrikur timi, tad var gaman ad vera med teim og fylgjast med ferdum teirra. Eg er farin ut i myri.

6. Fullt af myndum komnar a albumid!! Heimasidan hans Stevens www.teeuwsen.com. Myndir fra jolsaveina-verkefninu eru

Shung Deng Qai La

2005-12-26T03:47:00.000-08:00

-Shung Deng Qai La-
-Merry Christmas-
-Gledileg Jol-

Nu tegar jolin hafa breytt ut fadm sinn um vida verold ta erum vid staddir her i borginni Zhengzhou, saman a ny. Jolin voru god, vid skreyttum jolatred okkar, gafum bornum gjafir og vorum jolasveinar a adfangadag jola. Vid nutum jolanna med 11 vinum okkar sem koma allstadar ad ur heiminum. A adfangadagskvold bordudum vid Pizzur a Pizza Hut, enginn hamborgarhryggur eda rjupur um tessi jol, en tad er i lagi, pizzurnar voru ansi godar. Jolin eru alltaf jolin, sama hvar tu ert, tad eina sem dugar ad eiga sma plass fyrir jolaandann goda og hleypa honum inn.

A medal okkar voru fjorar kinverskar stelpur sem hofdu aldrei haldid jol hatidleg og JaJa, Israelinn margromadi sem veit audvitad ekki neitt hvad jol eru. Sandra og Geert fra Hollandi, Steven gamli trihjolavinurinn fra Kanada, Jonny audvitad, Jordan fra Bretlandi og Karsten fra Tyskalandi. Vid sogdum hvort odru fra okkar sidum, hvernig vid eydum jolunum a mismunandi hatt, sungum jolalog og allir skemmtu ser konunglega, jafnvel to ad tetta vaeru teirra fyrstu og einu jol. Jolin eru alltaf jolin. En vid turfum to varla ad taka tad fram ad vid soknudum fjolskyldu okkar og vina, jolamaltidarinnar og alls tess. Vid erum langt i burtu og herna er allt svo frabrugdid tvi sem vid tekkjum, tannig ad jolin voru einfaldlega frabrugdin jolunum heima.

Kaeru vinir, vid oskum ykkur gledilegra jola og farsaeldar a komandi ari. Einfold og klassisk jolakvedja sem situr fost i hofdi okkar allra a tessum tima. Allir teir sem vid tekkjum, folkid sem okkur tykir vaent um sendir okkur jolakvedjur med tessum skilabodum ar eftir ar. Hversvegna notum vid somu kvedjuna aftur og aftur og aftur? Hversvegna ferskum vid hana ekki upp, poppum tetta eitthvad, gerum eitthvad spennandi? Aetli tad se ekki einfaldlega vegna tess hun segir allt sem segja tarf, hun hefur ad geyma falleg skilabod sem sitja fost i huga okkar um hver einustu jol.

Kaeru vinir, vid oskum tess innilega ad jolin hafi verid ykkur gledileg, og ad svo megi vera ta naestu ellefu daga sem eftir eru af jolahatidinni. Vid vonum einnig ad gud og gaefa muni fylgja ykkur a komandi ari. Tau vidfangsefni sem tid munud etja vid munu a stundum vera ykkur erfid en med hjalp fjolskyldu, godra vina og tru a ykkur sjalf ta erum vid visir um ad tid munud spjara ykkur. Tid erud vinir okkar og fjolskylda, tid erud okkur allt, njotidi hatidarinnar.

Kaer kvedja, Siggi og Jon Bjarki.

Fugitives in China

2005-12-21T06:42:00.000-08:00

Fugitives in China

Right now in these strange times there have been some momentous events unfolding on the Far East front. In the last three days there have been reports from the underground that our brothers from Iceland and England, Sigurdur and Jonny have been forced into hiding.

Facing opposition from the Peoples Republic of China, they have adopted covert methods of infiltrating the hotel. Due to harsh chinese bureaucracy, the two fugitives are not allowed to check into the hotel. With passports and visas in another town, their only possibilty to survive in these harsh winter months is to fool the hotel staff into believing they are just passing through.

The tactics they have used to avoid confrontation include sneaking into Jons hotel room without being noticed, buying season one box set of the 24 series to keep them awake and when this has failed our poor little fugitives have resorted to sleeping unseen in the coffee bar. The hotel staff, understanding the boys' position, have attempted to turn a blind eye on the proceedings, proving that people in need are more important than the rules of bureaucracy. They have another 24 hours before returning to the safe haven of Zhengzhou. We wish them good luck.

This is a confidential report, it must not fall into the wrong hands, you are now part of a circle of trust which may not under any circumstances be broken. The Siberian Tiger will contact you again through this channel, stay alert, stay alive.
The truth, always.

Einn a flakki.

2005-12-04T03:02:00.000-08:00

Einn a flakki.

Tetta hofst allt saman fyrir langa longu. Vid raeddum um tad ad i Kina myndum vid splittast, fara i sinn hvora attina. En svo komu hjolin til sogunar og vid hittum frabaera straka tannig ad tad var alls ekki vist ad vid myndum splittast, skipta okkur i tvennt herna i Kina. En tid vitid kannski hvernig tetta er, eg vildi ennta lata reyna a tad ad ferdast einn, upplifa eitthvad annad, gera tad a minn hatt, "do it my way", ef tid skiljid hvad eg meina, eg held tid skiljid mig.

I Datong akvad eg ad ferdast i vestur att, i att a Innri-Mongoliu, reyna ad sja Murinn og ferdast svo sudur, fara tetta einn. Tad var virkilega skritid ad skilja vid strakana, halda i andstaeda att, aleinn i Kina. Eg fadmadi ta alla, Hvaddi Siggann minn og helt af stad. Ferdafelagid Tvisturinn breyttist i tvo asa, i midri Datong borg, annar teirra helt afram med ferdafelaginu "fun boy four" sem het adur "fun boy five" en hinn var bara litill skritinn as i Kina. Breytingar, tad er naudsynlegt ad breyta til. Eg keyri ut ur mengunarskyinu, kolareyknum og drullunni i Datong, eg se glitta i solina i gegnum drullug skyin a medan eg keyri med Modest Mouse a fullu i ipodinum minum, tvilik tilfinning, hvar myndi eg gista tessa nott? Hvada folk myndi eg hitta a leid minni? Allt var eitt stort spurningarmerki. ?

A hjolinu minu, var bakpokinn minn, saeng, koddi, matarbox, bensin brusi, olia, verkfaeri og sitt litid af hinu og tessu. Ofan a honum Trygg, ofan a ollu draslinu var einnig lambskrokkur sem eg hafdi keypt i Datong um morguninn. Eg fekk lambaskrokkinn fyrir einhverjar 1500 kronur og hugsadi med mer ad tad gaeti verid afar rausnarlegt af mer ad gefa fjolskyldu hann a leid minni um sveitir Kina. Eg, Gali, Tryggur og Lambi allir saman, ferdumst eftir tjodvegum Kina, alveg snaelduvitlausir og tilbunir ad lenda i aevintryrum.

Til ad koma i veg fyrir misskilning ta er hjolid mitt Tryggur, Gali er litill gulur bangsa-fugl, besti vinur minn tarna a veginum, og Hr. Lambi er augljoslega skrokkurinn godi.

Vid ferdumst einhverja 30 km og komumst ta i litla borg, kannski milljon ibuar tar en hallo tetta er Kina, her i Kina vaeri Reykjavik adeins oggulitid torp, svo margt folk, svo stort land. Tad er ordid dimmt, og eg se ekki vegamerkingarnar, er ekki viss hvert eg a ad fara en elti attavitann minn og innsaeid, keyri ut ur tessari borg og aetla mer ad komast til annarrar borgar sem er kannski i 30 km fjarlaegd. Himinnin er heidur, stjornurnar skina og tad er ekki bil ad sja a veginum, eg fer eins hratt og eg kemst, nae kannski 40 km hrada, velin sudandi i eyrum minum og kuldinn gridarlegur.

Eg hugsa til Lamba, hann verdur ad komast i godra manna hendur, med mer a hjolinu mun hann adeins umbreytast i sotsvart kolalamb algjorlega ofaer um ad tjona tilgangi sinum sem er einfaldur og gofugur, ad vera etin. Eg stoppa tessvegna hja litlu husi vid veginn og heimsaeki eina fjolskyldu tar, tau bjoda mer inn, gefa mer heitt vatn ad drekka og kokubita. Eg bendi teim a ordid "gift" i ordabokinni minni og hleyp ut tek Lamba af hjolinu og faeri teim hann, tau vita ekki hvernig a ad bregdast vid en tiggja hann med tokkum og fara med hann inn. Tau benda mer svo a stad tar sem eg get sofid einhverjum 4 km nedar og eg held tangad. 40 kronur nottin, odyrasta gistingin hingad til, liklegast svipadur stadur og helvitid sem strakarnir voru i. Tarna svaf eg a vegahoteli i einu storu rumi, med tveim odrum trukkurum, gat ekki talad stakt ord i Kiversku en eg gaf teim mandarinur og syndi teim myndir af vinum minum fjorum, teir brostu, virtust vera bestu skinn, eg var rolegur.

Tannig lidu dagarnir, eg spyr til vegar og kinverjarnir benda i allar attir, eg tek vitlausar beygjur og held upp og svo aftur nidur, eg virtist ekki aetla ad finna murinn. Eg enda a drullugum malarvegum og fer i gegnum torp sem eru ad hruni komin, eg hitti baendur sem virdast ekki eiga neitt, tarna uti i kuldanum vinna teir en hanskarnir teirra eru gotottir og buxurnar slitnar. Eg a hjolinu minu i nyju hlyju vetrarfotunum minum, eg hlyt ad hafa litid ut eins og keisari i augum teirra. Jon, litli keisarinn. Eftir ad hafa komist upp langa brekku eftir tessum malarvegi, eftir ad hafa turft ad reida trihjolid upp ta komst eg a almennilegan veg og fann leidina ad naesta bae. A trihjoli i tessum baejum, um leid og tu stoppar, safnast 30-40 kinverjar i kringum tig og virda tig fyrir ser, reyna ad tala vid tig en brosa svo tegar teir atta sig a tvi ad tu skilur ekki neitt. Eg hlae med teim, leyfi teim ad skoda mig, og held svo afram eda finn mer stad til ad gista a, tannig lidu dagarnir.

Eg finn murinn a tridja degi, keyri i gegnum fjallasvaedi og kemst yfir til Innri Mongoliu, tad var gaman ad sja glitta i eldgamla parta mursins en teir voru adeins of langt i burtu til ad eg myndi ganga ad teim, eg keyri medfram murnum i dagoda stund en svo hverfur hann aftur a bak vid fjollin. A kortinu se eg ad tad aetti ad vera mogulegt ad sja murinn a leid minni sudur, eg vonast til tess ad teir hlutar mursins seu heillegri en tessi. A fimmta degi ferdalags mins keyri eg allan morgunin i gridarlegum kulda, eg sa parta mursins ta en teir voru eins og adur, adeins litil gomul brot, mestur hluti hans var horfinn. Eg rokraedi vid sjalfan mig allan daginn a hjolinu, mer leidist hjolid, fer allt of haegt yfir og eg se ekki neinn tilgang i tvi ad halda afram a tvi. Eg vildi halda afram vegna tess ad eg hafdi aetlad mer ad fara miklu lengra a tvi, en tar sem eg sa ekki tilganginn i tvi ad halda afram til tess eins ad halda afram ta stoppadi eg i einu torpinu og lagdi hjolinu. Eg stokk i naestu sjoppu, keypti mer nudlusnakk og hugsadi minn gang, nu var kominn timi a alvoru akvordun.

Med fullan maga og ta hugmynd i kollinum ad fara ut ur tessu torpi i rutu, tok eg upp ordabokina mina og benti a ordid "sell", umkringdur af 40 forvitnum kinverjum reyni eg ad halda uppbod. Ekkert gengur, enginn vill kaupa enda kannski ekki mikla peninga ad hafa i tessu drulluga idnadartorpi. I tvo tima reyni eg, eg laekka verdid nidur i 1000 yuan en allt kemur fyrir ekki, enginn vill kaupa. Tarna er einn litill og feitur kall sem bydur mer i sifellu 500 yuan fyrir hjolid, hann hlaer og gerir grin, mer leidist hann, mer likar ekki vel vid hann og hans hlatur.
Eg pakka saman dotinu minu, tek tad sem eg tarf og spyr einn mann til vegar, hvada rutu eg skuli taka ut ur torpinu. hann er hjalpsamur og godur, mer likar vel vid hann, hann a skilid eitthvad gott fra mer, eg tek lyklana af hjolinu ur vasa minum og retti honum, bendi a ordid "gift" i ordabokinn minni og gef honum Trygg minn. Hann brosir sinu skaerasta, gefur mer simanumer sitt, eg a godan vin einhversstadar i Innri Mongoliu. Eg hjalpa honum ad taka hjolid og hann keyrir a tvi i burtu, aftan a hjolinu er aletrad med kinverskum taknum "a leid til Islands", hann hverfur inn i mengunarskyid. Tvinaest tek eg dotid mitt og held ad hinum enda gotunnar, tek upp munnhorpuna mina og byrja ad spila. Eg se ad 50 manna hopurinn stendur ennta stjarfur hinum megin gotunnar, hvad var tessi madur eiginlega ad gera? Kemur inn i baeinn a hjoli gefur tad og spilar svo bara a munnhorpu. A innan vid minutu tyrpast allir ad mer a ny, gefa mer tumalinn upp og hlaeja. Mer leid mun betur med ad gefa tessum manni hjolid mitt heldur en ad selja hinum tad, mer leid virkilega vel. Eg stekk svo i naestu rutu, kved hopinn og held i naestu borg, Hohhot, hofudborg Innri Mongoliu.

Tadan hafdi eg aetlad mer ad fara til X'ian en eg tok svo ta akvordun ad halda aftur til Peking, segja hallo vid vini mina tar, skoda murinn og halda tvinaest i sudur att. Tad var svo gaman ad koma aftur til Peking, naerri tvi eins og ad koma heim. Her hef eg hitt Mariku, Soren og John en tau voru oll herna a hostelinu adur. Hef gengid um hutongid/hverfid sem eg by i, og heilsad upp a folkid, sagt teim soguna af hjolinu og hvar tad er, Peking er alltaf god. Eg held svo sudur fyrr en seinna, i meiri hita, betra loftslag, hitti vonandi strakana um jolin og vid holdum heilog fridar jol i sameiningu. Tad eru spennandi timar framundan, adventan er hafin, eg hef gefid eitt lamb og annad trihjol, mer lidur vel. Eg er ekki fra tvi ad andi jolanna svifi yfir votnum um verold alla, bradum koma blessud jolin, ja tau eru ad koma.

Ad lokum.
Eg nadi ekki markmidi minu, tad maetti segja ad tetta vaeri "mission failed". En hey hverjum er ekki sama? Tad eina sem skiptir mali tegar ollu er a botninn hvolft er ad eg gerdi tad "my way". Ja vitidi eg held tad barasta.....

Soloferill

2005-11-30T03:20:00.000-08:00

Soloferill

Tad hafa ordid miklar breytingar fra tvi sidustu faerslu. Supergruppan, Fun Boy Five, hefur misst einn einstakling sem hefur akvedid ad ferdast solo.

Eftir ad hafa gist 5 naetur i hinni skitugu idnadarborg Datong, ta tok Jon Bjarki ta akvordun ad skilja vid hina fimm hressu straka og gera ta ad Fun Boy Four.
Jon langadi ad ferdast einn um Kina og var planid hans ad fara aftur upp til innri Mongoliu og tadan vestur tar sem hann aetladi ser ad hjola medfram murnum og halda sudur tadan fra. Eftir goda kvedjustund fyrir framan KFC ad ta horfdum vid a eftir Jon Bjarka halda vestur a vit aevintyranna med lamb i fararbroddi.

Fun Boy Four halda afram og aetla ser ad komast ad hofudborg Shanxi, Taiyuan, a tveimur dogum.
Audvitad tegar vid setum okkur einhver markmid og leggjum tru okkar a hjolin ad ta gerist eitthvad fyrir tau. Fyrsta daginn nadum vid ad keyra heila 80 km an bilanna, sem telst frekar gott fyrir hjolid mitt og Steven's, um kvoldid ta satum vid a skitugum vegarveitingarstad einhvers stadar langt fra ollu odru og vorum vid ad hampa hjolunum okkar, eg var til daemis ad segja hversu mikid eg elskadi hjolin og ad tau myndu klarlega bera okkur alla leid til Vietnam og Steve var ad tala um tad ad to hjolid hans vaeri haegt ad ta vaeri mikill moguleiki a tvi ad markmid okkar taekist o.s.frv.

Annar dagur an Jons Bjarka, dagurinn sem vid aetludum okkur ad komast til hofudborgarinnar, 200 km, lagdir af stad um niu leitid ekkert mal. Eftir um 20 km keyrslu komumst vid af tvi ad vid hofdum tekid ranga beygju og vorum vid a leid Vestur. "Ekkert mal strakar" segi eg "vid gistum adra nott og verdum komnir til hofudborgarinnar fyrir hadeigi a morgun". Hjolin i lagi allir sattir med nyja planid og snuid var vid.

Klukkan ordin fjogur solin var ad fara ad setjast, stort fjall framundan og allir i godum gir. Vid stoppum vid raetur fjallsins fyllum bensintankana og hvad gerist ta. Hjol bilar, nei tad var ekki hjolid mitt, tott otrulegt en satt, heldur ekki hjolid hans Steven's, tad var hjolid hans Jaja sem hafdi verid ad gefa fra ser underleg hljod i langan tima og nu vilda tad ekki fara i gang, litur ut fyrir ad Java se ekki lengur ad stydja vid bakid a Israelanum okkar.
Tarna vorum vid einhvers stadar uti i rassgati, enginn baer nalaegt adeins nokkur hus sem voru veitingarstadir fyrir trukkara (sendiferdabilstjora).

Mer langar ad lysa tessum stad adeins sem vid gistum a i tvaer naetur. Lysingin a tessum stad kom upp i samtali milli mins og Jonnys adra nottina okkar tarna er vid stodum a midjum veginum og bidum eftir Steve og Jaja sem voru ad taka myndir af stjornubjarta himninum.

Tessum stad ma likja vid helviti trihjolamannsins, kolnidarmyrkur, allt framundan er upp i mot, sotsvartir trukkar aeda a moti manni og laedast aftan manni. Allt i einu koma tessi nidisoskur(flauturnar) ur teim sem eru eins og tad se verid ad kvelja mannveru til dauda og hraeda taer audveldlega liftoruna ur manni. Inni tessum trukkum eru svo litlir djoflar, eda svo ma likja teim vid, en tetta er menn sem eru svo sotsvartir i framan ad i myrkruna ta er tad eina sem tu serd eru skjannahvit augu og gedveikislegt bros sem teir senda ter. "gaesahud". Stadurinn sem vid gistum svo a var hotelid i helviti, en tad er aetlad forvitnum ferdalongum sem villast af leid sinni i leit ad Shangri La (Paradis). Tegar inn var komid i eitt husanna maetti okkur veitingarstadur tar sem ein russnesk ljosapera lysti upp husid, opid eldhus sem leit ut eins og verid vaeri ad raekta fuglaflensu og bord full af tessum litlu treyttu djoflum sem litu allir a mann um leid og madur gekk inn um dyrnar og var tad eins og vid vaerum ny brad sem aetti eftir ad elda ofan i ta. Tar sem eg hef nu upplifad helviti ad ta er best ad fara med baenirnar svo eg lendi nu ekki tar aftur.
Tetta er svona ykt lysing a stadnum, en svona leid okkur tarna, a kvoldin tar ad segja. Fyrstu nottina gistum vid a golfinu, en adra nottina kurdum vid med trukkurunum i risastoru rumi sem allir gistu i og vorum vid fimm tar eg, Steve, Jonny og tveir adrir trukkarar.

Nuna erum vid staddir a heilagasta fjalli Kina, fimmtindafjallinu, Wu Tai Shan og erum vid bunir ad vera her i tvo daga. Fyrsta daginn okkar er vid vorum ad ganga um i einu klaustrinum hittum vid einn munk ad nafni Hai Fan en hann taladi ensku og baud okkur inn i herbergi sitt i kaffi og voru malin raedd tar. Tar sem eg veit litid um truarmal heimsins ad ta var eg eins einhver krakki sem spyr heimskulegra spurninga um hitt og tetta, eins og til daemis. Ertu hraeddur vid ad deyja, myndir tu vilja verda tigrisdyr i naesta lifi (tvi tau eru cool), get eg ordid medlimur i bresku konungsfjolskyldunni i naesta lifi, getur tu farid ut ur likama tinum og sed mig labba um a Islandi? Tetta eru svona nokkur daemi af spurningunum minum. Eftir tetta bad hann svo fyrir okkur og gaf okkur meiri orku fyrir komandi aevintyri.

A morgun munum vid svo taka rutu til baka tar sem vid skildum hjolin okkar eftir, en tau eru i borg sem er i um 80 km fra hofudborginni, sem vid hofum ekki ennta nad ad komst til. Eftir hofudborgarina ta munum vid svo halda til Zhengzhou borgar, en tadan munum vid fara til fjallatorps tar sem Shaolin er upprunalegt og munum vid hitta 6 ara krakka sem gaeti audveldlega lamid okkur, hlakkar gedveikt til. En tad er orugglega meira en vika i tad svo ad tangad til ta segi eg bless og gef ordid yfir til tynda ferdafelaga mins sem eg veit ad hefur sogu ad segja af tvi hvad hann er ad gera.

P.s. Jon! vid strakarnir viljum vita hvad vard um lambid titt.

Ja og tad eru nokkrar nyjar myndir fra trihjolunum komnar inn!!!!

Til hamingju med afmaelid pabbi.

2005-11-18T21:06:00.000-08:00

Til hamingju med afmaelid pabbi.

Tessi bloggfaersla er tileinkud Eythori fodur minum, en hann a einmitt afmaeli i dag og tvi vil eg, Siggi, segja "Til hamingju med afmaelid elsku pabbi"

A trihjolum forum vid fra Peking.

Eftir ad hafa keypt 5 hjol, eitt stykki a 20.000 kr islenskar, ta tokum vid okkur til og spreyjudum tau oll. Siggi spreyjadi sitt svart og aftan a tvi er islenski faninn. Jonny spreyjadi sitt blatt, rautt og hvitt og aftan a hans hjoli er gamli breski faninn. Jons hjol er hvitt, aftan a tvi stendur "a leid til Islands" med kinversku letri og a hlidinni stendur Bingdao sem tydir Island. Hjolid hans Steven er graena skjaldbakan, tad er graent med skjaldbokuskel a bakinu, kinverksa fanann og "skull and crossbones" a bakinu. Israelska hjolid hans JaJa er rautt og a bakinu ma sja 5 gular stjornur, kinverski faninn. Hjolin hafa oll sinn serstaeda karakter, vid vorum tilbunir ad leggja i hann.

Tad tok okkur tima ad komast af stad. Tad var alltaf eitthvad sem virkadi ekki. Hjolid hans Jonny, tarfnadist lagfaeringa tannig ad dagurinn leid og fyrr en vardi var klukkan ordin fimm. Vid akvadum ad drifa okkur tratt fyrir ad myrkur vaeri ad skella a, tad var naudsynlegt ad komast ut ur borginni. Vid hofdum bedid i allt of langan tima eftir tvi ad komast ut. Peking er risastor, tessi borg aetlar engan enda ad taka, hvad ta ef tu ert a trihjoli sem kemst varla hradar en 40 km a klukkustund. Mengunarskyid umlykur allt og stundum getur verid erfitt ad sja naestu byggingu, tad tok okkur nokkrar klukkustundir ad komast ut ur reyknum, ad komast i burtu fra allri bilamergdinni en tad tokst to a endanum.

Umferdin er rosaleg, to serstaklega i midborginni, a gotunum er ekkert ad sja nema oendanlegan fjolda af bilum og hjolum. Tarna serdu allar tegundir hjola, gomlu klassisku trihjolin trodfull af alskyns drasli, nyrri hjol eins og vid erum a, trihjol med fartega a leid sinni ad Tianmen torgi, venjuleg fjallahjol, motorhjol, litil hjol med vel, vespur, endalaust af einfoldum kinverskum hjolum, tarna eru svo morg hjol, eg bid gud ad hjalpa teim sem aetladi ser einhverntiman ad reyna ad telja. En haettum ollum uturdurum, vid skulum einhenda okkur beint ad beisikkinu, tvi sem skiptir mali, ferdasagan, tad sem vid hofum verid ad gera seinustu daga, seinustu vikuna.

Tetta Laugardagskvold slitnadi kedjan hans Steven i fyrsta skipti, vid logudum hana og heldum afram. Vid keyrdum i myrkrinu fram eftir nottu, tar til klukkan var ordin tvo og vid akvadum ad skrida i baeli. Rett adur en vid fundum svefnstad, turfti gamli Siggi ad kludra tvi og keyra yfir einhverskonar steinahrugu, strakurinn skemmti dekkid og hjolid hans tarfnadist lagfaeringa. Vid keyrdum 60 km tennan fyrsta dag ferdalagsins, stoppudum mikid a leidinni, vid vorum ad venjast nyju hjolunum okkar. Vid fundum stad til ad sofa a, gardur fullur af eplatrjam, finn stadur til ad kveikja eld, grilla pylsur og skella ser i svefnpokann sinn. Allt i kringum okkur lagu gomul og uldin epli, en tad skipti ekki mali, tessi nott var hly, himininn var heidur og vid gatum sofnad sattir.

Tad er fagur morgun i Peking syslu, himininn er ennta heidur og fuglarnir eru farnir ad syngja fagra songva fyrir ferdalangana fimm. Sigurdur nokkur Eytorsson vaknar aldrei tessu vant a undan ollum hinum, hann opnar augun og litur i kringum sig. Ovenjulegir hlutir gerast idulega a ferdalagi en tennan morgun ta var Siggi litli ekki undirbuinn fyrir tad sem koma skildi. Tegar hann nuddar ur ser styrurnar og litur til haegri ta ser hann glitta i gamlan, litinn kinverskan kall. Tarna stod gamall bondi stjarfur, hann glapir a tessa fimm ferdalanga sem halda til i gardinum hans. Af andliti hans matti sja ad hann hafdi aldrei a aevi sinni sed slikt adur, tessir fimm skritnu hvitu menn voru liklegast geimverur eda eitthvad tadan af verra. Sigurdur horfir i augu hans, reynir ad atta sig a tvi hvort ad hann se reidur edur ei. Eftir minutu togn og bid eftir tvi ad bondinn segji eitthvad er Siggi ordinn annsi hraedur, hann snyr ser tessvegna a adra hlidina og heldur afram ad sofa, eina lausnin i adstadum sem tessum. Tad er svo kannski tveim klukkustundum sidar sem vid voknum allir og Sigurdur segir okkur soguna af skritna bondanum, bondinn er horfinn og ahyggjur Siggans voru otarfar. Vid pokkum dotinu okkar saman, bordum epli og drifum okkur til baka i naesta bae til ad gera vid hjolin.

Sunnudagurinn for allur i vidgerdir, tad turfti ad lagfaera oll hjolin nema hjolid hans Jons, helvitid hann Jon fekk besta hjolid, tad hefur aldrei bilad, Jon er anaegdur en hinir ferdalangarnir fjorir gnysta tonnum af reidi yfir ofur hjolinu hans Jons. Um kvoldid tjotum vid af stad en eftir 10 minutur brotnar kedjustrekkjarinn hans Stevens og vid neidumst til ad finna okkur stad til ad sofa a. Tessa nott, svafum vid rett vid hlid kirkjugards, vid hlustudum a Sigurros, drukkum heitt sitronu te og baijao og sofnudum aftur undir stjornu bjortum himninum. Steven vaknar snemma, skellir ser aftur i baeinn og laetur laga hjolid sitt, um klukkan tolf kemur hann til baka og vid holdum ferd okkar afram, loksins. Loksins er ord sem lysir ferd okkar kannski best. Tad hefur alltaf verid eitthvad ad, eitthvad sem brotnar eda slitnar eda gengur ekki upp, vid hofum adeins komid einhverja 500 km a einni viku, sem er afar slaemt, en hverjum er ekki sama, vid hofum naegan tima, eda hvad?

Hjolid hans Sigga hefur liklegast verid ad stryda foruneytinu hvad mest. Tad liggur vid ad Siggi hafi eytt meiri tima undir hjolinu heldur en ofan a tvi. Graena skjaldbakan, hjolid hans Stevens hefur lika verid annsi mikill dragbytur, hjolid hans Jonnys hefur verid i lagi en hjolid hans JaJa hljomar eins og tad muni gefa upp ondina a hverri stundu. JaJa stor og tettur Israeli, hjolid er a engan hatt tilbuid til ad bera hann og allan hans bunad. Vid teljum nidur, einn dag i einu, ef tad lifir einn dag ta er tad kraftaverk, kraftaverkin gerast daglega hja tessum Israelum, stanslaust samband vid Java/Elohim. Helvitis Israelar, Java virdist vera skitsama um Siggann okkar. Vid keyrdum i nordur att fra Peking, eins og fyrr sagdi ta tok tad okkur langan tima, vid forum i gegnum fjallasvaedi tar sem vid urdum ad hjola mikid til ad hjalpa motornum ad komast upp. Eftir margar bilanir, heimsoknir a verkstaedi, tjaldbudir a furdulegum stodum, odyr vegahotel og allt sem tvi fylgir, erum vid komin ad fimmtudeginum 16. november.

Yanqing borg og vid voknum klukkan 9.00. Nu var tad ad duga eda drepast, hjolin urdu a vera i lagi tennan dag, Siggi, Jon og Jonny urdu ad komast til Datong fyrir klukkan 16.00 a fostudeginum til ad framlengja kinverska visad sitt. Vid keyrdum allan daginn, hjolin virkudu agaetlega, kedjan hans Sigga slitnadi eins og venjulega en eins vanur og hann er ordinn ta var tetta minnihattar tof. Vid keyrdum i gegnum drulluga idnadarbaei, gafum okkur litinn tima til ad stoppa og fyrr en vardi var solin sest og vid saum fram a langa naetur keyrslu. Pedalinn hans Steven brotnadi um kvoldid og Jon, Siggi og Johnny akvadu ad halda afram a undan JaJa og Steve til ad reyna ad na til Datong. JaJa og Steve settu upp budir rett vid veginn og svafu tar um nottina en vid heldum otraudir afram og trudum tvi innst inni ad vid naedum markmidi okkar tessa nott, Datong beid okkar. Eftir fjogurra tima keyrslu vorum vid agndofa af treytu, Sigurdur vildi to halda afram, en vid akvadum ad sofa a vega hoteli og vakna snemma og halda keyrslunni afram. Tid hafid kannski sed svona hotel i ameriskum biomyndum, litid sleezy trukkahotel, eitthvad sem vid hefdum aldrei getad ymindad okkur ad sofa a, en hvad med tad, godur svefn fyrir 120 kall.

Nuna erum vid i Datong, vid nadum markmidi okkar to ad seint vaeri, komumst a skrifstofuna tiu minutum fyrir lokun. I fyrstu virtist sem vid yrdum ad taka lest einhverja 400 km til hofudborgar Shanxi til ad framlengja visad, tolvukerfid a skrifstofunni hafdi hrunid, vid saum fram a ad vera ologlegir ferdalangar i Kina. Sem betur fer komumst vid a leidarenda tar sem ad vid hefdum liklegast turft ad borga 20.000 krona sekt fyrir ad dvelja lengur i Kina heldur en landvistarleyfi okkar leyfdi. En tid tekkid okkur, strakarnir deyja ekki radalausir, tad eina sem dugar er ad brosa nogu mikid og segja "Bingdao", munidi, Bingdao tydir Island. Vid segjum bara "Bindao" og ta skipta tolvur ekki miklu mali lengur. Tannig ad nuna erum vid a leid aftur a skrifstofuna ad saekja vegabref okkar, allt gekk upp. Vid erum sattir, allavega manudur i vidbot i Kina, trihjolaaevintyrid heldur afram, vid hofum adeins fengid smjortefinn af tvi sem koma skal en erum stadradnir i tvi ad na markmidum okkar.

Nuna erum vid ordnir treittir a tvi ad skrifa um ferdalag okkar, ferdafelagar okkar vilja adeins fa ad spreyta sig a islenskum daegurmalum. Vid hofum sagt teim sogur af landinu fagra i nordri og teir vilja endilega fa ad segja nokkur vel valin ord fyrir ykkur, vini, felaga og fjolskyldu okkar. Vid litum a mbl.is og athugudum frettir dagsins i dag, tar saum vid ymislegt ahugavert, vid sogdum teim fra tvi ahugaverdasta sem var ad gerast.

Jonny, truleysinginn og frjalslyndi ferdafelaginn okkar er mjog anaegdur med ta troun ad a Islandi seu sifellt fleiri ungmenni farinn ad lata ferma sig borgaralega en tad er eitthvad sem hann hefdi aldrei getad ymyndad ser a arum adur. Hann vill meina ad Island se a godri leid i att ad frjalslyndu og opnu tjodfelagi tar sem tegnarnir geta akvedid a sinn eigin hatt hvernig teir vilja eida sinu eigin lifi. Jonny litur bjortum augum a framtid Islands og vill serstaklega koma tvi a framfaeri ad sigur okkar i torskastridinu var mesti osigur sem Bretland hefur horfist i augu vid.

Eftir tennan gridarlega ahuga Jonnys a daegurmalum Islands urdum vid leidir og akvadum vid tessvegna ad leyfa JaJa og Steve ad leika lausum hala og segja eitthvad um Island, bara eitthvad sem teir telja vera merkilegt eda ahugavert vid landid okkar. Tannig ad her koma skilabodin teirra.

JaJa! "Pravda rules, and i heard that icelandic girls are hot!"

Eftir samraedur vid Steven um islenskt menntaskola lif, ta vill hann koma tvi a framfaeri vid ykkur kaeru lesendur ad hann er virkilega sattur med tad ad raedukeppnir og spurningaleikir seu eins vinsaelir og raun ber vitni. Hann telur tad vera afar serstakt tar sem ad i hans heimalandi, Kanada skipta itrottir mun meira mali. Steven hefur heyrt mjog goda hluti um Island, vinkona hans bjo tar i halft ar og af sogum hennar og okkar ad daema ta er hann stadradinn i ad koma til landsins okkar og heimsaekja okkur, tessa villtu, skritnu tjod sem hukir tarna a nordurhjara veraldar.

Jon Bjarki vill oska fraenda sinum honum Joni Hilmari Jonssyni innilega til hamingju med ad hafa lokid vid ordabok sina, ta staerstu i sogu Islands. Eg opnadi visi.is rett adan og fletti nidur, tad fyrsta sem eg rak augun i var mynd af Joni Hilmari brodur hennar mommu og titillinn var ekki af verri endanum "staersta ordabok islandsogunnar komin ut" eda eitthvad i ta attina. Tad er svo gaman ad sja frettir sem slikar, Himmi gamli fraendinn ad skra sig i sogubaekurnar, og ekki i fyrsta skipti, eg oska Himma fraenda til hamingju aftur.

Ad lokum viljum vid bidjast innilegrar afsokunar a ollum stafsetningavillum og vitleysum i upprodun orda, tegar vid komum heim ta munum vid lesa nyju ordabokina yfir og reyna ad betrumbaeta skrif okkar. En tangad til ta holdum vid otraudir afram ad skrifa, reynum ad lysa ferdalagi okkar eins vel og vid mogulega getum. Tvi ad tegar upp er stadid ta snyst tetta allt um godar minningar, tetta snyst allt um sogurnar.

Aevintyri i faedingu.

2005-11-06T01:10:00.000-08:00

Aevintyri i faedingu.

1. David er farinn.

Jaeja ta er David felagi okkar fra Svisslandi farinn fra Far East Hotel. Hann lagdi af stad a trihjoli hedan fra Peking a fostudaginn seinasta. Strakpjakkurinn aetlar ser ad hjola alla leid til Vietnam og vonast hann til tess ad vera kominn tangad fyrir jol. Tvilik hugmynd, tvilik askorun. Sumar hugmyndir hljoma einfaldlega betur en adrar. Og tegar eg heyrdi tessa hugmynd ta var ekki aftur snuid.

Tetta leidir okkur ad framhaldi ferdalags okkar Strakana. Eftir ad David sagdi mer fra plonum sinum ta gat eg einfaldlega ekki haett ad hugsa um trihjol, eg vildi einfaldlega ekki fara hedan i burtu odruvisi en a trihjoli. Eg vildi hins vegar kaupa mer eilitid dyrara hjol med litlum motor svona ef eg skildi treytast a tvi ad hjola allan daginn. Eg dro strakana med mer i hjolabud, Sigga, Jonny og JaJa (Israel) og a nokkrum minutum kviknadi ahugi teirra einnig. Tannig hofst tetta allt saman, a halftima var komid nytt plan, vid aetludum ad finna trihjol og hjola a teim til Vietnam. Steven (Canada) heyrdi um hugmynd okkar og akvad a nokkrum minutum ad slast i hop trihjola gengisins.

2. Klikkadi budareigandinn.

Seinustu daga hofum vid flakkad a milli buda og reynt ad finna god hjol a godu verdi. A midvikudaginn akvadum vid ad borga 200 yuan (1600 isl kr) til ad sja eitt hjol, okkur totti tad i lagi, tar sem ad flutningurinn a hjolinu myndi kosta sitt. Svo var tad a fostudaginn sidasta tegar vid forum ad skoda hjolid ad hlutirnir urdu erfidir. Hjolid var alls ekki tad sem vid vorum ad leita ad, tetta drasl hefdi aldrei nad ad flytja okkur til Vietnam. Budareigandinn var okkur ekki sammala og sagdi okkur tilneydda til ad kaupa hjolid tar sem ad hann hefdi keypt tad fra verksmidjunni bara fyrir okkur. Vid borgudum okkar 200 yuan til ad sja hjolid en hann taldi algjorlega oruggt ad vid myndum kaupa tad.

Og sagan heldur afram. Eftir 2 tima rokraedur vid eina manninn sem taladi ensku i budinni var tad alveg ordid kristaltaert ad vid myndum a engan hatt na samningum. Budareigandinn oskrandi illur alveg vid tad ad vada i okkur af braedi, tad var komid nog, og vid heldum allir a loggustodina. Tar var reynt ad settla malin en logreglan virtist vera a bandi budareigandans frekar en okkar. Tveir til trir timar i tvi ad reyna ad sannfaera logregluna, budareigandann og tulkinn um tad ad vid hefdum aetlad okkur ad sja hjolid adur en vid keyptum tad. Budareigandinn er a tessum timapunkti ordinn virkilega raudur i framan, og farinn ad aepa einhverskonar ohljod ad logreglu, tulki og to serstaklega ad okkur, vestraenu strakpjokkunum sem vildu ekki kaupa draslid hans.

Tetta gekk svona i einhvern tima og stada okkar virtist ekki aetla ad batna. Budareigandanum vard loks ljost ad vid aetludum ekki ad kaupa neitt fra honum, ne borga honum 500 yuan til vidbotar, en hann krafdist tess. Tulkurinn tjadi okkur ad ef stadan vaeri tessi ta myndi budareigandinn kaera okkur strakana. Tarna stodum vid inni a Kinverskri loggustod med hotun um tad ad vid yrdum kaerdir, vid vissum ekki neitt. Hvad attum vid ad gera? Myndum vid turfa ad huka i Peking i nokkra manudi, til tess eins ad vinna mal gegn klikkada budareigandanum, vid tekkjum ekki hvernig hlutirnir ganga fyrir sig her i Kina, allt getur gerst.

Vid endudum a tvi ad borga honum 200 yuan aukalega eins og logreglan radlagdi okkur. Roltum i burtu fra logreeglustodinni og vid erum frjalsir undan ognandi budareigandanum. En reyndar ekki alveg, a leid heim gripum vid kebab stangir, taer eru svo godar, vel kryddad kjotid og allt tad, vid urdum ad borda eitthvad. Tarna kemur hann a ny snarbrjaladur, gripur hjol starfsmanns sins og trykkir tvi i jordina. Starfsmadurinn reynir ad stodva hann og vis ahonum til baka en hann gripur i stol naerri ser og ognar okkur med honum, loksins na tveir starfsmenn ad visa honum i burtu og vid erum loks lausir allra vandraeda.

3. Hjolin loks fundin.

Tetta verdur dagurinn sem vid finnum trihjolin okkar, tannig hofst sidasti laugardagur, dagurinn sem vid fundum 5 glaesileg trihjol med motor. Vid logdum af stad snemma morguns i leidangur, vid aetludum ad finna hjol, alvoru hjol sem gaetu flutt okkur alla leid til Vietnam. Ur fyrstu budinni sem hafdi hjol sem okkur likadi og yfir i adra bud, vid tokum leigubila i allar attir, leitudum og leitudum en endudum svo aftur tar sem vid byrjudum. Tarna voru bestu hjolin, vid keyptum tau, med ollu aukadoti a 2.650 yuan (20.140 isl kr), loksins fundum vid tau! Hjolin sem munu vonandi koma okkur tvert yfir Kina.

A tridjudag munum vid fa tau afhent og a midvikudag aetlum vid ad koma okkur af stad. Tannig hljomar tetta nyja plan, vid leggjum af stad 5 saman hedan fra Peking, reynum ad komast sudur adur en tad verdur of kalt her, vid flyjum veturinn. Hver veit hvert vid munum halda og hvort vid munum halda hopinn alla leid, hver og einn verdur ad gera tad sem hann telur vera best, vid sjaum a endanum hvernig aevintyri fimm menninganna a trihjolunum munu troast.

4. Nokkud margir dagar i Peking, ad gera hvad?

Tad er stundum of erfitt ad utskyra hluti. tad er sumt sem tu verdur ad upplifa til ad skilja. Peking hefur verid otrulega serstaedur partur ferdalagsins. I fyrsta skipti hofum vid sest ad einhversstadar og sleppt ollum plonum, sleppt tvi ad hugsa um timamork, i Peking hofum vid bara verid, ad bara vera, einfalt, ekki satt? Vid horfum a DVD i dungeoninu (Kaffi/Bar i kjallaranum), skellum okkur i grave-yardid (courtyard) og spjollum vid vini og felaga sem hafa verid her i manud, sumir tvo. Daginn endum vid idulega a tvi ad fara inn i Bunkerinn okkar, en vid kollum herbergid okkar tvi nafni, einskonar nedanjardar-birgisstemning, ekkert solarljos, bunkerinn er samt klassi.

Tad sem eg reyni ad koma ordum ad en a erfitt med er einfaldlega hvernig andrumsloftid hefur verid. Ad hitta gott folk og eiga godar stundir med teim, og kannski tad mikilvaegasta, ad hugsa ekkert um ferdalag i sma tima, setjast ad i Peking tar til ad tu finnur tig knuinn til ad halda afram. I Peking hef eg att godar stundir, en nuna loksins hef eg plan, nuna loksins vil eg yfirgefa tessa borg a vit annarra aevintyra. Eg veit ad tar mun eg hitta folk, tar mun eg upplifa hluti sem eru olikir tvi sem eg hef upplifad nuna. A trihjolinu mun eg halda afram, a trihjolum munum vid allir halda afram. Hvad gerist naest? ......Framhald innan tidar.....

Eg hef loks lokid pistli minum, njotid stundarinnar, Jon Bjarki kvedur.

Tsingtao

2005-10-27T06:40:00.000-07:00

Tsingtao

Peking, Peking, Peking. Herna munum vid halda til naestu daga, med godu folki a godu hosteli, her er gott ad vera. Framundan er ovissa, vid vitum hvorugir hvad verdur okkar naesta skref i tessu feiknar stora landi. Timinn lidur og sa dagur mun koma er vid holdum hedan i burtu a vit fleiri aevintyra. Tangad til vil eg benda ykkur lesendum a ad tad eru komnar nokkrar myndir fra Mongoliu a myndasiduna okkar. Tetta var Jon Bjarki Magnusson sem skrifadi fra Peking i Kinaveldi.

Mongolia, annar hluti.....

2005-10-23T00:06:00.000-07:00

Mongolia, annar hluti......

Eftir 9 daga a ferdalagi an tess ad sturta sig var kominn timi a tad ad hreinsa likamann vel og vandlega. Eftir reidturinn, tjotum vid ut i iskallt vatnid, sapum okkur og svo beinustun leid aftur inn i heitt gerid. Um kvoldid svafu Andrew, Frasier, Siggi og Jonny en Jon Bjarki kikti yfir i naesta ger. Bald, heimilisfadirinn tar baud honum inn i mongolskan vodka,"nirmhil", en tad er hestamjolk sem hefur verid syjud og gerd odrykkjarhaef. Jon eins kurteis og hann nu er, situr tar med 4 mongolum og Ogi, skvettir vodkanum i loftid og svo a ennid (mongolska leidin ef madur vill ekkert drekka.) Vodkinn klarast og tad er totid af stad i vaninum hans Ogi i naesta torp. A leidinni til baka er komid vid i gerum og billinn fylltur af folki, tad er greinilegt ad framundan er party arsins.

Ogi setur ljos framan a bilinn, einhverskonar stereo graejur og blastar allt i botn. 20-30 mongolar stiga trylltan dans og einhversstadar tarna inn a milli er Bondghorinn okkar ad dansa vid ungar domur tjodlega dansa, hann reynir. Einhversstadar i nordur Mongoliu, vid litid vatn matti heyra glaum og gledi, folkid skemmti ser vel, allir reyndu ad stiga Jon Bjarka dansinn en fair komust med taernar tar sem Bondghor var med haelana, tvilikur meistari. tess ma geta ad enginn enskumaelandi vitni voru vidstodd tetta kvold tannig vid verdum ad leyfa honum ad njota vafans.

Tsaganuur, sidasta torpid adur en vid heldum a hestunum til hreindyrafolksins. Eitthvad for urskeidis tannig ad vid urdum ad dvelja tar einn auka dag. 1000 manna torp, vidarhus ut um allt, rafmagnslinur liggja i gegnum torpid, vandinn er sa ad ekkert rafmagn er a teim, eitthvad virkadi ekki og folk verdur bara ad saetta sig vid kerti og arin eld. Vid eyddum deginum i leik med bornum, kannski 30 born, kenndum teim frisby og teim totti sa leikur virkilega spennandi. Vid lekum risaedlur, eltum tau og og hraeddum, gafum teim tusundir karamella og sogdum teim sogur a islensku. Dagurinn leid.

"An famous american, british and icelandic band called beers and beards is going to have a concert tonight in Tsaganuur. At eight o clock in front of one house in the northern part, ther will be a fire, every one should come and enjoy." Tannig hljomadi auglysingin sem vid letum upp i kjorbudinni, vid heldum tonleika!! 30 ahorfendur, ad mestu krakkar fengu ad njota gridarlegra songhaefileika okkar, Jonny spiladi a potta, enda reyndur trommari tar a ferd. Vid sungum Boheimian Rhapsody, donsudum i kringum eldinn, ahorfendur virtust skemmta ser konunglega enda liklega fyrstu tonleikar sogunnar i torpinu. Kvoldid leid, Andrew og Jon gerdu joga aevingar i frostinu, dagur ris a ny.

Vid heldum af stad a hestum um 11 leytid. 14 hestar, 10 manns, matarbirgdir, gjafir og farangur, stor birgdarlest. Vid holdum yfir ana a pramma, serstaedasti partur ferdarinnar er svo sannarlega hafin. Pruchu, Mamu og O.G. baettust vid foruneytid tennan dag, teir attu hestana og sau um ta, virkilega ferskir gaurar, sannir menn tar a ferd. Vid tjoldum um kvoldid, Jon, Siggi og Frasier sofa uti undir berum himni, med Pruchu, Mamu og O.G. Plastmenn sofa i tjoldunum en hinir, teir sem tora ad takast a vid natturuna maeta henni med bros a vor, eitt skref i att ad tvi ad verda alvoru menn. Nottin leid, hun var kold, tad snjoadi en a endanum birti aftur og vid turkudum fotin okkar.

Ad koma ad litlu torpinu, 11 hvit tjold, indianatjold, sivalningar a vid og dreyf, mognud upplifun, hreindyr a vappi allt um kring, otrulegt, alveg hreint otrulegt skal eg segja ykkur. Bat bydur okkur inn i tjaldid sitt, litill skrytin kall med skegg, teir eru ekki margir med skegg a tessum slodum. I midju tjaldinu er ofn/arin, til ad elda og hita upp tjaldid. Baira, tulkurinn okkar tydir spurningar okkar og svor hans, vid raedum malin.

I trja daga vorum vid med tessu folki, gistum i tjoldunum teirra og fengum ad glugga inn i lif folks sem er a allan hatt frabrugdid okkar venjulega lifi. Jon veiktist fyrstu nottina og komst tvi ekki a veidar med strakunum, en teir foru med Bayandalay, Peruv dorg og veiddu kaninu og ikorna, vel gert! Daginn eftir tegar veidimennirnir komu til byggda var haldin heljarinnar veisla, ikornin og kaninan etin, heilinn, augun og allt heila klabbid etid. Enn eitt skrefid i att ad sannri karlmennsku var stigid, vid nalgumst takmarkid odfluga.

Munidi eftir klikkada hestinum? Midad vid kommentin her a undan ta hlytur svo ad vera. Herna kemur onnur saga, saga um hetjur, saga um gridar goda knapa. A leid heim, aftur til Tsaganuur, ferdin atti ad taka tvo daga en vid vildum helst komast heim fyrr. Vid akvadum ad reyna ad na prammanum adur en stjornandinn haettir storfum og fer heim. Vid ridum utur skoginum og framundan eru slettur svo langt sem augad eigir, vid hofum nakvaemlega half tima til ad komast ad prammanum. Baira sendir Bagi kaerastann sinn, reyndann knapa, af stad til ad stoppa prammann.

Vid eltum hann og eftir nokkrar minutur erum vid a gridar miklu stokki bunir ad stinga Bagi af og vid tjotum yfir slettur Mongoliu rett eins og Lukku Laki i leit ad Dalton braedrum, Siggi og Jon berja Franco og Stebba afram og teir auka hradann. Tvilikir knapar, tvilikir snillingar! Eftir 30 minutna stokk um sletturnar, komum vid ad prammanum, langt a undan ollum hinum, allt ad klukkutima. Vid sjaum ad stjornandinn, eini madurinn sem gaeti komid okkur yfir anna er a leid heim. Vid kollum, heyy!! heyy!!! hello! Arem! Arem! og hann snyr vid, vuhuuuuu!! Vid bjorgudum deginum. Seinna um kvoldid tegar vid hofdum komid okkur fyrir i kofanum okkar, fengum vid halsmen fra O.G. og Pruchu, vid vorum ordnir sannir menn.

20. dagur og vid faum loksins bil til ad keyra okkur til Moron. Billinn er hannadur fyrir 7 manns en bilstjorinn trod 14 manns i hann, menn satu a oliutunnu og hvadeina, vel trodid. Vid keyrum alla nottina, syngjum og skemmtum okkur konunglega med ferdafelogunum 14. Loksins komum vid til Moron, sofum i nokkra klukkutima a gistiheimilinu og tjotum svo a flugvollinn. Ferd okkar um obyggdir Mongoliu var senn a enda, framundan var Ulaan Baator med ollum sinum pizzum, hamborgurum og naeturklubbum. Vid vorum komnir med nog af sodnu lambakjoti, innmat og graenmetissupum.

Blar himininn, land Djinghis Khan. Endalausar slettur sem eru to ekki endalausar, vegna tess ad a orskotsstundu risa tignarleg fjollin upp og skyndilega serdu ekkert nema fjoll allt i kring. Tau aetla aldrei ad taka enda, tu lokar augunum og tegar tu opnar tau aftur ertu staddur i eydimork, ekkert nema eydimork, svo langt sem augad eygir. Goby. Mongolia hefur sannarlega stigid tettan dans. Takk.

21 dagur i Mongoliu

2005-10-18T02:23:00.000-07:00

Adeins litid brot af Mongoliu. 1. kafli.

Tetta byrjadi allt saman Sunnudaginn 25. oktober. Ogi snyr lyklinum, billinn i gang og vid holdum af stad i naesta aevintyri. Ymindid ykkur 8 saeta sendiferdabil, svona eins og Scooby Doo, hippawagon, framleiddur i Sovetrikjunum salugu arid 1968. Med saeti eins og Axel var med i Mustangnum sinum i Sodoma Reykjavik. Ogi og billinn hans voru oadskiljanlegir.

Tad maetti likja Ulaan Baator vid hofn, allt fyrir utan tessa staerstu borg landsins er oendanlegt haf steppu, eydimerkur, fjallgarda og allsstadar inn a milli eru hirdingjar ad reyna ad lifa sem bestu lifi. Vid byrjum a tvi ad keyra i suduratt ad Goby eydimorkinni. Andrew, Frasier, Jonny, Jon Bjarki og Siggi, vid kynnumst betur tennan fyrsta dag ferdarinnar. Billinn tytur eftir slettum Mongoliu tar sem enga vegi er ad finna, adeins hjolfor bilanna sem a undan hafa farid.

Tarna fyrir framan bilinn sjaum vid glitta i stora hjord, fullt af mongolskum beljum, vid stoppum, fyrsta myndatokustoppid a ser stad og tvilikt stopp sem tetta var. Andrew og Frasier eins klikkadir og tessir tviburar eru, akveda ad reyna ad stokkva yfir beljurnar. Teir sirka tetta allt saman ut, og ta kemur ad tvi, einn tveir og Frasier leggur af stad i att ad beljunni. Hann stekkur, beljan hrekkur fra, hraedd um lif sitt, Frasier skilur ekki neitt i neinu, missir jafnvaegid og endar i drullupitti, tessir klikkudu kanar. Ogi synir sinn yfirnatturlega kraft i fyrsta skipti er hann gripur um hala einnar beljunnar, stodvar hana svo ad Andrew fai sitt taekifaeri, allt kemur fyrir ekkert og Andrew guggnar. Vid saum tarna strax a fyrsta degi ad Ogi bilstjorinn okkar var enginn venjulegur madur.

Vandamalid vid tessa blogfaerslu er tad ad tetta voru 21 dagur, og hver einn og einasti teirra var virkilega serstakur, tad var alltaf eitthvad magnad sem atti ser stad. Tessvegna munum vid reyna ad finna augnablik ur ferdinni sem lysa fjolbreytni hennar sem mest. Og vid holdum afram.

Vid erum stodd a fjorda degi ferdarinnar. Siggi og Jon eru i fyrsta skipti staddir i alvoru eydimork, sanddyngjum. Fyrr um daginn hafdi verid keyptur heill hellingur af bjor tar sem fyrsta party ferdarinnar atti ad eiga ser stad um kvoldid. Sanddyngjurnar eru party utaf fyrir sig. Ad hlaupa ofan af teim, stokkva eins langt og tu getur tar til tu lenndir i mjukum sandinum er olysanleg tilfinning. Sandurinn smygur inn inn um allar skorur likamans, og upp aftur, vid stokkvum aftur og aftur, tar til vid faum nog. Tetta kvold fengum vid ad sja krafta Ogi i annad sinn.

Vid akvadum ad skella okkur i sma drykkjuleik vid vardeldinn, sem gekk ut a tad ad lata glas af vodka ganga a milli manna og er teir fengu glasid ad ta attu teir ad velja lag til ad syngja og ef folk var satt med tad ad ta fengu teir ad taka sopa. Tarna heyrdum vid Ogi syngja i fyrsta skipti og tvilik og onnur eins rodd hun var guddomleg, aldrei adur hofdum vid heyrt adra eins rodd, tegar Ogi syngur ta tagnar veroldin oll, allt lifandi lif tekur ser pasu fra amstri dagsins og hlustar. Ad sitja i midri goby eydimorkinni med tessum keisara, hlusta a hann syngja mongolska songva, er eitthvad sem ord okkar munu aldrei na ad lysa. Kvoldid lidur, nottin tekur oll vold, og vid skridum inn i tjoldin okkar. Voknum vid sandstorm, tjoldin ad fjuka, ferdin heldur afram.

Jaeja 2 dagar lida, vid erum komnir ad 6. degi. Dagurinn lidur med endalausri keyrslu, stoppum i Arvayheer torpi, Tatar tonleikar framundan, staersta hip hop band Mongoliu og baerinn idar gjorsamlega af lifi. Eftir internet, markad, ut ad borda og allt tad ta holdum vid afram, tad er komid kvold og kvoldin her i Mongoliu geta verid ansi kold. Eftir mikla keyrslu ta rekumst vid a ger (mongolskt hirdingja tjald). Og vid faum ad gista hja tessu folki, tad er ekki ad spyrja ad tvi, mongolar koma fram vid hvern einn og einasta gest eins og hann vaeri konungur. Vid faum mat, husaskjol og allt sem okkur vanhagar um. Um kvoldid drekkum vid bjor og vodka med heimilisfolki, vid syngjum log fra ollum heimshornum, nott i geri, fundur a milli menningarheima, tar sem vodki og songur er altjodatungumalid. Vid syngjum stal og hnifur, Jonny syngur Yesterday, Frasier og Andrew syngja Down to the river og mongolarnir taka lagi, Zavhian Gol. Ger, tad er ekkert sem jafnast a vid ger.

3 dagar lida, vid erum komnir a 9. dag. Vid erum staddir vid vatn, Terhiin Tsaghaan nuur. Dagurinn hefst, vid drottumst a faetur, framundan er alvoru reidtur, vid verdum ad venjast reidmennskunni, eins og sannir "irhum". Bondghor er annsi oheppinn i tetta skiptid, Elisabet/mamma nu faerdu ad heyra um hestaohappid mikla. malid er tad ad Jon Bjarki er kalladur Bondghor sem tydir "feitar kinnar" lennti i sma ohappi med hestinn sinn. Hann settist a bak, mongolinn slo hestinn og Bondghor tytur af stad og hesturinn er ostodvandi. I fyrstu hugsa strakarnir, tvilikur knapi sem Jon er, hann er komin a stokk eftir adeins tvaer sekundur.

5 sekundur lida og Jon er a leid ut i vatnid, strakunum lyst ekki a blikuna, mongolarnir hlaeja ur ser garnirnar, Ogi er sendur af stad og ta atta strakarnir sig skyndilega, Jon er alls enginn meistara knapi, hann fekk einfaldlega gedveikann hest. Siggi og Andrew elta Ogi og tegar komid er yfir haedina ta sja teir Jon snua vid, hesturinn heldur afram ad vera gedveikur og titur i att ad fjollunum. "Jon pull the rope's back" segir Andrew eins og hann se ad kenna lelegum Joni reidmennsku, hann faer tvi videigandi svar til baka, "I'm pulling back you fucking idiot!" og Siggi og Andrew detta naerri tvi af baki i hlaturskasti. A endanum hendir hesturinn Joni af baki, og Jon heldur osku-illur til baka, blotandi meira en nokkurn timan hefur heyrst, en hvad kemur fyrir ekki, mongolarnir standa i rodum og hlaeja ad knapanum mikla.

1. kafla lykur, framhald kemur innan tidar.

Bondghor og Don Dog kvedja fra Ulaan Baator, Mongoliu, Baeerta!!

2005-10-15T23:57:00.000-07:00

Thakkir

Va tetta er ekkert sma, eg a bara ekki ord yfir ollum tessum commentum og vil eg takka fyrir allar thaer godu kvedjur sem folk hefur hennt til okkar.

Vid erum nuna nykomnir aftur til sidmenningar eftir ad hafa verid a ferd um sveitir Mongoliu i 21 dag, tar sem vid gistum annad hvort i tjaldi, geri eda tepee (indiana tjaldi). Maturinn var annad hvort graenmetissupa dag eftir dag eda mutten i nudlum(utskyri sidar).

Eg aetla ekki ad segja neitt meria um tessa daga, tar sem eg og Jon eigum eftir ad setjast saman nidur og akveda hvad vid aetlum ad segja tar sem tetta er frekar mikid efni, en eg get gefid ykkur nokkrar visbendingar um hvad koma skal.

Vorum i fylgd med gudi (gogi) fyrstu 13 dagana, ohapp a hestbaki, Ger party, tonleikar, veidar, Flugufrelsarinn og Stal og Hnifur, Aiirak, irhum og fullt fleira.

Kvedja Siggi "Don Dog" eins og Mongolarnir kalla mig

Endar alheimsins.

2005-09-23T01:13:00.000-07:00

Endar alheimsins.

Vid vorum a leid ut af hostelinu okkar her i Ulaan Baator, Siggi, Jon og Jonny. Planid var ad kikja a ferdaskrifstofu og athuga med einhverskonar ferd til Goby eydimerkurinnar. Jonny opnar hurdina og uti sitja vinalegir strakar, bandarisku tviburarnir Frasier og Andrew. Teir eru ad leita ad ferdafelogum, rett eins og vid. Malid er ad vid hofdum ekki alveg somu hugmyndirnar um ferd, teir vildu nordur i afskekkt fjallatorp en vid vorum ad paela i Goby. En tegar vid hugsudum ut i tad ta attudum vid okkur a tvi ad tad vaeri minnsta malid ad gera hvoru tveggja. Tannig ad stadan er nakvaemlega tessi, 21 dags ferdalag um alla Mongoliu, leigjum jeppa med bilstjora, tulk og adstodarmann, sem mun adstoda okkur alla leidina.

Vid munum leggja af stad a Sunnudag nidur ad Goby, stoppa a leidinni og gista hja Hirdingjum i Gerum (Mongolsk hirdingjatjold). Tad eru engir vegir i tessu landi tannig ad vid ferdumst um a gomlum russneskum jeppa sem virkar vel a tessum slodum. Seinni helming ferdarinnar munum vid turfa ad rida i trja daga til ad komast ad svaedi sem kallast Darkhead Depression i nordur Mongoliu. Tar munum vid hitta folk sem er kallad Tsaatar, tad er mjog einangrad og sem daemi ma nefna ta koma adeins einn ferdalangur tangad a seinasta ari. A morgun verdur svo farid a svarta markadinn og keypt vetrarfot fyrir kuldann i Mongoliu, litlar gjafir til ad gefa folki i sveitunum og sitt litid af hverju sem gott gaeti verid ad hafa med ser i slikri aevintyrafor.

Af okkur er to ymislegt annad ad fretta, hlutir sem hafa nu tegar att ser stad, vid skulum vinda okkur i tad allra helsta. I Irkutsk hittum vid mikid af godu folki. Marvin og Tanya, tyskt par sem hefur ferdast um heiminn i meira en tvo ar, unnid baedi i Astraliu og a Nyja Sjalandi. Glenn, 38 ara breti sem er ad ferdast einn um Russland. Og Jonny audvitad sem aetlar nu med okkur i leidangur um Mongoliu. Vid vildum oll komast ad Baikal vatni, tannig ad vid forum oll saman i litid 1500 manna torp sem kallast Lystvianka. Tar gistum vid i litlu sibersku tre husi, forum i russneskt Banya (einhverskonar gufubad) og atum mikid af reyktum Omul, en Omull er fiskur sem finnst adeins i Baikalvatni.

Taer hetu Galena og Nastya, stelpurnar sem unnu a ferdaskrifstofunni. Taer voru gridarlega hressar og katar russneskar stelpur sem vildu allt fyrir okkur gera. Taer bjuggu i sama husi og vid. Allur hopurinn nadi gridarlega vel saman, vid heldum veislu hvert einasta kvold, spjolludum og fifludumst, tetta voru fullkomnir fjorir dagar. Jon synti ad sjalfsogdu i vatninu, tad a samkvaemt hjatrunni ad gefa honum 25 auka ar. Tad besta vid tennan hop var einfaldlega hvad allir nadu vel saman strax a fyrsta degi, hlutirnir voru bara natturulegir, engin syndarmennska, allt gat gerst og allt gerdist. Fyrirtaekid Sibirska "chocolate girls" vard til, Galena og Nastya fengu einkarett a "dansandi islendingnum", en taer vonast til ad geta notad hugmyndina i ferdageiranum vid vatnid. Tad er kannski erfitt ad utskyra tilfinninguna en til ad utskyra tetta a einhvern hatt ta var tetta, rett folk a rettum tima a rettum stad og med retta vidhorfid, er tad ekki fullkomid?

Lestin til Mongoliu var leidinleg a koflum en to ma segja ad stundum hafi birt til inna milli. Leidindin voru to adallega tau ad turfa ad bida a landamaerunum i einhverja 9 klukkutima, hanga i skitabae og rolta um. To er gaman ad segja fra tvi ad i lestinni hittum vid Enkhbold Tumur sem er raduneytisstjori i domsmalaraduneyti Mongoliu. I fyrstu var hann hress og ljufur politikus en tegar leid a ta vard hann erfidur og drukkinn Mongoli. Hann sagdi okkur to fra tvi ad hann vaeri vinur hans Gudna Agustssonar, hann hitti hann vist i opinberri heimsokn Gudna til Mongoliu a seinasta ari. Hann vildi koma tvi serstaklega a framfaeri vid Gudna sjalfan ad hann hefdi skemmt ser vel med honum, og hann vildi enn og aftur takka fyrir islenska Brennivinid sem Gudni faerdi honum.

I lestinni hittum vid lika nokkra Ira, Flago fra Argentinu og Lisu og Juliu fra Berlin. I klefa okkar attum vid langar samraedur um ymislegt sem tengist ferdalogum a fjarlaegar slodir. Okkur fannst sem vid vaerum komin a enda alheimsins, tad einkennilega var ad fyrir Flago, ta var landid okkar, Island, endi alheimsins. Svona getur tetta nu verid skritid, mismunandi vidhorf folks eftir tvi hvadan tad kemur. Eftir langa bid a landamaerunum logdum vid aftur af stad og allt gekk eins og i sogu. Nuna hofum vid rett einn og halfan solahring til ad undirbua tessa fraegdarfor okkar, vonandi naum vid ad gera allt.

Tad er otrulegt ad hitta folk eina minutuna, og ta naestu ertu buinn ad skipuleggja eitthvad sem hefdi adur fyrr adeins hljomad sem fjarstaedukenndur og bjanalegur draumur. Vid komnir alla leid fra einum enda alheimsins, a leid uti algjora ovissu med folki sem vid hittum fyrir 3 klukkutimum. Tad er hreint ut sagt otrulegt ad vera staddur her i Ulaan Baator tessa stundina. Ad vera staddur i Mongoliu, kominn fra einum enda tessa heims og yfir i hinn.

Komdu nu okkar kaera Mongolia, stigdu med okkur lettan dans, vid erum tilbunir.

Blaa augad

2005-09-18T20:29:00.000-07:00

Blaa augad

Eg nenni ekkert ad gera tetta flokid, er a internetkaffi i Irkutsk og a ekki mikinn tima eftir tannig ad tetta verdur stutt blogg svona adeins til ad lata vita af okkur.

Svo eg haldi afram tar sem fra var horfid ad ta forum vid daginn eftir sidustu bloggfaerslu til smabaejarins Irkutsk sem er ca 50 km fra Baikalvatni og gistum vid tar i tvaer naetur a litlu hosteli. Vid(eg) vorum komnir med sma leid a tvi ad lifa eins og Russar t.e.a.s ferdast um um Siberiu gistandi a hotelum og fylleri med heimamonnum oll kvold. Nu var komin timi til ad hitta adra ferdalanga.

Tegar komid var a hostelid i Irkutsk, ta hittum vid tar Israela ad nafni Gil og Breta ad nafni Paul teir voru a leid fra Asiu og til Russlands ofuga leid a vid okkur svo vid endudum i nokkud longu spjalli vid ta, skiptumst a sogum og upplysingum, bara tetta venjulega. Ja og fengum heimbod fra Gil i Tel Aviv. Tvi naest kynntumst vid tysku pari sem var a leidinni i litinn bae vid baikalvatn sem heitir Listvyanka og akvadum vid ad skella okkur i for med teim tar sem vid hofdum paelt mikid i tvi ad fara tangad og ekki skemmir fyrir ad fara tangad med fleirum.

Sidustu 3 naetur erum vid bunir ad gista i tessum litla bae tar sem oll hus eru ur timbri med gelltandi hund i hverjum gardi, reyktur fiksur a hverju gotuhorni og audvitad Banya.

Tvi midur en ta er timinn minn ad verda buinn, er a hradferd aftur til Listvyanka er i sma erindargjordum her i Irkutsk, en vid munum koma med almennilegt blogg i Ulaan Baator eftir nokkra daga, en vid munum fara tangad a morgun med nyja ferdafelaganum okkar honum Johnny fra London, en hann aetler ad ferdast med okkur i Mongolia og alla leid til Peking, frabaer gaur...

Gud blessi ykkur oll

Kvedja Siggi eda Boris eins og Russarnir kalla mig

POCCNA

2005-09-11T09:56:00.000-07:00

POCCNA

Loksins, loksins erum vid komnir inn i svortustu Siberiu. Novosibirsk, 2 milljona manna hofudborg tessa gridarlega stora landsvaedis. Eftir 24ja klukkstunda lestarferd ta endudum vid her, klukkan var 11.00 og vid vissum ekki neitt um tennan stad. Vid vissum ekkert um gistingu, tannig ad vid tekkudum hvort tad vaeri mogulegt ad gista a lestarstodinni. Og nuna erum vid ibuar i staerstu lestarstod Siberiu, sem hefur uppa ad bjoda bestu sturtur sem kostur er a. Ummmm taer eru svo godar ad tid gaetud aldrei ymindad ykkur.

Einhverntiman hefdum vid haldid ad her vaeri adeins ad finna frosna jord, mafiugangstera, siberiutigra a vappi um goturnar, illa drukkna og tunglynda russa i leit ad skjotfengnum groda ur vosum vestraenna ferdamanna. En, nei og aftur nei tad sem vid hofum kynnst ur tessum borgum, Ekaterinburg, Tobolsk og Novosibirsk er eitthvad allt annad og svo miklu miklu betra.

1. kafli. Leyniklubburinn og gjafirnar trjar.

Fyrsti dagurinn okkar i Sverdlovsk, tid tekkid borgina kannski undir nafninu Ekaterinburg, tad fer eftir tvi hvernig og hvada folk tu raedir vid, Sverdlovsk fyrir ta ihaldssomu en Ekaterinburg fyrir ta sem tra nytt Russland. Tessi dagur byrjadi rolega, internetkaffi, budarrap og i lokin atti ad taka klassiskt tafl a russnesku kaffishusi, rett eins og Grafarvogs-jorfa strakar gera a Goldinni a erfidum manudegi. Trir leikir, kaffihusid lokar og islensku strakarnir a leid heim.

"hey, you speak english" Jon Bjarki kallar a eftir tremur russneskum krokkum. Okkur til allrar hamingju ta tala tveir teirra ensku, stelpan skilur ekki neitt. Eftir sma rolt og skemmtilegar samraedur vid "war journalistann" Alex hofdum vid heyrt mjog ahugaverdar sogur. Alex var i Teteniju arid 2001, tar var hann skotinn trisvar sinnum, hann syndi okkur skotsarin sem hann kalladi gjafirnar trjar. Vid spurdum afhverju hann kalladi tetta gjafir, svarid var, "tetta vakti mig til lifsins, nuna fyrst veit eg hvad lifid er dyrmaett." Vid togdum, attum erfitt med ad koma upp ordi, vid tveir sem enga likamlega tjaningu tekkjum, med tessum manni sem leit a skot leyniskyttu sem skot fra gudi sjalfum, til tess ad vekja hann til lifsins.

Vid hittum vini teirra Alex, Shtyk og Anyu og raeddum vid ta um Island, tonlist og Russland dagsins i dag. Roman Abrahamovitch, teim likadi ekkert serlega vel vid hann en hey hvad er haegt ad gera, hann spiladi eftir reglum Russneska kerfisins. Alveg eins og kvotakerfid ta spila menn eftir reglum sem stjornvold setja, hvad sem okkur hinum finnst svo um rettlaeti tess kerfis, politik er skitur.

Eftir Sigurros, Sufjan Stevens, Rapture, Interpol og allt tad ta sagdi Mitja, "tetta er tonlist frelsisins" hann hafdi aldrei heyrt i Sufjan adur, hann fylltist einhverskonar frelsis tra, "Vid hofum ekki svona tonlist i Russlandi" Vid vorum alls ekki vissir hvort vid aettum ad trua honum. Russnesk stjornvold eru vist ekkert of hrifin af alternative tonlist, tannig er tad bara. Eftir tonlistar umraedur ta baud Mitja okkur ad koma med ser heim i Ural torpid sitt, vid aetludum ad reyna ef Jon kaemist a rettum tima til laeknis.

Alex, Shtyk og Anya foru med okkur a leyniklubbinn, vid vissum ekkert hvar hann var, vid forum i baksund i eitthvad skitahverfi og loks vorum vid komin med okkar nyju vinum. Tad tok Alex 20 minutna samraedur ad sannfaera eigandann um tad ad vid vaerum islenskir studentar i Russlandi, vandinn var sa ad eigandinn vildi enga utlendinga, en Alex reddadi tvi. Leyniklubburinn var ferskur, ekki ferskur eins og Prikid eda Kaffibarinn heldur ferskur eins og Palace, en vid komumst to i VIP herbergid og donsudum med vinum okkar og vinum teirra, Russland er surrealiskt. Vid hittum tau tvi midur ekki aftur, Jon turfti ad fara til laeknis og vid nadum ekki i tau i sima, vid tokkum teim to a tessari islensku heimasidu fyrir tad ad syna okkur inn i sina verold i Sverdlovsk.

2. kafli. Endurfundir.

Timon og Ursa hetu tau. Jon Bjarki hafdi hitt tau i St. Petursborg, gott folk a leid i Siberiuhradlestina. Klukkan er 16.00, Jon og Siggi svafu yfir sig enn og aftur, Jon vaknar, kallar, "Siggi, spitalinn" og vid leggjum af stad, reynum ad finna ferdalanga upplysingar svo ad Jon geti fundid spitala tar sem laeknirinn talar ensku. A skrifstofunni er Jon ad raeda vid upplysingafulltruann, hann skrifar a blad tad sem laeknirinn tarf ad heyra, a medan ta ser Siggi i skottid a einhverjum sem hann kannast vid. Jon segir loks, jaeja eigum vid ad koma okkur, spitalinn er ad loka, vid verdum ad fara tangad a morgun. Siggi er ekki alveg viss en hann bidur Jon um ad bida, "eg held ad vinur tinn fra Sloveniu, sa sem tu hittir i St. Petursborg se herna."

Jon hlaer, hvada vitleysa, tad getur ekki verid. En tid lasud titilinn, otarfi ad lengja faersuna, Timon og Ursa fra Sloveniu, voru maett a svaedid, a sama tima og a sama stad. Fagnadarfundir, gaman ad hitta gott folk aftur. Il Natno, pizzastadur sem faer eldsmidjuna til ad vokna. Islendingarnir tveir og Sloveniu vinirnir okkar fa ser pizzu, lasagna og bjor. Sogur flakka a milli, Vid segjum, "you know Iceland is a really expensive country", tau segja, "We know that you have been in Slovenia, but if you come back, call us". Tid vitid, samraedur um allt og ekkert, tad var svo gott. Mikid hlegid, taegilegt. Ursa, stelpan fra Sloveniu vildi sja okkur dansa, "Slovenskir strakar dansa ekki" vid, miklar dansmaskinur, forum a klubb med teim og donsum ur okkur vitid, Ursa var agndofa yfir gridarlegum danshaefileikum islendinganna, hvad getum vid sagt?

3. kafli. Tatar Hofdingjar.

200 skref, i hverju einasta skrefi hugsara um lif eda dauda, tetta er Tobolsk. Baer sem samkvaemt opinberum tolum, telur yfir 100.000 manns en samkvaemt islenskum likindareikningi telur ekki meira en 700 manns. Strakarnir maeta i tennan skritna bae klukkan 08.00, finna ser Hotel sem kostar adeins of mikla peninga en tad er allt i lagi, ein nott i tessum bae og svo fara teir. Vid skulum fa okkur morgunmat, tad reynist erfitt ad raeda vid tjoninn, hann skilur ekki stakt ord, vid treystum tvi ad hann faeri okkur eitthvad ferskt i morgun sarid. Vid verdum sarir, vid fengum sjavararettar hladbord ad haetti Russans, vid erum ekkert of miklir fiskisupu kallar tannig ad maltidin er vonbrigdi. Vid etum to, tad sem okkur bydst.

Seinni part dags eftir godan lur ta erum vid stadradnir i tvi ad finna almennilegan matsolustad, to svo ad gamla Lonely planet bokin segji ad slika stadi se ekki ad finna i Tobolsk. Vid roltum um gamlan bae Tobolsk, tar sem oll hus er gomul timburhus sem eru ad hruni komin. I leit okkar ad aeskilegum mat rekumst vid a mann ad nafni Rinad, hann var frekar fullur med tveggja litra flosku af bjor i hendinni, vid efumst, en i augum tessa manns sjaum vid einhvern glampa af von.

Bank bank bank, eins og verid se ad gefa merki, okkur bregdur, hun kemur til dyra, liklega var hun hissa, hvad eru tessir okunnugu menn ad gera herna, vid vorum ekki vissir, hversvegna vorum vid komnir inn i tetta hus? Vid toludum ensku, sogdum ad vid vaerum fra Islandi, hun Alfia gladdist, baud okkur inn og sagdi okkur ad madurinn hennar vaeri svoldid fullur.
Eftir te drykkju, matarbod og miklar samraedur vid hana Alfiu enskukennara, ta krofdust tau tess ad fylgja okkur aftur til Hotelsins. Tar sem tau toldu tad ekki vera ohaett fyrir okunnuga islendinga ad ganga um troppur daudans (saensku troppurnar?) ad kvoldi til. Tau fylgdu okkur, vid raeddum um lifid og tilveruna, eins og okkur einum er lagid. En tid vitid aldrei hvad tad var erfitt ad kvedja svo yndislegt folk, sem hafdi bodid okkur heim til sin, faett okkur og naerri tvi klaett, bodid okkur gistingu og allt sem tad hafdi, tratt fyrir fataekt sina. Vid kvedjum hofdingjana i Tobolsk med soknudi, ast og gridarlegu takklaeti.

4. kafli. Lestarslysid.

Nei roleg, vid erum ekki ad tala um venjulegt lestarslys, bara sma slys a milli menningarheima. Okei, tad ad ferdast i Platzcharty a sina kosti og galla. Kostirnir eru vissulega teir ad tu kynnist ferskum russum sem vilja kynnast ter og tinum bakgrunni, tad er einnig mikill kostur vid Platzcharty ad midinn er helmingi odyrari. Gallinn er smavaegilegur en getur to ordid erfidari en tu bjost i fyrstu vid.

Max(Malu), sa fyrsti sem vid kynntumst i lestinni aftur til Sverdlovsk. Ad leita ad kojunumeri, finna engan sem vill hjalpa og svo kemur Max. Max var greinilega buinn ad fa ser nokkra bjora um nottina, en var svo hjalpsamur ad hann vildi akafur reyna allt til ad hjalpa okkur, tratt fyrir litla ensku kunnattu. Eftir sma samraedur vid Max tar sem Jon nadi ad skylja sogu hans ta komst hann ad tvi ad Max var hermadur, Max hafdi barist i Tetjeniu og hann bar tvo skotsar tess til vitnis. Tratt fyrir ta erfidleika sem hann hafdi gengid i gegnum ta vildi hann bera einhverskonar verndarvaeng yfir okkur.

"Bad boys" Teir sogdu okkur ad drifa okkur yfir i naesta lestarvagn, vid skildum ekki upp ne nidur, Max! eg skil tig ekki! hann talar russnesku og reynir ad nota hendur og likama, vid skiljum ekki. A akvednum timapunkti dregur hann okkur yfir i naesta vagn, hvad er ad gerast? Vid erum staddir i klefa med lestarvordunum, taer vara okkur vid monnum sem eru i okkar vagni. Vid attum okkur, vagninn sem vid erum i er fullur af ofbeldisfullum hermonnum sem aetla ad gera okkur eitthvad illt, vid vitum ekki hvad og afhverju en okkur er sagt ad taka farangurinn og allt dotid okkur yfir i naesta vagn. Naestu tolf klukkustundir eru mjog skritnar. Vid erum laestir inni i tveggja manna klefa, Jon Bjarki les soguna af Pi, Siggi les 11 minutur, af og til spyrja teir hvorn annan, hvad er ad gerast og afhverju?

5. kafli. No problema.

Sverdlovsk, ahhhh, god borg, eins og ad vera komin til gomlu godu Reykjavik, vid tekkjum tig a vissan hatt, gamla Sverdlovsk.

-Negla farangri i geymslu.

- Kaupa bjor.

- Finna mat.

- Finna folk.

Vid erum staddir a kjuklingastad i Sverdlovsk, Burkus a ad kaupa trja bita, einhvernveginn naer hann ad kludra tvi, hann kaupir trjar maltidir sem eru 6 bjorar, 15 bitar og 3 storir franskar, allt saman undir 800 isk. A medan kjuklingarnir voru ad steikjast ta hittum vid Locha, 27 ara godur gaur, rafmagnsaguru i Sverdlovsk. Vid bordum saman, veisluna sem Burkurinn pantadi ovart og eftir maltidina ta kynntumst vid "CTU guy" gaur sem er ad berjast vid hrydjuverkamenn i Russlandi. Hann gaf okkur nafnspjaldid sitt og tjadi okkur ad ef vid vaerum i vandraedum ta aettum vid ad sina spjaldid hans. Vid sogdum honum fra vandraedum okkar i lestinni, hann aetladi ad renna tvi i gegnum kerfid, tvi russar vilja ekki ad ferdamenn lenndi i vandraedum utaf slikum gaurum.

Vid forum med Locha a Klubbinn, tad var venjulegt Russneskt Trans, Techno, einhverskonar bla bla party. Jon Bjarki for uppa svid og tok tatt i tannstongla leiknum. Tekar stjornandinn spurdi hann ad einhverju ta svaradi hann bara " Islandia" og Russarnir fognudu gifurlega, Island er vinsaelt her i Russlandi. Daginn eftir forum vid a lestarstodina, Locha hjalpadi okkur ad kaupa mida, og vid logdum af stad i solahringsferd til Novovibirsk. Nuna erum vid a Internet club her i midri Siberiu eins og adur sagdi, tessi borg virdist vera annsi nutimaleg, tannig ad ef tid vitid ekkert um Siberiu ta skulid til bara hafa hljott eda kynnast henni af eigin raun - Siberia er nefnilega annsi fersk.

Tad er eins gott ad tid hafid lesid tessa longu grein okkar, tar sem hun tok okkur 3 og halfan tima. Ef tu sa sem ert ad lesa nuna hefur ekki lesid alla faersluna ta mattu eta tad sem uti fris i nordur Siberiu, og vid erum ad segja ter, Nordur Siberia er bara Tundra, tar sem skiturinn fris adur en hann kemur ut ur ter. Das vidanija.

p.s. Siggi og Jon Bjarki oska Toru og Danna innilega til hamingju med skirnina, audvitad var leidinlegt fyrir brodurinn ad vera ekki vidstaddur, en svona geta draumarnir dregid mann i burtu fra teim sem manni tykir vaenst um. Eg Jon Bjarki gledst med ykkur hedan fra Siberiu, takk fyrir ad senda mer skilabod, mer tykir vaent um tad. Manudirnir munu lida, jordin mun fara sinn hring, a endanum ta kem eg aftur med Sigga i eftirdragi (gomlu ferdalangarnir), vid komum aftur, hittum tig systur mina, Daniel meistara, Elisabetu fraenku og Arnor Eli nyskirdan fraenda minn, Gumma menntor, vid hittumst oll a ny, breytt og betra folk, biblian og allt tad, tid vitid hvad eg meina.......

Ekaterinburg eda Sverdlovsk?

2005-09-04T07:24:00.000-07:00

Ekaterinburg eda Sverdlovsk?

Hvad skal segja um Moskvu? Hun er stor, gifurlega stor, og tar er mikid af folki, mjog mikid af folki. Kannski stundum naestum of mikid af folki fyrir strakana fra litla klakanum i nordri. I nedanjardarlestunum var stundum bara ekki haegt ad hreyfa sig fyrir folki, og tad getur bara verid annsi hreint pirrandi. En ef vid snuum okkur ad minna pirrandi hlutum ta var rauda torgid mognud upplifun, ad standa tar og virda fyrir ser Kremlar murana og St. Basil kirkjuna er eitthvad sem tu kaupir ekki ut i bud, onei! Vid vorum 3 heila daga i Moskvu og a teim tima ta tokum vid batsferd um Moskvu ana, kiktum a sofn og svona reyndum ad upplifa borgina eilitid.

Platzckarty eda Coupe? Tad er spurning sem tu verdur ad svara adur en tu kaupir ter lestarmida. Munurinn er sa ad ef tu kaupir ter Platzckarty klefa i lestunum ta gistiru i eins konar dormi, tu ert ekki i lokudum klefa heldur bara i koju i opnum vagni med hinum Russunum. I Coupe ta ertu hins vegar i 4 manna lokudum klefa og hefur einhverskonar "privacy". Platzcarty er odyrari tannig ad eg og Siggi vorum i tannig kojum fra Sankti til Moskvu. Vid bjuggumst vid einhverju verulega slaemu, tvi ad vinkonur okkar fra Khazakstan sem voru med okkur a Hosteli toludu um ad taer hefdu viljad drepa sig i lestinni.

Vid vildum hins vegar alls ekki drepa okkur tvi ad a moti okkur gisti joga kennari sem var ofur rolegur og godur madur. Hann bjo um kojuna okkar og kalladi Jon Bjarka "my lord". Svo reyndum vid ad gera okkur skiljanlega og hann sagdi okkur fra joga radstefnu i Russlandi sem hann vaeri ad fara a, hann bad okkur um ad koma med ser. Vid hugsudum malid en saum okkur ekki faert ad breyta lestarmidunum til Ekaterinburg.

Vid logdum af stad fra Moskvu klukkan 23.29 ad stadartima. Vid hofdum keypt okkur Coupe mida fyrir tessa ferd tar sem ad hun aetti eftir ad taka 26 tima. Tegar vid komum i klefann ta gerdum vid okkur grein fyrir tvi ad ferdafelagar okkur vaeru tvo midaldra hjon. Vid toldum audvitad ad vid vaerum daudadaemdir med teim naestu 26 klukkustundirnar tannig ad vid satum baara uppi i kojunum okkur og hvisludumst a.

Tad leid to ekki a longu tar til tau budu okkur ad setjast nidur, budu okkur uppa kaffi og braud og upphofust miklar samraedur. Tau hjon toku eftir tvi ad jon Bjarki var eitthvad ad baxa vid eyrad a ser, vegna eyrnabolgunar. Hvad haldidi ad tau hafi bodid honum til ad laekna hann? Juju, tad sama og vanalega, vodki og aftur vodki, tad er tad eina sem dugar. Vid reyndum ad raeda malin sem reyndist vissulega frekar hart tar sem ad tau skyldu litid i ensku og vid litid i russnseku. En tratt fyrir tungumalaorduleika ta syndum vid teim ferdaleid okkar a kortinu okkar, og tau syndu okkur myndir af fjolskyldu sinni. Lestarferdin tok sinn tima eins og adur sagdi, vid lasum baekur, svafum og virtum fyrir okkur endalausa skoga tjota fram hja. Ferd okkar inn i Siberiu var hafin!

I dag erum vid i Ekaterinburg, staerstu borginni vid Uralfjollin. Heimamenn kalla hana Sverdlovsk, a lestarmidunum stendur Sverdlovsk, en opinberlega heitir hun Ekaterinburg. tad er otrulegt med Russana, teir virdast breyta nofnum a borgum og gotum annsi oft en tratt fyrir opinberlegar breytingar ta breytist fatt. Tess vegna getur verid annsi erfitt fyrir utlending sem er a leid til Ekaterinburg ad gera sig skiljanlegan, vegna tess ad faestir Russar tekkja borgina undir tvi nafni. Tannig er tessu hattad med gotuheiti og ymislegt annad i tessu landi. Timinn er lika atridi sem getur reynst erfitt ad atta sig a tegar madur ferdast tessa leid, stundum er midad vid moskvu tima og stundum er midad vid stadar tima tannig ad tad getur borgad sig ad hafa tad allt a hreinu.

Vardandi tonlistina sem Steintor var ad bidja um ta er Siggi adalega ad hlusta a: Blonde Redhead, Joanna Newsom, Danielson Family og Sigur Ros yfir lestrinum. Jon Bjarki er ad hlusta a Tchaicovsky, Prokofiev og Stravinsky.

A morgun munum vid leita leida til ad komast upp i sveitir Ural fjalla, spilltar storborgir heilla okkur ekki lengur. Fallegar byggingar og merkileg sofn heyra adeins fortidinni til, en i dag er ekkert sem skiptir mali annad en nuid.

Vid kvedjum fra rotum Uralfjalla, gud blessi ykkur oll i lifsins leik.
Jon Bjarki og Sigurdur kvedja.

Neo anarkismi.

2005-08-29T07:06:00.000-07:00

Neo anarkismi.

Spanverjinn sem hefur verid med okkur a herbergi seinustu tvaer naetur hefur vakid athygli okkar. Hann er 26 ara, a leid i arkitekta nam eftir ferdalagid sitt. Hann hefur greinilega paelt mikid og ferdast ut um allt, og tessvegna hefur verid afar gaman ad hlusta a hann. Eftir umraedur um hitt og tetta ta raeddum vid framtidarplon og hvad vaeri snidugt ad gera vid lif sitt. Spanverjinn nefndi kvikmyndirnar American Beauty og Fight Club sem daemi, tar sjaum vid god daemi um menn sem hofdu gert hvad sem teir gatu til ad odlast frama i starfi. Stadreyndin virdist vera su ad tegar vid naum virdingunni og abyrgdinni sem vid leitudumst alltaf eftir ta var tad alls ekki tess virdi. Hann vildi ta meina tad ad tad vaeri kannski bara best ad vinna 8 tima a Mc donalds a dag og leika ser eftir tad, gefa skit i lifsgaedakapphlaupid og vera laus vid alla abyrgd i vinnu, laus vid allar ahyggjur. Paelingin er su ad lata ekki vinnuna eta personuleikann upp, lata vinnuna ekki eiga of mikid i ter sjalfum. tetta er ahugaverd paeling allavega, paelid i henni. Spanverjinn var afar merkilegur madur sem var fullurn af visku og gullmolum.

I gaer hittum vid loksins Petur. Hann er islendingur sem hefur buid her i St. Petursborg nuna i 10 ar. Fyrir ta sem tekkja til ta er hann pabbi Solveigar, flugkonu og aevintyra manneskju med meiru. Hann keyrdi med okkur ut um alla borg, syndi okkur allt tad sem vid attum eftir ad sja og sagdi okkur tad sem skipti mali vardandi borgina. Tad var verulega gaman ad fa hans perspective, heyra allar sogurnar og sja svona margt. Vid forum a minningar stad tar sem 900 daga umsatrinu um Leningrad i seinni heimstyrjoldinni er minnst, tad var mjog sterkt. Forum lika til Peterhoff sem er risastor gardur med fallegum kastala sem var byggdur i teim tilgangi ad vera fallegri en Versalir. Eftir tetta og meira ta skelltum vid okkur a Svanavatnid eftir Tchaikovsky i Mikhilovsky leikhusinu, tad var gridarlega magnad. Vid tokkum Petri aftur fyrir allt saman.

Nuna fer veru okkar her i Sankti ad ljuka. Tessi borg hefur verid gluggi okkar ad Russlandi, vid hofum kynnst orlitlum hluta af tessari borg og folkinu sem byr her. Vid vitum to ad til tess ad kynnast hinu sanna Russlandi ta turfum vid ad komast hedan og inn i landid. I kvold munum vid leggja af stad til Moskvu, staerstu borgar evropu, en tar bua um 12 milljonir ibua. Tadan munum vid fara til Ekateringburg eda Katrinarborgar. Tadan munum vid svo reyna ad komast i minni torp og baei til ad sja lif hins typiska Russa, ef hann er ta til.

I tessum toludu er Siggi ad daela myndum inn a heimasiduna tannig ad tad aetti ad vera haegt ad skoda tad allt saman rett bradum. Njotidi alls tess sem gud hefur gefid ykkur og veridi blessud. Jon Bjarki Magnusson kvedur fra St. petursborg, Russlandi.

2005-08-27T09:02:00.000-07:00

Sankti Petursborg.

Hefdi getad hafid tessa faerslu a meiri ferskleika en tar sem Siggi ser um ferskleikann i dag ta verd eg ekki ferskur. Hefjum faerslu a tvi ad lata vita af okkur, okkur lidur vel. Eg a 20 minutur eftir af internetinu a tessu kaffi, tannig ad her kemur hradsuda af Russlandi eins og vid hofum kynnst tvi. Vid tokum 8 tima rutu fra Tallin til Sankti, landamaerin toku einhvern 1 og 1/2 tima sem er abyggilega bara svona normal. tegar komid var yfir til Russlands ta var kannski mesta breytingin su ad flestir bilarnir i torpunum voru illa farnar gamlar lodur. I baejunum sem vid tutum i gegnum matti oft sja heilu tyrpingarnar af tessum gomlu klassisku sovetblokkum sem voru byggdar til ad endast i 20 ar en hanga ennta upprettar 40 arum sidar.

Allt i einu stoppar rutan og toskunum er hent ut a gangstettina. Herna var hun ta, vid vorum komnir til St. Petursborgar, en vid vorum alls ekki vissir um ad vid vaerum i rettri borg. A lestarstodinni taladi enginn ensku, leigubilstjorarnir skildu ekki stagt ord en konan i einni af sjoppunum kunni ad segja yes. Hvar erum vid eiginlega lenntir, tokum okkur svo saman i andlitinu og redumst i tad ad tala vid einn af leigubilstjorunum, hann skildi ekkert enda ekki vid tvi ad buast. Tad var svo ekki fyrr en eg, Jon Bjarki reyndi fyrir mer a fingramali ad hlutirnir foru ad gerast, eftir einn hring og punkt i midjuna attadi sa gamli sig a tvi ad vid vaerum a leid i midbaeinn, Nevskij Prospect! Og vid logdum af stad.

Fyrstu kynni af Nevskij Prospect voru hreint ut sagt annsi fersk. Gatan er tungamidja alls her i borginni. Tonslistarmenn ad spila her og tar og mikid um gotusolu og annad slikt. Her er naestum allt opid allan solahringinn, netkaffi, bokabudir, barir, matsolustadir, eg held bara allt. En semsagt svo eg klari tetta ta forum vid a internet kaffid og fundum adressuna a Hostelinu sem vid gistum a, tokum svo metroid tangad. Og talandi um metroid herna ta er tetta dypsta nedanjardar lestarkerfi i heimi og tad er sko ekkert sma djupt.

Hostelid er fint, vid borgum ekki mikid fyrir nottinu og hofum deilt herbergi med 6 ukrainskum sjomonnum. teir eru gridarlegir hofdingjar og hafa bodid okkur uppa kvoldmat og svo gafu teir okkur ukrainska supu i hadegismat. Eg hef verid svoldid veikur undanfarid, med sma kvef og tad er ekki ad spyrja ad tvi, ukrainumennirnir teir kunna sko rad vid tvi, vodki, dry vodki er allra meina bot, og eg bara vard ad hlyda radum teirra. Eg er ekki fra tvi ad tad hafi virkad. Fengum russneskan vin sjoaranna til ad hjalpa okkur ad kaupa mida til Moskvu og til Ekaterinburg, hann reddadi okkur odyrum midum, sem er mjog gott.

Hofum verid i Vetrarhollinni i dag, endalaust af malverkum og dotarii tar, skrifum meira tegar vid setjum myndir inn, en tad verdur vonandi adur en vid forum til Moskvu.

Gud blessi ykkur lombin min, og megidi eiga gaefusaman dag.

Mormónar

2005-08-27T08:32:00.000-07:00

Tilvitnun hefst
"Og vér tölum um Krist, vér fögnum í Kristi, vér prédikum um Krist, vér spáum um Krist og vér færum spádóma vora í letur, svo að börn vor viti, til hvaða uppsprettu þau mega leita til fyrirgefningar synda sinna" Mormónsbók, 2. Nefí 25:26

Thetta er tilvitnun úr hinni miklu bók Mormóna. Thid veltid thvi eflaust fyrir ykkur afhverju their Siggi og Jón eru farnir ad vitna í bók thessa. En stadan er sú ad thegar their voru í gistingu hjá theim Thóru og Danna í Danmorku ad thá komu tvaer stelpur í heimsókn, thaer voru frá kirkju Jesú Krists og voru thaer komnar til ad opna augu theirra fyrir bodskapi Mormóna.

Í fyrstu voru strákarnir eitthvad tregir vid ad hlusta á thaer thar sem hvorugur theirra var eitthvad trúadur fyrir th.e.a.s. trúa á gud eins og hann kemur fram í biblíunni. Thó vildu their gefa thessum ungu domum sma sens thar sem thaer hofdu flogid hálfan hnottinn til ad fraeda thessa ungu drengi.

Strakarnir sátu tharna í stofunni japplandi á melónubáti og hlustudu undrandi á frásogn sister Hoover, thar sem hun lysti fyrir theim hvernig gud hadi sent thjón sinn nidur til jardar til ad koma a réttri trú, tar sem heimurinn hefdi fyrir longu tvístrast í hin fjolmorgu trúarbrogd sem vid thekkjum í dag. Gud fol thetta verk í hondum á manni er hét Joseph Smith, en hann skrifadi mormónabókina og kom thessari trú af stad.
En nóg um thad ef thid viljid lesa meira um trúna farid thá á thessa sídu http://www.kirkjajesukrists.is

Thvi naest var fardid ad tala um ferdalag strákanna, en thad var í theim samraedum thar sem ferdalag strákanna átti eftir ad snar breitast. Sister Hoover segir vid strákanna ad hún sjái thad a theim ad their séu týndir og ad their eigi erfitt med ad finna sig í lífinu og thvi séu their á thessu ferdalagi. En ef their myndu breyta plani sínu og fara í trúbodastarf ad thá myndu their ef til vill finna sjálfa sig og trúnna í leidinni.

Strákarnir litu á hvorn annan og sogdu afhverju ekki, thvi naest gaf sister Hoover strákunum mormónabókina og bad fyrir theim og bad gud um ad vernda thá í leit sinni um heiminn.
Thetta var thridji dagurinn í ferdalagi strákanna og var thetta sa dagur sem ef til vill breytti theim hvad mest. Sister Hoover hafdi ekki adeins tekist ad fa tha til ad leita ad gudi og um leid kynna hann fyrir odrum heldur tha tokst henni einnig ad gera Jon yfir sig astfangna af ser.

Ferdaplanid hja strakunum hefur thvi nu breyst thar sem their munu nu ferdast i leit sinni ad trúnni og breida ut bodskap mormóna og mun ferdinni vera heitid um Russland, Siberiu, Asia, Sudur Amerika og thadan upp til Bandarikjanna thar sem Jon Bjarki mun enda ferdalag sitt i Houston Texas thar sem hann mun setjast ad i mormonasamfelaginu thar og mun hann stofna fjolskyldu med sister Hoover og munu thau reyna ad eignast 5 born. Aftur a moti ad tha mun Siggi fara afram upp USA og enda i New York og fljuga thadan heim thar sem hann mun ganga í kirkju Jesu Krists.

Gud blessi okkur oll...

Beware of Russia!

2005-08-23T09:04:00.000-07:00

Beware of Russia!

I Danmorku hofdum vid felagarnir tad edal gott a medal Toru systur hans Jons og fjolskyldu i Horsens. Tar leid manni alveg eins og heima vagne tess ad helmingur ibuanna var islenskur, tegar vid pontudum pitsu ta kunni afgreidslu daman islensku! Tetta er svona litill danskur skolabaer og stemmingin er eftir tvi, taegileg. I Horsens raeddum vid hin ymsu mal til ytrustu hlitar, komumst ad tilgangi margra hluta en skemmtilegastar voru to truarumraedurnar, tar voru to ekki allir sammala. Tora og Jon rokraeddu ad sjalfsofdu eins og teim einum er lagid, hressleikinn tar i fyrirrumi.

Vid kiktum svo til John i Arosum i tvo daga eins og fyrr hefur komid fram. John hofdingi eins og honum einum er lagid gerdi tessa svona rosalegu borgara, Siggi hafdi smakkad ta adur en Jon ekki. Tad er audvitad ekki ad spyrja ad tvi Jon feiti etur a sig gat og getur ekki hreyft sig allt kvoldid, rosalegur belgur sem hann er ordinn.

En ta skulum vid einhenda okkur i adra salma. Ferdafelagid Tvisturinn tok drastiska akvordun a fimmtudaginn sidasta. I stad tess ad hukka ser far upp Svitjod, vada svo tvert yfir til Finnlands til tess eins ad komast yfir til Sankti petursborgar ta gerdum vid svoldid annad...... Vid keyptum okkur alveg gridarlega odyran flugmida beinustu leid til Tallinn i Eistlandi a adeins 5000 kronur islenskar. Herna erum vid nu staddir eftir eins dags dvol og okkur likar agaetlega, tetta er hin finasta borg. Hedan forum vid svo i fyrramalid til Sankti med rutu, lenndum i russneskum landamaeravordum og ollu tvi.

Tess ma til gamans geta ad vid attum i samraedum vid tvo heimamenn herna i gaer. Vid raeddum vid ta hin ymsu mal. Jon akvedur ad taka klisjuna a ta og segir beint ut, you know Iceland was the first country that recogniced Estonia, teir segja ta eftir sma bid, we dont give a fock about indipendence, we are russians. Vid hlogum med teim, alltaf sami humorinn i okkur, eda bara sama gamla heimskan. Tad kom i ljos ad tetta voru Russneskir strakar sem voru faeddir i Eistlandi, hafa hvorki Russneskt ne Eistneskt vegabref. Tegar vid sogdum teim fra ferdaplani okkar, ta sjaum vid ad teir brostu, svo segir annar, you know Siberia, people go there but few come back. Vid hlogum kurteisislegu brosi en innst inni ta titrudu taugar okkar i takt.

Eftir tetta storskemmtilega samtal ta skelltum vid okkur a irskan pobb herna i baenum. Vid vonudumst eftir tvi ad hitta kannski einhverja og spjalla adeins adur en vid faerum i bolid. Tegar vid erum rett sestir ta koma tarna inn 5 frakkar og tveir finnar. Vid byrjudum ad spjalla vid ta um islenska tonlist og allt tad sem folk spjallar um tegar tad spjallar eda tid vitid. Finnarnir eru ahugasamir um ferd okkar til Siberiu, vegna tess ad annar teirra hafdi farid tessa leid adur en hinn hafdi verid ad plana hana i 5 ar. Teir gafu okkur svipada sogu og Russarnir en adeins vaegari.

Jaeja nu likur tessari faerslu, vonandi njotidi vel. Megi gud blessa ta sem lesa, og hina lika.

Romfest

2005-08-18T17:05:00.000-07:00

Romfest

Jæja tha erum vid komnir til gomlu Århusa. O hvad Årosarnir eru godir. Vid erum her hja John fraenda sem dro okkur i alvoru danska grillfeste, thar sem eg og Burkus thurftum ad tala donsku alla timann. Audvitad vorum vid eins og innfluttir Danir, vid slogum i gegn, tha serstaklega Burkus med 5 Øre brandarana "i would like to talk to the cocks about balls!!!!" Jon Burkus, he's one of a kind.

Thad ad vera i Århusum eins ad vera heima i Reykjavik. Thessi borg hun er mjog stor en a sama tima er hun smaborgaraleg. Eg er ad koma herna eftir tveggja ara fjarveru og thad vekur upp godar minningar. Vid hekkjum badir thessa borg vel og thad er gaman ad vera i Århus.
Goda Nott, vid erum farnir..........

Ágætis byrjun

2005-08-16T10:42:00.000-07:00

Ágætis byrjun

Jæja þá erum við komnir til Danmerkur sem er fyrsti áfangastaðurinn.
Við lenntum um hálf níu leytið í gær og það fyrsta sem við gerðum var að læsa töskur okkar inni á lestarstöðinni svo við gætum skoðað okkur um án þess að þurfa að bera þær um allt. Á lestarstöðinni kynntumst við gaur frá Los Angeles sem heitir Brian, við buðum honum að koma með okkur á fyllerí þar sem hann var að bíða eftir lest sem hann var að fara að taka um morguninn og þar sem við höfðum enga gistingu að þá þurftum við að eyða tímanum á flakki um borgina.
Því fórum við á stað um 10 leytið og rölltum niður í bæ í leit að einhverju ævintýri með nýja vini okkar Brian. Við vorum ekki lengi að finna tvo Íslendinga sem maður kannaðist við og fórum við með þeim í einhvern "almenningsgarð" þar sem fullt af fólki sat saman í hring í kringum bál og sötraði á bjór. Þegar við vorum sestir niður þar þá tekur Brian vinur okkar fram ferða DVD spilara og byrjar að spila fyrir okkur íslenska tónlist sem hann sagðist hlusta mikið á og auðvitað fengum við að heyra fagra tóna Sigur Rósar og auðvitað vakti það mikla ánægju hjá okkur og byrjuðu langar og miklar samræður á milli okkar um tónlist og þá aðallega íslenska. Það vildi þó svo skemmtilega til að ég var með i-podinn á mér og gat ég því kynnt honum fyrir heilan helling af íslenskri tónlist. Því má segja að Mugison og Bang Gang séu að fara að selja eina fleiri plötu.
Við þennan bálköst kynntumst við einnig finnskum gaur sem er að hjóla frá Finnlandi til Þýskalands, það var leiðinlegt að tala við hann þar sem hann var hrikalegur í ensku og sletti því bara endarlaust af finnskum orðum inn á milli.
Eftir það rölltum við bara um alla kaupmannahöfn og enduðum um á lestarstöðinni um 4 leytið þar sem við lögðumst á bekki og sváfum til sex um morguninn eða þar til ég vaknaði og rauk af stað til að kaupa lestarmiða til Horsens.
Núna erum við komnir til Horsens til Danna og Þóru systir hans Jóns Bjarka og var vel tekið á móti okkur hér og munum við vera hér fram á fimmtudag og fara þaðan til Aarhus.
Hér er svo linkur á fyrstu myndirnar okkar, ekki margar en þó einhverjar.

Partý!

2005-08-05T07:28:00.000-07:00

Tíminn silast áfram.

Jæja þá er komið að loka partýinu, en það verður haldið í kvöld. Þetta nálgast allt saman, við erum báðir búnir að fara í næstum allar sprautur, Siggi á eina eftir og báðir eigum við eftir eitt glas af Kóleru drykknum sem bragðast ekkert of vel. En svona er þetta, tíminn líður á sínum ógnarjafna hraða og það er þessvegna lítið annað að gera en að skemmta sér svakalega vel með vinum og velunnurum í kvöld. Að hugsa sér að það séu aðeins 10 dagar í þetta, maginn tekur kippi við tilhugsunina.

Það má einnig minnast á rússana en þeir virðast vera afar erfiðir í öllu því sem tengist skrifræði og pappírs vinnu. Við erum loksins búnir að fá visa support letter frá St. Pétursborg en það er nauðsynlegt til þess að maður fái landvistareyfi. Siggi er búinn að senda fax fram og til baka á Hostel í borginni og á endanum náðist það. Ég fór svo áðan klukkan 11:50 niður á ræðismanna skrifstofu en var sendur aftur heim þar sem að tölvan þarna slekkur á sér nákvæmlega 12:00 og þessvegna var ekki hægt að taka við pappírunum, verðum að skutlast með þetta á mánudag og borga aukalega fyrir flýti meðferð. Þessir rússar, hvernig verður svo að díla við þá í Síberíu, ó hvað það verður gaman.

2005-07-21T10:49:00.000-07:00

Fyrir þá sem ekkert vita um strákana.

Þá heita þeir Jón og Siggi og eru á leið í langt ferðalag þann 15. ágúst. Þeir hafa smá reynslu af bakpoka brannsanum en þeir ferðuðust einmitt um austur-evrópu sumarið 2003 með jörfabræðrunum Hafsteini og Steinþóri. Sú ferð kveikti einhvern neista í hjörtum okkar, það var einhver ólýsanleg tilfinning sem maður fann, segir Jón og Siggi dæsir. Jón heldur áfram og reynir að lýsa neistanum sem hann fann að kviknaði innra með honum fyrir tveim árum, það var eitthvað svo rosalega magnað við þetta mikla frelsi, það að vakna á hverjum morgni og spurja sig í hvaða landi verð ég á morgun, verð ég hér eða þar?

Við heyrum að Siggi dæsir aftur og vill aðeins fá að leiðrétta félaga sinn sem virðist vera búinn að tapa sér svolítið í rómantískum hugsunum um líf ferðalangsins. Það er alls engin dans á rósum að eiga engan samastað, að þurfa að redda sér gistingu hvert einasta kvöld, finna sér eitthvað ætilegt að borða og svo framvegis, þetta tekur á. Siggi heldur áfram, en þrátt fyrir erfiðar nætur, vondar lestarferðir og matareitranir með ófyrirsjánlegum afleiðingum fyrir líkama og sál, þá eru það oft mestu erfiðleikarnir sem verða minnistæðastir. Ég tek þó undir með honum Jóni að vissulega er maður að leita eftir þessari góðu tilfinningu sem felst í því að flakka um heiminn. Fyrir tveimur árum tókum má segja að við höfum tekið stutt demó en núna verður þetta upp á líf of dauða eins og Lollan myndi segja, segir Siggi og brosir glettnislega.

Sumir spyrja spurninga eins og hversu lengi ætla þeir að vera? Strákarnir virðast ekki hafa eina einustu hugmynd um það hvenær þeir komi til baka enda finnst þeim það vera aukaatriði. Við ætlum okkur ekkert að vera að velta okkur upp úr tímanum enda er hann afstæður segir Jón spekingslegur á svip, en Siggi hristir hausinn fer að hlæja þar til Jón þagnar skömmustulega. Þetta er allt spurning um það hvernig okkur tekst til, segir Siggi og virðist sáttur, hversu lengi peningurinn okkar endist og í rauninni bara hversu vel við náum að feta okkur í hinum stóra heimi. En eruð þið með eitthvað fastmótað ferðaplan strákar? Nei það má segja að við munum leika þetta allt saman af fingrum fram en til að byrja með er líklegast að við ferðumst frá Danmörku til Finnlands, þaðan til Rússlands og svo með Síberíu hraðlestinni alla leið til Peking. ........tralalalala.....Allt getur gert og eflaust gerist það flest.....tralalala...... syngur Jón á falskan og bjánalegan hátt þar til að Siggi segir honum að steinþegja, Jón þagnar og við sjáum tárin renna niður kinnar hans.

Þannig að það er greinilegt að strákarnir eiga stórt ævintýri fyrir höndum og við óskum þeim þessvegna alls hins besta í hinum stóra heimi. Við vonumst líka til þess að þeir skrifi eitthvað fallegt á þessa síðu og sendi inn myndir úr ferðinni. Er það eitthvað sem þið viljið segja að lokum strákar? Já það er eitt atriði sem er kannski það veigamesta við þessa ferð okkar. Hvar er Osama? Er hann ekki einmitt þarna einhversstaðar fyrir austan? Er það pæling?

2005-06-07T16:17:00.000-07:00

76 dagar!

Og við erum geðveikir. Það er auðvitað bara klikkun að vera búin að setja saman síðu 76 dögum fyrir brottför en þar sem við liggjum hér í miklu eirðarleysi og pælingum vegna komandi ferðalags þá er síðan að komast í gagnið. Það tók okkur einhverja 2 klukkutíma að finna slóð sem við vorum báðir sáttir við og loks komumst við að þeirri niðurstöðu að þar sem við ferðumst í austurátt nær allan tíman þá fanns okkur www.austurferd.blogspot.com eiga vel við. Þess má geta að við vorum komnir með snilldar slóð, www.their.blogspot.com en þessi annskoti var búinn að eigna sér hana.

Fleiri upplýsingar koma þegar nær dregur.